تقدیم به همسر عزیزم؛ همراه دوازده‌ساله‌ی زندگی‌ام دوازده سال از روزی می‌گذرد که دست در دست هم، آغازِ #ما را رقم زدیم؛ دوازده سالی که در فراز و نشیب روزگار، حضور آرام و صبور تو، محکم‌ترین تکیه‌گاه زندگی‌ام بوده است. تو برای همراهی با من و مسیر پرمشغله‌ی شغلی‌ام، از خانواده و تربت دوست داشتنی فاصله گرفتی؛ اما هیچ‌گاه گرمای خانه و آرامش خانواده‌مان را کم‌رنگ نکردی. صبوری‌ات در روزهای پرکار من، محبتت در لحظه‌های خستگی و بزرگواری‌ات در تمام سال‌هایی که گذشت، چیزی نیست که بتوان با چند جمله حق آن را ادا کرد. یزدان بیش از هر چیز، ثمره‌ی عشق، دلسوزی و تلاش‌های بی‌وقفه‌ی توست. زمانی که گرفتاری‌های کاری، بخش زیادی از حضورم را گرفته بود، تو با تمام توان، مادرانه و عاشقانه، بارِ تربیت و آرامش او را بر دوش کشیدی؛ بی‌ادعا، استوار و پرمهر. امروز در دوازدهمین سالگرد پیوندمان، از تو برای تمام همراهی‌ها، گذشت‌ها و عشق بی‌پایانت سپاسگزارم. امید که در ادامه‌ی این راه، بیش از گذشته قدردان حضورت باشم و در کنار تو، روزهای روشن‌تری برای خانواده‌مان بسازیم. سالروز ازدواجمان مبارک، همسر مهربانم. ۱۴۰۵/۰۵/۲۹