مادر مي گفت كه آدم به دو گونه مي تواند با رنج رو به رو شود. يك گونه اش اين است كه زير بار غم خُرد شود و نتواند با آن مقابله كند. گونه ي ديگرش اين است كه از غم نيرو بگيرد. غم زمينه اي شود براي تبديل شدن به يك نيروي بزرگ كه مي توان با آن چيزي ساخت. آن لحظات براي من سرآغاز عهدهايي شد كه با خود بستم. عهد بستم كه غم بزرگ را به كار بزرگ تبديل كنم. ... مادر و پنجاه سال زندگي در ايران، توران ميرهادي، نشر قطره

بحران‌های هیجانی فرزندتان؛ چگونه با گریه، جیغ و پرت کردن کنار بیاییم؟ وقتی فرزندتان به‌هم می‌ریزد، گریه می‌کند، جیغ می‌زند، وسایل را پرت می‌کند یا خودش را روی زمین می‌اندازد، اولین واکنش بسیاری از والدین نگرانی و دستپاچگی است. اما این رفتارها، به‌ویژه در سال‌های اولیه زندگی، بخشی طبیعی از رشد مغز و یادگیری تنظیم هیجان هستند. در ادامه، اصولی کاربردی برای مواجهه مؤثر با این بحران‌ها ارائه می‌شود. ۱. ابتدا خیالتان را راحت کنید: این بحران‌ها به‌تنهایی آسیب‌زا نیستند مغز کودک در سال‌های ابتدایی زندگی هنوز به بلوغ کامل نرسیده است. بخش‌هایی که مسئول کنترل تکانه و مدیریت احساسات هستند، در حال رشدند. بنابراین کودک در مواجهه با ناکامی، خستگی یا محرومیت، احساساتش را از طریق رفتار تخلیه می‌کند. این بحران‌ها نشانه «بد بودن» یا «آسیب دیدن» کودک نیستند. نگران نباشید و نترسید. ۲. در لحظه بحران، منطقی رفتار نکنید؛ تنظیم را جایگزین توضیح کنید در اوج بحران، تلاش برای توضیح دادن، نصیحت کردن، یا وادار کردن کودک به آرام شدن معمولاً نتیجه معکوس دارد. فشار بیشتر بر مغز در حال آشفتگی، بحران را طولانی‌تر می‌کند. کنار او بمانید، اما وارد بحث نشوید. اگر لازم است صحبت کنید، آرام و کوتاه، با صدایی زمزمه‌وار. هدف، بازگرداندن احساس امنیت است، نه آموزش دادن در آن لحظه. ۳. مراقب تقویت ناخواسته رفتار نباشید؛ گاهی صبر بهترین مداخله است اگر هر بار با گریه یا جیغ، کودک به خواسته‌اش برسد، این الگو تقویت می‌شود. در موارد غیرضروری، از ابتدا کوتاه نیایید. اجازه دهید بحران طی شود، در حالی که شما حضور دارید اما تسلیم نمی‌شوید. گریه و فریاد، به‌خودی‌خود به مغز کودک آسیب نمی‌زنند؛ آنچه مهم است، تسلط شما بر احساسات خودتان است. ۴. مهم‌ترین بخش ماجرا شما هستید؛ هیجان خودتان را مدیریت کنید تنها کاری که حتماً باید انجام دهید، تنظیم احساسات خودتان است. به‌جای تمرکز بر آرام کردن فوری کودک، بر آرام کردن خود تمرکز کنید. هرچه کنترل بیشتری بر خشم، اضطراب یا درماندگی خود داشته باشید، بحران زودتر پایان می‌یابد. کودک از سیستم عصبی شما الگو می‌گیرد؛ آرامش شما، به او منتقل می‌شود. ۵. بعد از پایان بحران، مهارت را تقویت کنید پس از آرام شدن فضا، رفتار مطلوب را برجسته کنید: «دیدی چطور تونستی آروم بشی؟» «خیلی خوب تونستی احساست رو کنترل کنی.» این بازخورد به کودک نشان می‌دهد که توانایی تنظیم هیجان در او وجود دارد و قابل رشد است. آموزش اصلی، بعد از بحران اتفاق می‌افتد، نه در اوج آن. ۶. به دنبال ریشه‌ها باشید؛ پیشگیری هوشمندانه عمل کنید بسیاری از بحران‌ها دلایل ساده اما مهم دارند: خستگی، گرسنگی، کم‌خوابی، کم‌آبی، تماشای زیاد تلویزیون، تغییر برنامه روزانه یا حتی استرس والدین. یکی از شایع‌ترین دلایل، «دیده نشدن» نیازهای هیجانی کودک است. تا حد امکان پیشگیری کنید، اما بپذیرید که همیشه موفق نخواهید بود. و به خاطر داشته باشید: بین ۳ تا ۵ سالگی، کودکان به‌تدریج مهارت‌های اولیه مدیریت احساسات را به دست می‌آورند. پس از ۵ سالگی، معمولاً شدت و فراوانی این رفتارها کاهش می‌یابد، البته به شرط آن‌که والدین با ثبات، آرام و آگاه عمل کرده باشند. بحران‌های هیجانی، میدان تمرین رشد مغز هستند. با مدیریت درست، این لحظات به فرصتی برای تقویت تنظیم هیجان، تاب‌آوری و ارتباط عمیق‌تر میان شما و فرزندتان تبدیل خواهند شد. ✍️دکتر رویا نوری روانشناس کودک

