نه دوری که منتظرت باشم
و نه نزدیک که به آغوشت بکشم
نه از آنِ منی که قلبم تَسکین گردد
و نه از تو بی نصیبم که فراموش کنم
تو در میان همه چیزی...
_نزار قبانی
_ولی چقدر سطح دغدغهها فرق داره
+خیلییی،ببین منوتو نگران چیایم و اونا نگران چی
_نمیدونم ما زود بزرگ شدیم یا اونا هنوز بچه موندن
+مهم زود بزرگ شدن نیست مهم چجوری بزرگ شدنه...
باید باور کنیم که خوب میشویم،لابلای دردها قد میکشیم و فراموش میکنیم چقدر افتادیم،چقدر زخمی شدیم و چقدر رنج کشیدیم.بزرگ میشویم و یادمان میرود،بزرگمیشویم و میبخشیم...
میبخشیم روزگار ترش و عبوسی را که لبخند را به پهنهی صورتمان حرامکرد. میبخشیم جغرافیا و تاریخ را که با ما سر ناسازگاری و جبر داشت.
میبخشیم به احتمال وقوع شما
[ای روزهای خوب که در راهید...]
_نرگس صرافیان طوفان
دلم میخواد یبار همهی مشاور های انگیزشی که بشدت انگیزشی زرد صحبت میکنند(مخصوصا راجب کنکور)،داخل یه اتاق جمع کنم که پُر باشه از سوسکهای پروازی و یه بلندگو بگیرم دستم پشت سر هم بگم "مثبت فکر کن،شرایط عالی به نظر میرسه مثبت فکر کن عزیزم"
فقط در این صورت میتونم آروم بشم.