ادب صرفاً جنبه تزئینی ندارد. بلکه برای مواجهه با یک مشکل بزرگ بشر است: ما به ادب نیاز داریم تا حیوان درونمان را رام کنیم.
.آرامش/آلن دوباتن
شبی دود خلق آتشی برفروخت
شنیدم که بغداد نیمی بسوخت
یکی شکر گفت اندران خاک و دود
که دکان ما را گزندی نبود
جهاندیدهای گفتش ای بوالهوس
تو را خود غم خویشتن بود و بس؟
پسندی که شهری بسوزد به نار
اگر چه سرایت بود بر کنار؟
به جز سنگدل ناکُنَد معده تنگ
چو بیند کسان بر شکم بسته سنگ
توانگر خود آن لقمه چون میخورد؟
چو بیند که درویش خون میخورد؟
مگو تندرست است رنجوردار
که میپیچد از غصه رنجوروار
تنکدل چو یاران به منزل رسند
نخسبد که واماندگان از پسند
.سعدی
کاش یه قطره آب بودم تو یه حوضِ آبی پر از ماهی که قرار بود همین امروز فردا آب حوضش رو عوض کنند.
این وضعیت اصلا انسانی و جالب نیست.
من عاشق اینم که میبینم آدما رو پستهای تلگرامی، ریاکشن های متفاوت از عموم زدند، مثلا میبینی چند هزار نفر ریاکشن قلب زدند اما 5 نفر ریاکشن بوس، از حق انتخابی که به خودتون دادید خوشم اومد، آدمهای جالبی هستید.💅
هر آنچه در قلب میگذرد را نمیتوان گفت
برای همین خدا آه کشیدن، اشک، خوابهای طولانی و خندههای سرد را آفرید.