شما یک باغبان هستید! انتخاب شما نیست جوانه‌ای که مراقبت می‌کنید درخت سیب خواهد شد یا درخت سرو. اما شما قدرت این را دارید که با دانش و مراقبت به جوانه‌تان کمک کنید رشد کند، ببالد، یا حتی از بین برود اگر شرایط مناسب نگیرد. نقش شما تعیین نوع درخت نیست؛ نقش شما خلقِ بستری امن برای شکوفایی آن چیزی است که در ذاتش نهفته است. ا تعیین نمی‌کنید که کودک‌تان «ذاتاً» چه ویژگی‌های ژنتیکی، خلقی، یا استعدادهایی داشته باشد. این بخشی از طبیعت اوست؛ مثل نوع درخت. اما محیط حمایتی، پاسخ‌دهی هیجانی والد، تنظیم‌گری، ساختار و ثبات، همان عواملی هستند که تعیین می‌کنند این استعدادها فعال شوند، خام بمانند یا سرکوب شوند. والد نقش باغبانی دارد که نمی‌تواند نوع بذر را عوض کند، اما می‌تواند کیفیت رشد را شکل دهد. ✍️ دکتر رویا نوری روانشناس کودک

اون‌هایی که بچه کوچیک دارن بخونن حتما... تو یه پژوهش جدید و جالب یه گروه از محققین آمریکایی دنبال این بودن ببینن "مغز بچه تو چه فضایی بهتر رشد می‌کنه!" و اگه یه توصیه کاربردی بخوایم واسه والدین داشته باشیم، اون چه خواهد بود؟! واسه رسیدن به جواب، پژوهشگرها حدود ۹۰۰ والد و کودک رو انتخاب کردن و طی چندین مطالعه طولی که بعضی‌هاش تا ۹ سال ادامه داشت! اول اومدن رفتارهای روزمره والدین با بچه‌ها رو ضبط کردن تا ببینن اوضاع خونه در چه وضعیته! قوانین خونه چیه چقدر ثبات داره! و چقدر اوضاع قابل پیش‌بینیه...! و در مرحله بعد و تو سنین مختلف کودک، با استفاده از اسکن‌های مغزی شروع کردن به بررسی ساختار مغزی این بچه‌ها تا ببینن روند رشد مغزشون چطوریه و این مسئله چطور خودش رو تو سلامت روان و کارکردهای عالی مغز بچه نشون میده. خروجی پژوهش نشون می‌داد؛ بهترین ملاک واسه روند رشد سالم مغز یه بچه یک چیزه: "پیش‌بینی‌پذیر بودن (Predictability)" اینکه بچه بدونه قوانین خونه چیه و چرا هست! واکنش پدر و مادر در شرایط مختلف چطوریه! و تو موقعیت‌های یکسان، بچه دقیقاً چه انتظاری باید داشته باشه! تو این مطالعه مشخص شد: هرچی محیط زندگی بی‌نظم‌تر و غیرقابل پیش‌بینی‌تر باشه! "مثلاً یه روز مامان/بابا مهربونه، یه روز سرده!، یه شب شام هست، یه شب نیست!، قانون‌ها معلوم نیست چیه! و کی عوض می‌شن!" به خاطر ابهام و ناامنی، روند رشد مغز و شکل‌گیری مدارهای عصبی شروع می‌کنن به کند شدن. و هرچی اوضاع قابل پیش‌بینی‌تر باشه! رشد مغز و رفتارهای کودک سالم‌تر و هماهنگ‌تره. مثلاً وقتی با هر بار گریه بچه واکنش ثابتی از والدین می‌گیره، این ثبات باعث شکل‌گیری مدارهای مشخصی در مغز می‌شه و هر بار که واکنش متفاوتی می‌گیره! مغز بچه گیج می‌مونه و میره تو حالت هشدار که چه خبره. نتیجه این پژوهش به وضوح به ما می‌گه: امن‌ترین چیزی که می‌تونی به یه بچه بدی، نه اسباب‌بازی‌های گرون‌قیمت و نه اتاق فانتزی و خریدهای گرونه! بلکه یه دنیای امن و قابل پیش‌بینیه. دنیایی که در اون بچه بدونه اگر کاری بکنه چه واکنشی خواهد گرفت! و هر روز چه چیزی در انتظارشه! طبق این پژوهش: "آروم‌ترین مغزها، تو خونه‌هایی رشد کرده بودن که همه‌چیز، هرچند ساده! ولی قابل حدس بود 🌟مراقب باشیم راه رو اشتباه نریم 🌟 ✍ دکتر امید امانی، دکترای روانشناسی

