#فضایل_صلوات 🌸🌸
در کتاب « حدائق » از امام صادق علیه السلام نقل کرده است:
روزي رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم به امیر مؤمنان علیه السلام فرمود: آیا تو را مژده و بشارتی ندهم؟ عرض کرد: پدرو مادرم فدایت ؛ شما همواره به خیر و خوبی ما را بشارت می دهید.
فرمود: جبرئیل برایم خبر شگفت انگیزي آورده است.
عرض کرد: چه خبري حضورتان عرضه داشته است؟
پیغمبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: او فرمود:
🔸اگر کسی از امّتم بر من صلوات فرستد و اهل بیت مرا نیز به آن ملحق سازد درهاي آسمان به روي او گشوده شود و فرشتگان بر او هفتاد صلوات فرستند گرچه گنهکار و خطاي او بسیار باشد، و بر اثر آن گناهانش بریزد همان طور که برگ از درختان می ریزد.
🔸و خداوند تبارك و تعالی او را پذیرفته و به او جواب دهد و به ملائکه اش فرماید: اي فرشتگان ! شما هفتاد بار بر او صلوات فرستادید و من هفتصد مرتبه بر او درود می گویم. و اگر بر من که صلوات فرستاد، اهل بیت مرا به آن ملحق نساخت، بین او و آسمان هفتاد حجاب مانع شود و خداوند تبارك و تعالی او را نپذیرد و به او جواب ندهد و به فرشتگانش فرماید: دعاي او را بالا نبرید تا اینکه اهل بیت پیغمبر را در صلوات به آن حضرت ملحق کند، پس براي همیشه مانع از پذیرش او و دعایش گردند تا اینکه به من اهل بیتم را ضمیمه کند.
📚کتاب نفیس #القطره ، جلد اول، صفحه ۱۵۵
eitaa.com/managheb_ahlebeyt
🌧⛈🌧⛈🌧⛈🌧⛈🌧⛈🌧⛈🌧⛈
️هنگام نزول باران، سوره انفطار و تکاثر را بخوانید
🌺 قالَ الصّادِقُ عليه السلام:
مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الإنْفِطارِ عِنْدَ نُزُولِ الغَيْثِ، غَفَرَ اللهُ لَهُ بِكُلِّ قَطرَةٍ تَقْطُرُ.
📚 (تفسیر برهان، ج5، ص600)
🌷 حضرت صادق علیه السلام فرمود:
هر کس هنگام نزول باران، سوره انفطار را بخواند، خداوند به تعداد قطره های باران (گناهان وی را) می آمرزد.
🍂 بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
إِذَا السَّمَاءُ انفَطَرَتْ ﴿١﴾ وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انتَثَرَتْ ﴿٢﴾ وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿٣﴾ وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿٤﴾ عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿٥﴾ يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ﴿٦﴾ الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ ﴿٧﴾ فِي أَيِّ صُورَةٍ مَّا شَاءَ رَكَّبَكَ ﴿٨﴾ كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ ﴿٩﴾ وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ ﴿١٠﴾ كِرَامًا كَاتِبِينَ ﴿١١﴾ يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿١٢﴾ إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ﴿١٣﴾ وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ ﴿١٤﴾ يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ ﴿١٥﴾وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ ﴿١٦﴾ وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿١٧﴾ ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿١٨﴾ يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْئًا ۖوَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِّلَّـهِ ﴿١٩﴾
🌺 قالَ الصّادِقُ عليه السلام:
مَنْ قَرَأَ سُورَةَ التَّکاثُرِ وَقْتَ نُزُولِ الْمَطَرِ، غَفَرَ اللهُ لَهُ.
📚 (البرهان في تفسير القرآن، ج5، ص743)
🌷 حضرت صادق علیه السلام فرمود:
هرکس هنگام نزول باران، سوره تکاثر را بخواند، خداوند او را می آمرزد.
