این یعنی از همون اول همه چیز یه نقشه بود

و احتمالا ویل تنها آدم خوبه ی ماجرا بوده

دامون سایر رامونا و جید هم دستن قطعا هستن

خب اینم از دومین شوک

دستام داره می‌لرزه واقعا باورم نمیشه من تقریبا متقاعد شده بودم که امی اسکیزوفرنی دارهههههه خدای مننننن

حتی صفحه آخر هم شوکی برام داشت:)

تمومش کردم:)

آخرین باری که اینطور برای یه کتاب ضربان قلبم بالا رفت رو یادم نمیاد

در نهایت مهم نیست سراغ چه ژانر کتابی برم هیچ کتابی به اندازه ی کتاب های جنایی(با قلم و موضوع قوی) اینطور من رو هیجان زده نمیکنه

تنها کتاب هایی که هیچوقت نصفه رهاشون نکردم

به هر حال احتمالا بشینم شخصیت هاشون رو تحلیل کنم

خب اول از همه امی در ابتدا دختر آرومی به نظر میاد، یکم ترسو و بی عرضه قطعا خودخواهه، یکم گیج و نامطمئن، زرتی اعتماد می‌کنه اعتماد به خودش احتمالا صفر احساساتیه و خیلی هم با احساسات تصمیم میگیره قطعا یه خرخونه شاید برای رسیدن به خواسته هاش دست به هرکاری نزنه ولی اینطور نیست که بهشون فکر نکنه قطعا اگه لازم بشه کار هایی هم می‌کنه(و میندازه گردن همون دختر بچه) قابلیت روانی شدن داره با این وجود مغزش می‌تونه توی موقعیت های حساس خوب کار کنه(شاید) توی انتخاب آدم ها برای اعتماد کردن فاجعه ست قطعا حس شیشم و شهودش داغونه یکم عقلش رو به کار بندازه قطعا می‌تونه آدم شناس خوبی باشه حافظه خوبی نداره( در این مورد سرزنشش نمیکنم منم همینم) زیادی فکر می‌کنه و قطعا اورتینک از عادت هاشه و این هیچوقت کمکش نمیکنه تا لحظه آخر نمیدونستم چقدر می‌تونه عوضی باشه(توی صفحه آخر فهمیدم) آدمیه که زود به چیزی معتاد میشه لازم باشه می‌تونه یه عوضی به تمام معنا بشه توی بروز احساساتش خوب نیست احتمالا دلبستگی اجتنابی داره و ترس از رها شدن داره عاشق کتاب خوندنه و مشخصا یه کرم کتابه صادقانه حدس میزنم یه infp باشه(از اول کتاب بهش فکر کردم)