اگر همراه ریزش مو باشه پزشک باید ببینتش شاید پماد ضد قارچ بخواد

**نوزاد ۴ ماهه هوس کرده؟! توهم یا واقعیت؟ 🥣👶** بسیاری از مادران دچار باورهای قدیمی می‌شوند مثلاً فکر می‌کنند نوزادشان با زل زدن به دهانشان «هوس کرده» یا گرسنه است. اما این یک **اشتباه بزرگ** است! 🧠 **واقعیت علمی:** نوزادان ۴ ماهه هنوز مفهوم «غذا» را ندارند. حرکات لب و دهانشان نشانه‌ی **کنجکاوی مغزی** و پیشرفت بینایی است، نه گرسنگی. این رفتار به طور طبیعی برای تقلید حرکات شما صورت می‌گیرد. دکتر مهرنوش لواف پور پزشک کودکان

🚨 **خط قرمز تغذیه زودرس:** شروع غذاهای جامد قبل از **۶ ماهگی** (بدون مشاوره پزشک) می‌تواند منجر به: - آلرژی‌های شدید - اسهال - کاهش رشد فیزیکی و ذهنی ❤️ **راه حل درست:** - نگرانی‌های اطرافیان را جدی نگیرید. - **تغذیه تکمیلی** را فقط با دستور پزشک و در زمان مناسب معمولاً پایان شش ماهگی (۱۸۰ روزگی) شروع کنید. دکتر مهرنوش لواف پور پزشک کودکان

در مورد خونه تکونی: اگر نوزاد دارید یا بچه مبتلا به آلرژی تنفسی ، از شوینده های با بوی تند به شدت پرهیز کنید شیشه پاک کن گاز پاک کن چند منظوره جوهرنمک وایتکس و... علائم آلرژی رو بدتر میکنه دکتر مینا صافیرپزشک کودکان

اگر قصد مو رنگ کردن و کراتین و... دارید توی خونه و جایی که بچه مبتلا به آلرژی حضور داره انجام ندین دکتر مینا صافی پزشک کودکان

بچه های مبتلا به آلرژی ( حتی خفیف) تنفسی و پوستی رو با خودتون نبرید سالن آرایش . بوها به شدت محرک هست دکتر مینا صافی پزشک کودکان

*شیشه شیر و پستانک* تو بچه ای که به شیشه شیر و پستانک وابستگی داره اول شیشه رو بگیرید بعدش پستانک بعدش پوشک دکتر مینا صافی پزشک کودکان

دکتر مینا صافی پزشک کودکان شیر پاستوریزه ، شیر خشک ، شیر محلی شیر پاستوریزه و استرلیزه مواد نگهدارنده ندارند شیر پاستوریزه وایتکس ندارد! شیر پاستوریزه پروتیینش سالم و دست نخورده باقی میماند چون در دمای بالا و زمان کم ضد عفونی می‌شود علت ماندگاری بالای شیرهای استرلیزه، نحوه استریل کردن و نوع بسته بندی هست نه مواد نگهدارنده شیر محلی ( مخصوصا شیر گاومیش) خیلی خوشمزه تر از شیر پاستوریزه ست میدونید چرا؟ چون چرب و چیلیه... همین اون طعمی که لذت بخشه همون طعم چربی شیر هست شیر محلی رو بخاطر اینکه میکروب کشی ش کنیم توی خونه میجوشونیم جوشاندن غیر استاندارد باعث ته نشین شدن کلسیم داخل ظرف میشه نتیحه ش اینه که شیری که مبخورید کلسیم چندانی نداره ! ولی خب خیلی خوشمزه ست همین شیر خشک نسبت به شیر های محلی و پاستوریزه کلسیم بیشتری داره پروتئین کازئین کمتری هم داره کالری ش هم بالاتره

مادر مي گفت كه آدم به دو گونه مي تواند با رنج رو به رو شود. يك گونه اش اين است كه زير بار غم خُرد شود و نتواند با آن مقابله كند. گونه ي ديگرش اين است كه از غم نيرو بگيرد. غم زمينه اي شود براي تبديل شدن به يك نيروي بزرگ كه مي توان با آن چيزي ساخت. آن لحظات براي من سرآغاز عهدهايي شد كه با خود بستم. عهد بستم كه غم بزرگ را به كار بزرگ تبديل كنم. ... مادر و پنجاه سال زندگي در ايران، توران ميرهادي، نشر قطره

