اصلا این مشکل برات پیش اومده باید وایسی مقابله کنی تا فردای قیامت بتونی سرتو بالا نگهداری تا از امتحانی که خدا سرراهت گذاشتی سربلند بیای بیرون !

نه اینکه نبپذیری که اشتباهه و احتمال زیاد بخاطر مقطعی از سنته که قرار داری و احساسی تصمیم میگیری ، بیشتر میای اونقدر بال و پر میدی به افکارت که بیشتر درگیرش میشی!

حرفم اینه ؛ آقا هممون جوون و نوجوونیم ادمیم دل داریم احساس تنهایی میکنیم ولی باید وایسیم مقابله کنیم و بچنگیم!

مطمئن باش خداهم بی جواب نمیزاره میبینه همه رو

بوقتش بهترین فرد در بهترین سن و شرایط می‌زاره سر راهت تو فقط باید به حرفس گوش بدی !

اینطوری روح انسان بزرگ میشه !

ولی بیاین قبول کنیم اونقدری که برایِ اینکه ظاهرِ مذهبی به خودمون بگیریم تلاش کردیم، سعی نکردیم باطن‌مون رو مذهبیِ واقعی کنیم. واسه همین کارمون می‌لنگه رفیق..

رفقا قبول کنیم داریم کم کاری میکنیم:)

به عنوان نوجوون و جوونایی که دارن توی عصر ظهور زندگی میکنیم ، هیچی برای ارائه نداریم !

وقتی انتخاب می‌کنی بچه مذهبی باشی، وقتی چادر رو رو انتخاب می‌کنی، طبیعتاً یکسری محدودیت‌ها و تراژدی‌ها رو باید بپذیری،و اِلّا فرقِ تو با یه غیر مذهبی چیه؟! پس نگو مگه مذهبی‌ها و چادری ها دل ندارن! وقتی وارد این مسیر میشی،یعنی یک جاهایی، باید پا رویِ دلت بذاری برای دلِ اصل کاری...