🪴 { وَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰالَمِینَ و سپاس خدای را پروردگار جهانیان }

واقعا خداروشکر بابت فضیلت این ماه بابت مهر و محبت خدا بابت نعمت های خدا بابت ارزشی که خدا توی این ماه به ما داده بابت اینکه تونستیم این فصل بندگی رو درک کنیم

عید و سال نو مبارک باشه ✨🌿 ان‌شاءالله سال پر خیر و برکتی باشه سالی که ظهور امام مهدی توش اتفاق میوفته ان‌شاءالله غبار غم با حلاوت و شیرینی از دلمون بره

. جماعتی اسکناس نو عیدی می گرفتند جماعتی جانِ نو... ـــ 🌱

؛ قالت: وَ ما أخبار قلبك؟! قلت: يذكرك كثيراً گفت: از قلبت چه خبر؟! گفتم: بسیار از تو یاد میکند... لاادری

یه قسمتی از کشور الان یه بارونی داره میاد، آدم عادی بدون چتر جرئت نمیکنه بره روی زمین آسفالت و‌ محکم. همین حین از پشت کوه لای اونهمه گِل و لای صدای شلیک موشک اومد و چنتا بلند شد و رفت... خدایا تو شاهد باش یه عده برای اینکه پرچم اسلام سربلند بشه چطوری مجاهدت کردن 😭 اللهم سدد رمیهم

🇮🇷 خدایا بابت همه چیزهای بزرگ و کوچیکی که به ما دادی و نمی‌بینیم، شکر

مرد دلیر و قهرمان این روزهای ما تو باعث عزت ایران شدی ♥️

ایرانی‌جماعت را جان به جانشان کنی، آدمِ قهرمان‌بازی و قهرمان‌پروری هستند. عشق‌شان این است که رستم، کله‌ی دیو سپید را بکّند و کاوه آهنگر، ضحاک را ببرد بالای دماوند به زنجیر بکشد و آریوبرزن، جلوی یونانی‌ها تا آخرین نفس بایستد و عباس‌میرزا، جلوی تفنگ‌های عثمانی سینه سپر کند. ما فیلم هم که بخواهیم ببینیم، قیصر و عقاب‌ها و کانی‌مانگا را انتخاب می‌کنیم که تویش قهرمان فیلم می‌رود همه را درب و داغان می‌کند و جانش را می‌دهد که غیرت و ناموس و خاکش نرود. ما آدم‌های اسطوره‌های شعاری و شعارهای کلیشه‌ای و کلیشه‌های قهرمانی هستیم. برای همین است که هر کاری کردند، رئیسعلی دلواری را فراموش نکردیم. می‌گویند انگلیسی‌ها حتی عکس‌هایش را هم جمع کردند و بردند و در سازمان‌های اطلاعاتی‌شان به عنوان اسناد محرمانه قایم کردند، که کسی چهره او را هم یادش نماند. یک اسم الکی هم برای قاتلش ساختند، که فکر کنیم او را یک ایرانی دیگر کشته‌. ولی ما یادمان نرفت. با حروف فارسی نوشتیم: رئیسعلی دلواری وقتی دید انگلیس دارد به سمت بوشهر می‌آید، رفت از مجتهد فتوای جهاد گرفت‌. یارانش را جمع کرد و رفت روبرویشان ایستاد. ابرقدرتِ آن‌موقع، چهار تا کشتی آورد! چهار تا کشتی با کلی سرباز، برای مقابله با گروه سواران دشت؛ به نظر نبرد نابرابر می‌آمد، اما ارتش انگلیس بعد از کشته‌های فراوان عقب نشست. خاک ایران، ماند. رئیسعلی هم ماند. هم در قلب این خاک و مردمانش، هم در نسل مردمان پس از خودش. خون شد توی رگ‌های سرداران و دریاداران ایرانی. یکی از آن‌ها: سردار علیرضا تنگسیری. می‌گویند دریابان تنگسیری از نواده‌های رئیسعلی دلواری است؛ ولی من می‌گویم رئیسعلی در خاک و آب وطن تکثیر شده. یکی‌ش، سردار تنگسیری‌. هزار تا رئیسعلی دیگر در این خاک جوانه می‌زند هر روز. ما ایرانی‌ها، قهرمان‌هایمان را مثل خاک وطن سرمه‌ی چشم‌هایمان می‌کنیم. حالا کنار رستم و کاوه و آریوبرزن و عباس‌میرزا و چمران و سردارسلیمانی، درست بغل عکس رئیسعلی دلواری، عکس شهید دریابان تنگسیری را هم می‌چسبانیم تا هرگز از یادمان نرود این خاک با کدام خون‌ها جان‌ گرفته. ‌ #روزهای_جنگ #دریابان_چه_عبارت_قشنگی_ست #شهید_چقدر_به_شما_میآید

ایرانِ جآن