وَ أَنْ لَيسَ لِلانْسَانِ الّا مَا سَعى  وَ انَّ سَعيَهُ سَوفَ يُرَى  ثُمَّ يُجزاهُ الجَزاءَ الأَوفی وَ انَّ الى رَبِّکَ الْمنتَهى [سوره نجم آیه ۳۹ تا ۴۲] و برای انسان، جز حاصلِ تلاش او نیست و قطعا تلاش او، به زودی دیده خواهد شد سپس به او، جزای بیشتر و کامل تر داده میشود و پایان کار با پروردگارِ توست.

حرف‌هاش باعث شد بیشتر راجبش فکر کنم. اگه کسی به ما خوبی‌ای کنه خدا نمیشه. در عوض با بدی ای که در حق ما انجام میده هم شیطان نمیشه. تمام حرفش هم همین بود دنیای واقعی ما با دنیای قصه‌ها فرق داره هیچ آدم خوب یا بد مطلقی وجود نداره، ما، همه ممکنه نسبت به هم بدی‌ها و ظلم‌هایی خواسته یا ناخواسته انجام بدیم. در آخر باید بتونیم تو این دنیای ناکامل خیلی چیزا رو ببخشیم. باید گذر کردن رو یاد بگیریم.

؛

بنظرم هیچوقت با قطعیت نباید بگیم یه کاری رو انجام نمیدیم دنیا یجوری میچرخه و ما همون کاری که نمی‌خواستیم بکنیم رو به‌اجبار یا حتی به خواست خودمون انجام میدیم، که شاید حتی متوجه‌ش هم نشیم.

فردا برای هیچکس تضمین نشده..!

[خودت رو هدر نَده.]

"دنیا رفیق ما شد یارِ شفیق ما شد، از لابه‌لای ابرا خورشیدِ ما پیدا شد.." به امید همون روز خانم فروهر.

و بهترین جمله امروز همین بود "وقتی خودت نشستی پا خوردن یه کِکِه‌ای حق نداری بقیه رو از خوردنش منع کنی."

و به قولِ تو؛ زندگی خلاصه ای از دووم آوردن‌هاست.

هرکاری اگه از روی اجبار و بدونِ خواست قلبی باشه حتی اگه به بهترین شکل ممکن دیزاین‌ش کنی بازم از تهش اون حس بد داد میزنه. کسی که مجبورمون نکرده الکی آدم مهربونی باشیم، به زندگیمون برسیم و الکی ادای چیزی که نیستیم رو در نیاریم.

فقط مهمه که هرروز انجامش بدی.