بدون"او"؟ هیچ‌ِهیچ...

یه‌جایی‌خوندم‌نوشته‌بود: خدا‌گفته‌شبُ‌آفریدم‌تا‌از‌بیقراری‌هات‌برام‌بگی...

من‌که‌وقتی‌این‌جمله‌‌رو‌خوندم به‌عمق‌وجود‌م‌نشست؛ شمارو‌نمیدونم...

فکرکن؛ همون‌خدای‌ ِبزرگ ِ حکیم ِ علیم ِ بی‌نیاز ِ بی‌نهایت؛ گوش‌بده‌به‌دردودلای‌من‌و‌تویی‌که‌در‌مقابل اون‌،ضعیف‌وکوچیک‌وناتوان‌و‌دریک‌کلمه‌ هیچیم قشنگ‌نیست؟(:

"هوالحکیم"

میخوام‌یه‌حرفی‌باهاتون‌بزنم..

هر‌کدوم‌از‌ما‌ یه‌ویژگی‌داریم تو‌یه‌چیزی‌استعداد‌داریم یا...

مثلا‌یکی‌خوشگله،یکی‌درسش‌خوبه،‌ یکی‌‌کارهای‌معنویش‌خیلی‌‌سروقت‌و‌دقیقه، یکی‌خیلی‌‌مهربونه،یکی‌خیلی‌خوش‌اخلاقه، یکی‌خوب‌مینویسه،یکی‌نقاشیش‌خوبه، یکی‌خیلی‌دقیق‌وبابرنامه‌ومنظمه، یکی‌خوب‌صحبت‌میکنه‌،یکی‌خیلی‌مطالعه‌داره، یکی‌ورزشکاروقهرمانه و...

خلاصه‌یه‌جوریه‌که‌بقیه‌در‌مقابل‌اون‌ ویژگیش‌‌مثلا‌بهش‌میگن آفرین،به‌به،ماشاءلله‌و... خلاصه‌‌تشویقش‌میکنن

میدونین‌میخوام‌چی‌بگم میخوام‌بگم‌اگه‌تو‌یه‌کار‌خوب‌کردی؛یه‌کاربزرگ‌کردی؛ درواقع‌‌‌اون‌تو‌نبودی به‌ظاهر‌اونی‌قهرمان‌شدتوبودی، اونی‌که‌نمره۲۰‌گرفت‌تو‌بودی، اونی‌که‌‌همه‌تشویقش‌کردن‌توبودی

ولی...