..
رسم است هر که داغ جوان دید، دوستان
رأفت برند حالت آن داغدیده را
یک دوست زیر بازوی او گیرد از وفا
وان یک ز چهره پاک کند اشک دیده را
آن دیگری بر او بفشاند گلاب قند
تا تقویت شود دل محنت کشیده را
یک چند دعوتش به گل و بوستان کنند
تا برکنندش از دل، خار خلیده را
القصه هرکس به طریقی ز روی مهر
تسکین دهد مصیبت بر وی رسیده را
آیا که داد تسلیت خاطر حسین چون دید نعش اکبر در خون تپیده را؟آیا که غمگساری و اندُهبری نمود لیلای داغدیدۀ محنتکشیده را بعد از پسر دل پدر آماج تیغ شد آتش زدند لانۀ مرغ پریده را ✍🏻:ایرج میرزا ..
🥀
میخواستم که شعر بگویم برای تو
وقتی که بود روی زمین جای پای تو
گم میشدند واژه و وزن و ردیف و لحن
میآمدم که شعر بگویم برای تو
جام خیال خالیام انگار میشکست
شعری نداشتم که بریزم به پای تو
رگهای دست پیر تو را دوست داشتم
وقتی که مینشست کنار عبای تو
هرگز نشد که شعر بگویم برایشان
آن دستهای مقتدر آشنای تو
یا شعر میسراییم یا خیره میشویم
من خیره میشدم به خط خندههای تو
چون خود کشیده بود خطوط رخ تو را
دستان مهربان و لطیف خدای تو
دستان شاعرانگیام خسته میشدند
صیقل زنند آینه را در سرای تو
اکنون تو رفتهای و نمانده برای من
جز عکسها و خاطرهها و صدای تو
دیگر گذشت آن که نگاهت کنم به شوق
دیگر گذشت زمزمهی: «من فدای تو»
یادش بخیر لحن قدمهای محکمت
قد بلند و قامت بیانحنای تو
آخر چگونه من بپذیرم تو رفتهای
من ماندهام نشسته به سوگ عزای تو
قلبم شکسته است و نفس تنگ میشود
آه از جهان بیتپش و بیهوای تو
هرچند رفتهای ز میان؛ زندهتر شدی
این شعر یادگار شد از ابتدای تُو..
🥀