شاید خودشیفتگی به نظر بیاد ولی من واقعا در این مورد به خودم افتخار میکنم من برای اطرافیانم رفیقی بودم که خودم هیچوقت نداشتم هیچوقت هیچکس انقدر حواسش به تک تک جزئیات مربوط به من نبوده هیچکس انقدر مراقبم نبوده انقدر برای هرچیز کوچیکی حتی یه چیزی که شاید افتضاح هم انجامش داده باشم تشویقم نکرده هیچوقت هیچکس از وقت خودش نذاشته تا تک به تک منو راهنمایی کنه و نگرانی هام رو رفع کنه من برای دوستام کسی بودم که برام نبودن نخواستن که باشن فقط انرژی منفی هاشون رو روی سرم تخلیه کردن و تهش هم زدن توی سرم که در حد انتظارشون نبودم تنها چیزی که میتونم درموردش با قاطعیت به خودم افتخار کنم اینه که هیچوقت اون آدم ها رفیقی مثل من پیدا نمیکنن

نمیگم من آدم خوب دورم ندارم چرا الان هم دارم رفیق هایی که به جونم وصلن ولی خارج از این فضای محدود و خفقان آور مجازی، من رفیقی جز خودم نداشتم و ندارم

خودشیفته نیستی حرف حق رو میزنی و منی ک دوست مجازیت ام دوست داشتم تو بودی پیشم

از مامان و بابام تست ADHD گرفتم مامان ADHD خفیف بود(حدسش رو میزدم) بابام هم عدم ADHD😂 قشنگ معلومه منو مامانم، بابام رو دیوونه کردیم😂

تراپی؟ نه ممنون جلوی آیینه می‌رقصم و قربون صدقه ی خودم میرم😔

صورتشو آخه شبیه عقب مونده هاست

من خوب نیستم

بچه هاش رو پس بدید

دوقلو های مورد علاقم

خودااا بزاریش لای نون بخوریش

این حقیقت که بوکوتو جفت خواهر هاش رو از دست داده خیلی غمگین کننده ست

تایید میکنم😔