قبول باشه ازتون اولین جلسه هیئت مجازی «محبان المرتضی»، برسه به روح شهید عابدی.

نشستم آرشیوی از فیلم‌های عاشورا و اربعین رو تماشا کردم کیف کردم از شلوغی حرم از شور و شوقی که موقع سینه زنی هست من لذت می‌برم که انقدر عاشق و دیوونه داری حُسین جان خیلی حالم خوب می‌شه وقتی می‌بینم همه به خاطرِ شما به سر و صورت می‌زنیم من تماشایِ نوکر هاتون رو دوست دارم و به این فکر می‌کنم تماشایِ خودتون چقدر می‌تونه قشنگ باشه... خوش به حالِ شهدات خوش به حال اونایی که چشم در چشمت شهید شدن خوش به حالشون.

اولین باری که رفتم نجف موقع برگشت خیلی گریه کردم توی ایوون طلا بلند بلند گریه کردم خیلی بچه بودم و عیبی نداشت... که اونطور پا بکوبم زمین و ضجه بزنم الان باید به قول وحیٰ آستین به دهان بگیرم تازه اونم نه وسط ایوون طلاتون... هزاران کیلومتر دور تر از حرمتون... دل‌تنگم، دل‌تنگ قربون صدقه‌هایِ زیر لبی جلوی ضریح محترم‌تون، وقتی پر‌های لطیفِ خدام می‌خوره به سرم که برو اونور تر، ولی چه می‌دونن که زائر داره حَظ می‌بره و هنوز کلی قربون صدقه مونده که نثار عشقش نکرده؟چند تا رباعی و قصیده عاشقانه مونده که پای ضریحش قربونی نکرده برای اینکه اون دنیا ببینه، آیا عشقش لبخندی زده، به دلش نِشسته یا نه...؟چه می‌دونن آقا؟ «یا أبو زینب»

یک بنده خدایی می‌گفت اشک‌های سَحَرم فقط برای روزیه که، دست‌هایِ مولارو جلویِ چشم همسرشون بستن! چه می‌فهمیم از عشق؟ خودم که هیچی

راز شهداء در نماز هاشون و راز نماز هاشون در توجه به وضو بوده.

«دوشنبه، سوره یس هدیه به امام حسن مجتبی»

مشغول هرکاری که هستید این رو پلی کنید و گوش بدین زیارت امام حسن هست و آرامش داره.

مَنَه دَه باخ... باشه؟

بیایید یک شعری بخوانیم و بعد سر به بیابان بذاریم

نیاوردی به ابرو خَم، نیامد خم به زانویت در از جا کندی و چسباندی‌‌اش محکم به زانویت