سپس برایت می‌نویسم:
و امیدوارم که نامه‌های مرا نخوانی . .
بلکه خودم را بخوانی ؛ کلمات
نتوانسته‌اند مرا برایت توضیح دهند

 روز پنجاه و یکم

تو را من دیده‌ام با او بماند حال و احوالم ،
به هم می‌آمدید اما تو سهم قلب من بودی ..

می دانم که میگذرد و تمام می شود .
اما نمی دانم که در پس این گذر از من چه خواهد ماند .

 روز پنجاه و دوم

من تو حرف زدن افتضاحم،
امیدوارم چشامو بخونی ...