والدین آرام اما مقتدر و قانونمند، فرزندانی آرام و با اعتماد بنفس تربیت می‌کنند. والدین مضطرب یا زورگو فرزندانی مضطرب و با اعتماد بنفس کم تربیت میکنند. اگر بخواهیم موفقیت آینده فرزندان تضمین شود نیاز به امکانات مالی و رفاهی آنچنانی نیست فقط کافیه مشکلات و چاله چوله های روحی روانی خودمون رو حل کنیم و راه رو بلد باشیم🙏 بچه‌ها نیاز به پرورش در محیط آرام همراه با محبت و درعین حال نظم و قانون های ثابت و قابل پیش بینی دارند. اگر ثبات در رفتار ما نباشد ( گاهی زیادی مهربون و بی قانون، گاهی عصبی و پرخاشگر و زیادی سختگیر) بچه ها مضطرب و سردرگم می شوند. 🌟🌟درضمن در مورد قوانین خونه و فرزند پروری بهتره پدر و مادر از قبل باهم هماهنگ باشند و تفاوت سلیقه رو جلوی کودک تا حد ممکن بروز ندهند. بعدا در خلوت با همدیگه صحبت کنین و به یک توافق دوطرفه برسید. 🚫زورگویی یک طرفه ممنوع چه آقا چه خانم😄 ✍️دکتر زینب حریف متخصص کودک و نوجوان

با مهربانی و همدلی بیش از حد نسل کریستالی تربیت نکنید نسلی شکننده، حساس و مضطرب نسلی که برای زندگی واقعی آماده نشده است دو نیاز اصلی بچه‌ها ۱. همدلی و مهربانی و عشق ۲. مرزگذاری و قانون داشتن هیچ‌کدام بدون دیگری مؤثر نیست همدلی یعنی درک احساس فرزندتان، نه گذاشتن خودتان به جای فرزندتان فرض کنید فرزندتان از ته دل زار می‌زند. اگر در کودکی نادیده گرفته شده، اگر خودتان را جای فرزندتان بگذارید عذاب وجدان می‌گیرید. اما اگر احساسات فرزندتان را درک کنید می‌بینید او دیشب دیر خوابیده، امروز زیاد بازی کرده و خسته و کلافه است و اتفاق بدی نیفتاده مرزگذاری یعنی مرزگذاری نه تهدید کردن است، نه تنبیه مرزگذاری دنیا را برای بچه‌ها قابل پیش‌بینی می‌کند، احساسات را امن می‌کند، شما مقتدر عمل می‌کنید، بچه‌ها به شما اعتماد می‌کنند، دنیا امن می‌شود و اضطراب کاهش می‌یابد مرزگذاری یعنی شما به‌عنوان والد، با آرامش و قاطعیت مشخص می‌کنید چه چیزی مجاز است و چه چیزی نه، و این را حتی وقتی فرزندتان ناراحت است حفظ می‌کنید احساس فرزندتان را می‌بینید و می‌فهمید اما مسئولیت تصمیم‌گیری را به او واگذار نمی‌کنید مرزها برای بچه‌ها چه فایده‌ای دارد؟ احساس امنیت کاهش اضطراب اعتماد به والد یادگیری کنترل هیجان در بلندمدت والد مهربانِ آسان‌گیرِ مضطرب والدی که فقط همدلی می‌کند بدون مرزگذاری احساسات برای بچه‌ها ترسناک می‌شود تحمل و تاب‌آوری کاهش می‌یابد اضطراب و استرس بچه‌ها بیشتر می‌شود درون و بیرون بچه‌ها غیرقابل پیش‌بینی و ناامن می‌شود دکتر رویا نوری روانشناس کودک