بحران‌های هیجانی فرزندتان؛ چگونه با گریه، جیغ و پرت کردن کنار بیاییم؟ وقتی فرزندتان به‌هم می‌ریزد، گریه می‌کند، جیغ می‌زند، وسایل را پرت می‌کند یا خودش را روی زمین می‌اندازد، اولین واکنش بسیاری از والدین نگرانی و دستپاچگی است. اما این رفتارها، به‌ویژه در سال‌های اولیه زندگی، بخشی طبیعی از رشد مغز و یادگیری تنظیم هیجان هستند. در ادامه، اصولی کاربردی برای مواجهه مؤثر با این بحران‌ها ارائه می‌شود. ۱. ابتدا خیالتان را راحت کنید: این بحران‌ها به‌تنهایی آسیب‌زا نیستند مغز کودک در سال‌های ابتدایی زندگی هنوز به بلوغ کامل نرسیده است. بخش‌هایی که مسئول کنترل تکانه و مدیریت احساسات هستند، در حال رشدند. بنابراین کودک در مواجهه با ناکامی، خستگی یا محرومیت، احساساتش را از طریق رفتار تخلیه می‌کند. این بحران‌ها نشانه «بد بودن» یا «آسیب دیدن» کودک نیستند. نگران نباشید و نترسید. ۲. در لحظه بحران، منطقی رفتار نکنید؛ تنظیم را جایگزین توضیح کنید در اوج بحران، تلاش برای توضیح دادن، نصیحت کردن، یا وادار کردن کودک به آرام شدن معمولاً نتیجه معکوس دارد. فشار بیشتر بر مغز در حال آشفتگی، بحران را طولانی‌تر می‌کند. کنار او بمانید، اما وارد بحث نشوید. اگر لازم است صحبت کنید، آرام و کوتاه، با صدایی زمزمه‌وار. هدف، بازگرداندن احساس امنیت است، نه آموزش دادن در آن لحظه. ۳. مراقب تقویت ناخواسته رفتار نباشید؛ گاهی صبر بهترین مداخله است اگر هر بار با گریه یا جیغ، کودک به خواسته‌اش برسد، این الگو تقویت می‌شود. در موارد غیرضروری، از ابتدا کوتاه نیایید. اجازه دهید بحران طی شود، در حالی که شما حضور دارید اما تسلیم نمی‌شوید. گریه و فریاد، به‌خودی‌خود به مغز کودک آسیب نمی‌زنند؛ آنچه مهم است، تسلط شما بر احساسات خودتان است. ۴. مهم‌ترین بخش ماجرا شما هستید؛ هیجان خودتان را مدیریت کنید تنها کاری که حتماً باید انجام دهید، تنظیم احساسات خودتان است. به‌جای تمرکز بر آرام کردن فوری کودک، بر آرام کردن خود تمرکز کنید. هرچه کنترل بیشتری بر خشم، اضطراب یا درماندگی خود داشته باشید، بحران زودتر پایان می‌یابد. کودک از سیستم عصبی شما الگو می‌گیرد؛ آرامش شما، به او منتقل می‌شود. ۵. بعد از پایان بحران، مهارت را تقویت کنید پس از آرام شدن فضا، رفتار مطلوب را برجسته کنید: «دیدی چطور تونستی آروم بشی؟» «خیلی خوب تونستی احساست رو کنترل کنی.» این بازخورد به کودک نشان می‌دهد که توانایی تنظیم هیجان در او وجود دارد و قابل رشد است. آموزش اصلی، بعد از بحران اتفاق می‌افتد، نه در اوج آن. ۶. به دنبال ریشه‌ها باشید؛ پیشگیری هوشمندانه عمل کنید بسیاری از بحران‌ها دلایل ساده اما مهم دارند: خستگی، گرسنگی، کم‌خوابی، کم‌آبی، تماشای زیاد تلویزیون، تغییر برنامه روزانه یا حتی استرس والدین. یکی از شایع‌ترین دلایل، «دیده نشدن» نیازهای هیجانی کودک است. تا حد امکان پیشگیری کنید، اما بپذیرید که همیشه موفق نخواهید بود. و به خاطر داشته باشید: بین ۳ تا ۵ سالگی، کودکان به‌تدریج مهارت‌های اولیه مدیریت احساسات را به دست می‌آورند. پس از ۵ سالگی، معمولاً شدت و فراوانی این رفتارها کاهش می‌یابد، البته به شرط آن‌که والدین با ثبات، آرام و آگاه عمل کرده باشند. بحران‌های هیجانی، میدان تمرین رشد مغز هستند. با مدیریت درست، این لحظات به فرصتی برای تقویت تنظیم هیجان، تاب‌آوری و ارتباط عمیق‌تر میان شما و فرزندتان تبدیل خواهند شد. ✍️دکتر رویا نوری روانشناس کودک

