موقعی که آمدی به مجلس ترحیم من . . اشک هایت را نبینم، پیش می آید! بخند:))

برمزارم بنویسید که راحت باشید ؛ آنکه از جمع شما رفته خودش هم راضیست . .

فکر کنم نیاز دارم، کسی کنارم باشه..

خون می‌چکد از دیده در این کنج صبوری این صبر که من میکنم، افشردن جان است . . ـ سایه

و دوسدارم بازم زندگیمو بیارم بالا..

‏می‌دونید؟ آدمیزاد باید بالاخره دلش به یه‌چیزی خوش باشه. باید یه نوری ببینه ته این تونل. ته این تاریکی. اگه نتونه یه روزنه‌ای پیدا کنه، قلبش نمیکشه. کم میاره. می‌افته. «انا حملنا الحزن اعواما، و ما طلع الصباح». ما غم را، سال‌ها، با خود کشیدیم. اما صبح نیامد. • اورج جورول • @farsitweets

_

امان از اردیبهشت و داغ‌هایش. . .

کیه که بدونه دارم چه فشار روحی رو تحمل میکنم..

چه بگویم نگفته ام پیداست غم این دل مگر یکی و دو تاست..

ماهیت اینکه «ما هیچوقت نمیدونیم اخرین بارها کیه» واقعا دردناکه. *گوجه* @farsitweets

انقدر درگیر مسائل عاطفی نبودم که وقتی یکی بهم میگه مراقب خودت باش فکر میکنم داره تهدیدم میکنه.