اِلهى کَیْفَ اَخیبُ وَاَنْتَ اَمَلى
خدایا من چگونه ناامید شوم و حال آنکه تو آرزوى منى؟:)
-دعای روز عرفه
یا مَنْ اَذاقَ اَحِبّآئَهُ حَلاوَهَ الْمُؤ انَسَهِ
اى که به عاشقانش شیرینى همدمی خود را چشاند
-دعای روز عرفه
همهی أطباء آناتومی بلدن.
ولی تنها طبیبی که تو دعای عرفه به خاطر جزء به جزء این آناتومی از خدا تشکر کرد امام حسین (ع) بود!
مَلاذ ۱۳۵
بعید نیست که گر تو به عهد بازآیی به عید وصل تو من خویشتن کنم قربان 《سعدی》
عاشقان را گر تو فرمان بر نثار جان دهی
بر سر کوی تو هر شب عید قربآن میشود
مَلاذ ۱۳۵
_
وطن عطر است؛ بوی بهارینِ زیستنِ آزادانهست، بوی خوش خاک است.
وطن یک کلاف مهربانی درهمبافتهی تاریخیست، یک حس عطوفتِ انسانی، یک قطعه سنگِ مرمرِ خُردناشدنی، پولاد آبدیده، پَر نرمنرمِ سینهی مرغان نوروزی، صدای خندهی بیدغدغهی یک کودک که طنینش از این سو تا آنسوی خاک میرود.
وطن، عشق است، نَفس عشق، ذات عشق، بلور عشق.
بیاموز که عاشق شوی، خواهر خوب من، برادر خوب من، فرزند خوب من! و مگذار که اجانب و پرستندگانِ اجانب و مُزدبگیرانِ اجانب و ابلهانِ بیوطن، از قلبت، این عشق را برانند.
📚بر جادههای آبی سرخ | نادر ابراهیمی