شما یک باغبان هستید! انتخاب شما نیست جوانه‌ای که مراقبت می‌کنید درخت سیب خواهد شد یا درخت سرو. اما شما قدرت این را دارید که با دانش و مراقبت به جوانه‌تان کمک کنید رشد کند، ببالد، یا حتی از بین برود اگر شرایط مناسب نگیرد. نقش شما تعیین نوع درخت نیست؛ نقش شما خلقِ بستری امن برای شکوفایی آن چیزی است که در ذاتش نهفته است. ا تعیین نمی‌کنید که کودک‌تان «ذاتاً» چه ویژگی‌های ژنتیکی، خلقی، یا استعدادهایی داشته باشد. این بخشی از طبیعت اوست؛ مثل نوع درخت. اما محیط حمایتی، پاسخ‌دهی هیجانی والد، تنظیم‌گری، ساختار و ثبات، همان عواملی هستند که تعیین می‌کنند این استعدادها فعال شوند، خام بمانند یا سرکوب شوند. والد نقش باغبانی دارد که نمی‌تواند نوع بذر را عوض کند، اما می‌تواند کیفیت رشد را شکل دهد. ✍️ دکتر رویا نوری روانشناس کودک

اون‌هایی که بچه کوچیک دارن بخونن حتما... تو یه پژوهش جدید و جالب یه گروه از محققین آمریکایی دنبال این بودن ببینن "مغز بچه تو چه فضایی بهتر رشد می‌کنه!" و اگه یه توصیه کاربردی بخوایم واسه والدین داشته باشیم، اون چه خواهد بود؟! واسه رسیدن به جواب، پژوهشگرها حدود ۹۰۰ والد و کودک رو انتخاب کردن و طی چندین مطالعه طولی که بعضی‌هاش تا ۹ سال ادامه داشت! اول اومدن رفتارهای روزمره والدین با بچه‌ها رو ضبط کردن تا ببینن اوضاع خونه در چه وضعیته! قوانین خونه چیه چقدر ثبات داره! و چقدر اوضاع قابل پیش‌بینیه...! و در مرحله بعد و تو سنین مختلف کودک، با استفاده از اسکن‌های مغزی شروع کردن به بررسی ساختار مغزی این بچه‌ها تا ببینن روند رشد مغزشون چطوریه و این مسئله چطور خودش رو تو سلامت روان و کارکردهای عالی مغز بچه نشون میده. خروجی پژوهش نشون می‌داد؛ بهترین ملاک واسه روند رشد سالم مغز یه بچه یک چیزه: "پیش‌بینی‌پذیر بودن (Predictability)" اینکه بچه بدونه قوانین خونه چیه و چرا هست! واکنش پدر و مادر در شرایط مختلف چطوریه! و تو موقعیت‌های یکسان، بچه دقیقاً چه انتظاری باید داشته باشه! تو این مطالعه مشخص شد: هرچی محیط زندگی بی‌نظم‌تر و غیرقابل پیش‌بینی‌تر باشه! "مثلاً یه روز مامان/بابا مهربونه، یه روز سرده!، یه شب شام هست، یه شب نیست!، قانون‌ها معلوم نیست چیه! و کی عوض می‌شن!" به خاطر ابهام و ناامنی، روند رشد مغز و شکل‌گیری مدارهای عصبی شروع می‌کنن به کند شدن. و هرچی اوضاع قابل پیش‌بینی‌تر باشه! رشد مغز و رفتارهای کودک سالم‌تر و هماهنگ‌تره. مثلاً وقتی با هر بار گریه بچه واکنش ثابتی از والدین می‌گیره، این ثبات باعث شکل‌گیری مدارهای مشخصی در مغز می‌شه و هر بار که واکنش متفاوتی می‌گیره! مغز بچه گیج می‌مونه و میره تو حالت هشدار که چه خبره. نتیجه این پژوهش به وضوح به ما می‌گه: امن‌ترین چیزی که می‌تونی به یه بچه بدی، نه اسباب‌بازی‌های گرون‌قیمت و نه اتاق فانتزی و خریدهای گرونه! بلکه یه دنیای امن و قابل پیش‌بینیه. دنیایی که در اون بچه بدونه اگر کاری بکنه چه واکنشی خواهد گرفت! و هر روز چه چیزی در انتظارشه! طبق این پژوهش: "آروم‌ترین مغزها، تو خونه‌هایی رشد کرده بودن که همه‌چیز، هرچند ساده! ولی قابل حدس بود 🌟مراقب باشیم راه رو اشتباه نریم 🌟 ✍ دکتر امید امانی، دکترای روانشناسی