بعدازظهر زیبای بهاری تون بخیر🌹 روزه و طاعات قبول امروز میخوام سبک های مختلف فرزند پروری رو براتون توضیح بدم. سبک های مختلف فرزند پروری معمولاً بر اساس میزان محبت/پاسخ‌دهی به فرزند و میزان کنترل/قانون‌گذاری والدین دسته‌بندی می‌شوند. معروف‌ترین تقسیم‌بندی، مدل «بامریند» است که ۴ سبک اصلی را معرفی می‌کند: ۱_ فرزندپروری مقتدرانه (Authoritative) 🌟🌟موسوم به بهترین سبک فرزند پروری محبت زیاد + قوانین منطقی والدین قاطع اما مهربان‌ هستند. به نظر کودک گوش می‌دهند ولی حد و مرز دارند نتیجه در کودک: ✔ اعتمادبه‌نفس بالا ✔ مسئولیت‌پذیر ✔ مهارت اجتماعی خوب ۲_ فرزندپروری مستبدانه (Authoritarian) کنترل زیاد + محبت کم قوانین سخت، تنبیه زیاد نظر کودک اهمیت ندارد نتیجه در کودک: ❌ اضطراب ❌ ترس از اشتباه ❌ اعتمادبه‌نفس پایین یا پرخاشگری پنهان --- ۳_ فرزندپروری سهل‌گیرانه (Permissive) محبت زیاد + قانون کم «بذار هر کاری دلش می‌خواد بکنه» حد و مرز مشخص نیست نتیجه در کودک: ❌ ضعف در کنترل هیجان ❌ قانون‌گریزی ❌ مشکل در مسئولیت‌پذیری ۴_ فرزندپروری رهاشده / بی‌تفاوت (Neglectful) بدترین نوع فرزند پروری😔😔 محبت کم + قانون کم والدین درگیر کودک نیستند و کودک به حال خود رها شده 😔😔 نتیجه در کودک: ❌ احساس طردشدگی ❌ مشکلات رفتاری و عاطفی ❌ افت تحصیلی جمع‌بندی کوتاه 🌱 🌟🌟 سبک مقتدرانه بهترین سبک فرزندپروری است. 🌟🌟 هدف: محبت + قاطعیت + آموزش مهارت های زندگی دکتر زینب حریف پزشک کودکان

میدونین که دادن اشتها آور راسیپ در شیرخواران زیر ۲ سال ممنوعه؟ زیر ۲ سال باید علت بدغذایی یا عدم اشتها را بررسی کرد.... دکتر فاطمه تحقیقی پزشک کودکان

🔥🔥🔥 میدونستین دستگاه گوارش همه ما هم نیاز به استراحت داره و این زمان استراحت در طی خواب شب صورت میگیره؟؟ 💥وقتی دایم از یه عضوی کار بکشیم دچار فرسودگی و ضعف میشه. 💥 حتی عضلات هم بعد ورزش های قوی و سنگین نیاز به بازیابی و استراحت دارن. ⭐️⭐️متاسفانه مادران ما فکر میکنن، هر چه شب بیشتر شیر بدن، بچشون قوی تر و سرحال تره! 🤨🤨 در صورتی که هم بدن خودشون خسته هست و هم دستگاه گوارش بچه و برای همین اشتهای بچه ها در طی روز کم میشه...🥴🥴🥴🥴🥴🥴 ✅✅✅ پس با کاهش تدریجی شیر شب از ۶ ماهگی ، به سلامت بدن خودتون و بچه هاتون کمک کنین. دکتر فاطمه تحقیقی پزشک کودکان

*در بچه ای که خس خس سینه و سابقه آسم و آلرژی تنفسی داره برای سرفه دیفن هیدرامین ممنوعه* دکتر مینا صافی پزشک کود‌کان

همه ی این داروها برای سرماخوردگی؟؟؟؟؟ چه خبره؟!!! داروی سرماخوردگی: فقط کنترل تب و سدیم کلراید بینی معاینه هم به جهت عفونت گوش . همین اگر بچه سابقه آلرژی شدید و سرفه و خس خس و مصرف اسپری داشته، می‌تونید اسپری و مونته لوکاست هم علاوه بر سدیم کلراید استفاده کنید تا بچه رو ببینم . همین . دکتر مینا صافی پزشک کودکان

امروز یکی از والدین به بچه ۱۸ کیلویی بخاطر سرماخوردگی آموکسی کلاو ۶۴۳ داده بودن چون فکر کرده بودن ترشحاتش سبز شده پس حتما عفونت کرده به شوخی به مامانش گفتم: "خب خانم دکتر دوز آموکسی کلاو چقدره؟ چند سی سی دادی؟" میگه: یک سی سی! خدا خیرتون بده دقت کنید :👇👇👇 سرماخوردگی یک : اولا که سبز شدن ترشحات بینی بین روزهای سوم تا پنجم سرماخوردگی اتفاق میفته و کاملا هم طبیعیه ده روز هم طول میکشه اکر تب کرد یا بیشتر طول کشید اونوقت ممکنه آنتی بیوتیک بخواد سرماخوردگی دو: ثانیا دوز آنتی بیوتیک و نوع آنتی بیوتیک بر اساس سن و وزن و نوع عفونت تعیین میشه *آخه وقتی برمیداری یک سی سی آموکسی کلاو میدی به بچه ۱۸ کیلویی چه فایده ای داره غیر از اینکه مقاومت آنتی بیوتیک ایجاد میکنی* ؟ دکتر مینا صافی پزشک کودکان