من سکوت را دوست دارم بخاطر ابهت بی پایانش...
فریاد را میپرستم بخاطر انتقام گمگشته در عصیانش...
فردا را دوست دارم بخاطر غلبه اش بر فلک کجمدار...
پائیز را می پرستم بخاطر عدماحتیاج؛عدم اعتنایش به بهار...
آفتاب را دوست دارم بخاطر وسعت روحش که شب نا پدید می شود تا ماه فراموش کند حقیقت تلخی را که از او نور میگیرد.
زندگی را تقدیس میکنم به خاطر این که روزی هزار بار نابودش میکنند اما هرگز نمیمیرد.
_کارو
𝒯𝒶𝓀𝑒𝒹𝑜𝓌𝓃