🍂 بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ
أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ ﴿١﴾ حَتَّىٰ زُرْتُمُ الْمَقَابِرَ ﴿٢﴾ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ﴿٣﴾ ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿٤﴾ كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ ﴿٥﴾لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ ﴿٦﴾ ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ الْيَقِينِ ﴿٧﴾ ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ ﴿٨﴾
eitaa.com/managheb_ahlebeyt
#فضایل_صلوات 🌸🌸
امام صادق علیه السلام از پدران بزرگوار خود نقل می کند که پیغمبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم فرموده است:
🔹إرفعوا أصواتکم بالصلاه علیّ فإنّها تذهب بالنفاق.
🔹هنگام صلوات فرستادن صداي خود را بلند کنید، زیرا این کار نفاق و دوروئی را برطرف می سازد.
📚کتاب نفیس #القطره ، جلد اول، صفحه ۱۵۶
eitaa.com/managheb_ahlebeyt
مؤلّف رحمه الله از علماى مشهور نجف اشرف و امام جماعت در حرم مطهّرحضرت اميرالمؤمنين عليه السلام بوده است .
علّامه كاوشگر حاج آغا بزرگ طهرانى در شرح حال مؤلّف فرموده است :
سيّد احمد پسر سيّد رضى ، پسر سيّد احمد ، پسر سيّد نصراللَّه ، پسر سيّدحسين موسوى ساوجى تبريزى از علماء و از مدرّسين بود ، جدّ بزرگ او سيّد حسين اهل ساوج بود و از آنجا به تبريز منتقل شد ، اولاد او نسل به نسل در آنجا زندگى كرده اند و در ميان آنها دانشمندان و بزرگانى ظاهر گشته اند .
مرحوم مستنبط در تاريخ 12 ربيع الثانى 1325 در شهر تبريز متولّد شد و درآنجا رشد و نما يافت . دروس مقدّماتى را از بعضى از بزرگان فرا گرفت ، و دردرس علّامه ميرزا صادق تبريزى حضور يافت و در سال 1347 به نجف اشرف مهاجرت نمود و در درس استادانى مانند ميرزا محمّد حسين نائينى و شيخ ضياء الدين عراقى و ميرزا على ايروانى و سيّد ابوالحسن اصفهانى شركت كرد ، وتقريرات بعضى از ايشان را در فقه و اصول نوشت و بعضى از آن بزرگواران به اواجازه داده اند و از مرحوم علّامه شيخ عبّاس قمى ، و از مؤلّف(26) اجازه نقل روايت دارد .
از آثار ايشان كتابهاى زير را مى توان نام برد :
1 - «القطرة من بحار مناقب النبيّ والعترة» كه در سال 1360 هـ ق از تأليف آن فارغ شده است .
2 - «دلائل الحقّ في اُصول الدين» اين كتاب در سه جلد تأليف شده و در سال1371 ه ق آن را به پايان رسانده است .
3 - «ضياء الصالحين والمتهجّدين» .
4 - ترجمه كتاب «سبيل الصالحين ونهج السالكين» نوشته علّامه سيّد حسن صدر ، كه ايشان اضافاتى به آن نموده است .
5 - «أوجز البيان» اين كتاب در شرح ارجوزه اى در بيان اصول دين و ايمان است كه ارجوزه از علاّمه حاج سيّد محمّد رضوى كشميرى مى باشد .
6 - تعليقاتى بر مكاسب و درسهاى علّامه نائينى ، علاّمه حاج ميرزا علىايروانى و علاّمه سيّد ابوالحسن اصفهانى قدّس اللَّه أرواحهم از ايشان بجا مانده است .(27)
عالم بزرگوار شيخ هادى امينى در كتاب خود «معجم رجال الفكر والأدب في النجف» در شرح حال ايشان مى نويسد :
احمد بن سيّد رضى بن سيّد احمد ، متولّد 1325 - متوفّاى 1399 : از علماى بافضيلت ، مجتهدين عالى رتبه ، اهل تقوا ، عبادت و اعمال صالح بود . او ازاساتيد فقه و اصول ، مؤلّفى كنجكاو و پرتلاش ، و از كسانى بود كه اقامه جماعت مى كرد .
