دنیا... دنیای ریاضی است... وقتی عشق را تقسیم کردند و طُ خارج قسمت من شدی.. :)!              

در این دنیای زمان و فضا، قلب من با جاذبه عشق در سمت توست و هرگز از حرکت و سرعت عشقم به تو، کم نمیشود....

در فرمول شیمی قلب من، تو عنصری هستی که همیشه باعث واکنش های عاشقانه در من میشی:)

صفر به توان چهار قلب عاشق :

چگال ترین نقطه وجودم، یاد تو در یک متر مکعب از سطح قلبم میباشد!

. #عاشقانه_دلتنگی_انتگرال مساحت هندسه قلب، به سمت صفر حدی میل میکند ! اما حد تابع وجودی در نزدیکی مساحت صفر، عجیب است:) به روی خودت نمی آوری که انتگرال منحنی سطح قلبت، دیفرانسیل وار کوچک میشود.. حتی به روی خودت نمی آوری که بگویی دلت تنگ است ... خودت میمانی و تابعی عجیب در وجودت .. عقلت میخواهد ، یک x تنها در مختصات دنیا باشد.. اما دلت ، تمام معادلات عقل را برهم میزند.. تو میمانی و یک معادله بدون جواب جز در دنیای اعداد مختلط ! .

دلم تو را واحدی در ترم ، حساب نمی‌کند، تو جزوه‌ ی مستقلی در دانشگاه عشق من هستی....

عشق ما مانند دو منحنی است که همزمان به سوی یک نقطه مشترک همگرا می‌شود....

عشق ما مثل یک واکنش شیمیایی است، با اتصال دو جفت الکترون، تبدیل به یک ترکیب عاشقانه شده‌ایم....

دلم راهی به سمت تو پیدا کرده است، مثل میدان گرانشی جاذبه تو ،که هیچ‌کس را به جز من نمی‌کشاند...

گاهی معشوق، بر خلاف قوانین فیزیک عمل می‌کند. هر چه به او نزدیک‌تر می‌شوی، دورتر به نظر می‌رسد! هر چه فاصله‌اش بیشتر می‌شود، بزرگ‌تر به نظر می‌رسد، چشم می‌بندی، می‌بینیش چشم باز می‌کنی، نیـست! هرگاه، دیدی چنین است، صمیمانه به خودت، تسلیت بگو...!

‍‍ریاضی به چه دردی میخورد وقتی نمیتواند "من و #تُ را جمع ببندد؟