امشب وقتی اتفاقی چشمم خورد به زخمای روی دستم که دیگه کم‌کم دارن کمرنگ میشن فهمیدم چقدر نقص‌ها رو دوست دارم انگار نشونه‌ست؛ نشونه‌ای از اینکه تلاش کردی حالا حتی اگه نشد هم رد تلاشت باقی مونده یا حتی هزاران هزار معنی دیگه که هر جای زخمی میتونه با خودش داشته باشه نه تنها این زخمای کوچیک که لکه های روی بازوم یا حتی ترک‌های روی پاهام یا هر قسمتی از بدنم که نقصی با خودش داره برام پر از معنیه من اینا رو خیلی بیشتر از قسمتای بی‌نقص بدنم دوست دارم.

بچه‌ها من یچیزی رو فهمیدم غر زدن گاهی وقتا بد نیست،اتفاقا جا خالی میکنه برای صبر داشتن بیشتر و گذر از هرچیزی که الان اذیتت میکنه منظورم این نیست ‌که بخوای صبح و شب از شرایط شکایت کنی، نه اصلا! یسری وقتا که زندگی بیشتر از همیشه بهت سخت میگیره اگه بشینی و راجب سختی و دردی که داری تحمل میکنی برای یه آدم امن بگی واقعا انرژی ادامه دادنت برمیگرده همیشه ام سکوت و خودخوری خوب نیست بیاید برای همدیگه پناه باشیم برای همچین لحظه‌ای هایی که دیگه توانی نیست.

وقتی میدونن یه خوراکی‌ای رو دوست دارم و وقتیکه نیستم برام کنار میزارن باعث میشه قلبم عمیقا لبخند بزنه.

!

این فیلمه رو دیدم یادت افتادم این تیکه از شعر منو یادت انداخت رفتم اینجا حس کردم چقدر جات خالیه این هایلایتر دیدم یادت افتادم،گفتم.. و... جمله‌هایی که گاهی وقتا باعث میشه دووم بیارم.

حداقل‌ش اینه که تلاشمو کردم.

بهم گفت؛ تو اونقدر قوی هستی که از پس همش بربیای..

برای من خوب بود و چیزای درستی رو یادآوری کرد شما هم ببینیدش.

یه روزایی ام هست آدمای اطرافت اندازه همیشه خوشحال نیستن نرگس‌ها بوی زندگی نمیدن نیمرو صبحونه مزه بهشت نمیده اهنگات مثل قبل قشنگ نیستن نگاه کردن به آسمون به اندازه همیشه نمیتونه خوشحالت کنه پیام‌رسان های گوشیت انگار دیگه هیچ کاربردی برات ندارن _ولی با همه اینا این روزا هم میگذره مگه نه؟ فقط خودمونو تنها نزاریم.

God helps those who help themselves