در تبريز متولّد شد ، و دروس مقدّماتى را نزد علماى سرشناس آنجا آموخت ، پس از آن در سال 1347 به نجف اشرف مهاجرت كرد ، و درحوزه هاى درسى شخصيّتها و اساتيد معروف شركت كرد و از محضر بزرگانى چون ميرزا محمّد حسين نائينى ، شيخ ضياء الدين عراقى ، ميرزا على ايروانى وسيّد ابوالحسن اصفهانى استفاده هاى فراوان علمى برد .
در مدّت اقامت خود در نجف به تأليف ، تحقيق ، عبادت و برپائى جماعت مشغول بود ، و همواره از زهد و تقواى عالى و توفيق عبادت فراوان برخورداربود . و سرانجام در سال 1399 دارفانى را وداع و دعوت حّق را لبيّك گفت .
سپس از آثار چاپ شده ايشان - غير از كتاب هايى كه نام برديم - كتب زير رانام برده است :
7 - «الرثاء والأسى» (در مقتل امام حسين عليه السلام) .
8 - «الزيارة والبشارة 2 - 1» .
9 - «المناسك والمدارك» .
10 - «منتخب خاتم الرسائل بأحسن الوسائل 29 (. 2 - 1)
eitaa.com/managheb_ahlebeyt
مؤلّف و رؤياى مهمّ او بعد از تأليف كتاب :
فرزند بزرگوار و با فضيلت ايشان آقاى حاج سيّد على مستنبط دام عزّه العالى براى من نقل كردند:
پدر عظيم الشأن من كه خدا بر درجاتش بيفزايد بعد از تأليف جزء اوّل اين كتاب در عالم رؤيا ديد كه از دنيا رفته و سر او بر زانوى مادرش فاطمه زهرا سلام اللَّه عليها است ، از داشتن اين موقعيّت كه دلالت بر بلندى مقام و عظمت شأن او داشت تعجّب كرده و از خود سئوال مى كند : چگونه به اين مقام رسيده اى و چه چيزى باعث شده اين عظمت را بيابى ؟ و تا اين سئوال به فكرش خطور مى كند سرور زنان عالم حضرت فاطمه زهرا سلام اللَّه عليها به او الهام نمودند كه :
هذا جزاء من ألّف كتاب «القطرة» ، اين پاداش كسى است كه كتاب «القطرة» را جمع آورى نموده است .
بعضى از موثّقين و كسانى كه به گفته آنها اطمينان دارم برايم نقل كردند : او اوّل كسى بود كه در مدّت چهل سال هر شب هنگام سحر به زيارت اميرالمؤمنين عليه الصلاة والسلام شرفياب مى شد، زيرا كليددار حرم مطهّر آن مرحوم رابر خود مقدّم داشته و كليد را به او مى داد .
مؤلّف رحمه الله بعد از آنكه درب حرم را باز می كرد خود وارد مى شد و براى چند دقيقه آن را مى بست و سپس درب حرم را به روى زوّار مى گشود و كسى نمى دانست كه در آن چند دقيقه به چه عبادتى مشغول بوده است .
ولى يكى از نزديكانش به من گفت : او را در بعضى از سحرها ديدم كه كنار ضريح مقدّس نشسته و صورت خود را بر آن گذاشته و به عبادت مشغول میشد ، و بعد از آنكه درب حرم را باز مى كرد تا هنگام نماز صبح به تهجّد و عبادت پروردگار مشغول بود و تا از دنيا رفت او تنها امام جماعت درحرم حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام بود .
در تمام عمر مقيّد بود شبهاى جمعه به زيارت امام حسين عليه السلام مشرّف شود ، ، در آخرين سفرش به زيارت سيّدالشهداء عليه السلام خبر ازوفات خود داده و به بعضى از دوستانش گفته بود : اين زيارت ، زيارت وداع مناست ، و مى خواهم نفسهاى آخر عمرم را در نجف باشم ، لذا به نجف برگشته ودر همان روز از دنيا رفت .
