چقدر دلنشین است
این وارونگیِ احساس،
وقتی آشوبِ نگاهت
به جانم میافتد
و دلِ بیقرارم
در پناهِ تو
به امنترین
سکوتِ جهان میرسد.
حاصل خیرہ در آیینه شدن ها آیا
دو برابر شدن غصهی تنهایی نیست...؟!
_فاضل نظری_
امیدوارم همیشہ
جایے برای برگشتن داشتہ باشے
و کسے جایے منتظرت باشد
و دلیلے برای ادامہ دادن پیدا کنے
و وقتے دلتنگے، یاد چشمهایے بیفتے کہ آشوبت را تسکین مےدهد :)!🕊'