توی هیچ چیز بهترین نیستم
اما کاری که واقعا دوست دارم( نوشتن) رو به بهترین شکلی که میتونم انجام میدم
من دست گرفتن جمع رو خیلی خوب بلدم و تقریبا از پنج شیش سالگیم میتونستم هروقت که بخوام مرکز توجه جمع بشم
من قرار نیست باهوش ترین یا خارقالعاده ترین آدم بین اطرافیان خودم باشم
اما پذیرفتن همین حقیقت میتونه به من قدرت بهتر شدن رو بده
شاید یه وقتایی فراموشش کنم اما من یاد گرفتم چطور خودم رو دوست داشته باشم
و بهتر از هرکسی میدونم از اونجا به بعد چقدر زندگی برام آسون تر شد