روز پنجاهم

خیلی ممنون که ناامیدم کردی
وگرنه من هیچوقت نمیتونستم ازت دست بکشم.

سپس برایت می‌نویسم:
و امیدوارم که نامه‌های مرا نخوانی . .
بلکه خودم را بخوانی ؛ کلمات
نتوانسته‌اند مرا برایت توضیح دهند

 روز پنجاه و یکم

تو را من دیده‌ام با او بماند حال و احوالم ،
به هم می‌آمدید اما تو سهم قلب من بودی ..