«عاش سعيداً ومات سعيداً» ؛ «سعادتمند زندگى كرد و سعادتمند از دنيا رفت» ، «ولَهُم الْبُشْرى فِى الْحَيوةِ الدُّنْيا وَفِى الْاخِرَةِ لا تَبْديلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَالْفَوْزُ الْعَظيمُ » (30) ؛ «و براى آنها در دنيا (با ديدن خوابهاى رحمانى) و در آخرت (با ديدن اولياء خدا و نعمتهاى او) بشارت مى رسد ، سخنان خدا را تغيير و تبديلى نيست كه اين پيروزى بزرگ نصيب دوستان خداست» .
كتاب :
«القطرة» كتابى است معروف در فضائل پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله وسلم و اهل بيت طاهرين او عليهم السلام كه مؤلّف براى جمع آورى آن ، از كتابهاى خطّى و چاپى فراوانى بهره جسته است .
ايشان در كتابخانه شخصى خود كتابهاى خطّى باارزشى مثل كتاب «سليم بن قيس» را داشته ، از آنها و از كتابهاى چاپ شده مخصوصاً كتاب ارزشمند «بحار الأنوار» علّامه مجلسى رحمه الله استفاده كرده است .
نسخه تحقيق نشده اى از اين كتاب قبلاً چاپ شده بود ؛ جزء اوّل آن را جناب حجّة الإسلام والمسلمين شيخ محمّد ظريف تحقيق نمود و جزء دوّم آن را با مشاركت و همكارى فاضل و محقّق عاليقدر جناب آقاى محمّد حسين رحيميان ادامه داد ، و چون نسخه چاپ شده خالى از اشتباهات نبود كوشش كردند تا كتاب با رجوع به مصادر اصلى آن اصلاح گردد ، آيات و احاديث آن را اخراج نموده و بعضى از لغات مشكل را در پاورقى توضيح دادند ، تا كتاب به شكل حاضر درآمد و انشاء اللَّه براى آنها كه بخواهند از آن استفاده كنند مفيد و براى آنها كه بخواهند از نور آن بهره مند گردند روشنى بخش باشد ، و حمد و سپاس مخصوص ذات بى همتاى پروردگار جهانيان است .
سيّد مرتضى مجتهدى سيستانى
eitaa.com/Managheb_ahlebeyt
هدایت شده از Tahereh Shafaee
4_5960923644841427555.mp3
2.01M
🌺توصیه های ماه شعبان
به بیان استاد مجتبی تهرانی
eitaa.com/managheb_ahlebeyt
#فضایل_اباعبدالله_الحسین 🌸🌸
قطب راوندي در کتاب« خرائج » روایت نموده:
هنگامی که امام حسین علیه السلام متولّد شد، خداوند متعال به جبرئیل دستورداد که با گروهی از فرشتگان بر زمین فرود آمده و ولادت او را از طرف حضرت حق به حضرت محمّد صلی الله علیه وآله وسلم تبریک و تهنیت گویند.
« فطرس » جبرئیل با گروهی ازفرشتگان بر زمین فرود آمدند، در این بین به جزیره اي برخوردند، در آن جزیره فرشته اي بنام بود، خداوند متعال او را براي انجام کاري مأمور کرده بود؛ ولی او در مأموریتش کوتاهی کرده و بدین وسیله، بالش شکسته بود و او را در آن جزیره انداخته بودند. او در آنجا مدّت هفتصد سال به عبادت خدا مشغول بود.
جبرئیل را دید گفت: کجا می روید؟ « فطرس » وقتی گفت: به حضور محمّد صلی الله علیه وآله وسلم.
گفت: أحملنی معک لعلّه یدعو لی؛
مرا هم با خود ببر شاید آن حضرت براي من دعا کند.
جبرئیل پذیرفت، او نیز به همراه جبرئیل به حضور پیامبر خداصلی الله علیه وآله وسلم شتافتند، وقتی شرفیاب حضور حضرتش را به پیامبر خداصلی الله علیه وآله وسلم رساند. « فطرس » شدند، جبرئیل جریان پیامبر خدا صلی الله علیه وآله وسلم فرمود:قل له: یتمسّح بهذا المولود جناحه.
به او بگو: بالش را به گهواره آن مولود بمالد.
فطرس بال خود را به گهواره امام حسین علیه السلام مالید و خداوند مهربان فوري بالَش را به او برگردانید، آن گاه فطرس به همراه جبرئیل به سوي آسمان پرواز کرد، او در میان فرشتگان، آزاد شده امام حسین علیه السلام نامیده شد.
📚کتاب نفیس #القطره ، جلد دوم، صفحه ۴۹۶
eitaa.com/managheb_ahlebeyt
🌺در هیاهوی دو رنگی عرب های حجاز
پرچم ایرانیان را مادرت بالا گرفت
حامل نور “امامت” بود ، بانوی حسین
تا به دنیا آمدی ، تبریک از مولا گرفت
eitaa.com/managheb_ahlebeyt
Karimi_03.mp3
5.24M
🌺 شادمانه ی بسیاااااربسیار زیبا
میگن که خدا به ارباب
یه پسر داده مثل مهتاب
🍀به نوای حاج محمود کریمی
eitaa.com/managheb_ahlebeyt
قـَــطره ايي از مناقب اهــل بيــت:
#فضایل_امام_سجاد 🌺🌺
در کتاب « روضه الواعظین » نقل شده است :
شهربانو مادر حضرت سجاد ، در هنگام ولادت و زایمان آن حضرت از دنیا رفت ، و بعد از آن زن دیگري سرپرستی و پرورش او را به عهده گرفت ، و امام علیه السلام او را مادر می نامید .
نقل شده است : امام سجّاد علیه السلام با این زن در یک کاسه غذا نمی خوردند، و وقتی به آن حضرت عرض کردند : شما که نیکوکارترین مردم هستید چرا با این مادر هم غذا نمی شوید در حالی که او دوست دارد با شما هم غذا شود؟ امام علیه السلام در جواب فرمودند :
🔹أکره أن تسبق یدي إلی ما سبقت إلیه عینها، فأکون عاقّاً لها.
🔹نمی پسندم دست من به لقمه اي پیشی بگیرد که او پیش از من به آن نظر افکنده است ، و در نتیجه با این عمل خاطر او را آزرده کنم و عاق او گردم .
و وقتی فقیر و مستمندي نزد او می آمد می فرمود :
🔹مرحباً بمن یحمل زادي إلی الآخره .
🔹خوش آمدي اي کسی که بار آخرت و توشه فرداي مرا به دوش می گیري .
📚کتاب نفیس #القطره ، جلد اول ، صفحه ۴۸۶
eitaa.com/managheb_ahlebeyt
#فضایل_امام_سجاد 🌸🌸
از کتاب « الأنوار » نقل می کنند :
علیّ بن الحسین علیهما السلام به نماز ایستاده بود ، فرزندش محمّد در حال خردسالگی بر لب چاهی که در خانه بود و عمق زیادي داشت آمد ، ناگهان در آن چاه افتاد . مادرش که این صحنه را از دور دید فریادي کشید و به طرف چاه آمد ، در کنار چاه خود را می زد و استغاثه می کرد و صدا می زد : اي فرزند رسول خدا ! پسرت محمّد غرق شد ، و آن حضرت نماز را رها نمی کرد در حالیکه آشفتگی و جوش و خروش فرزندش را در ته چاه می شنید ، همینکه مدّتی گذشت و مادرش بی حوصله شد از روي دلسوزي بحال فرزندش صدا زد : چقدر دلهاي شما سخت
است اي خانواده رسول خدا .
و آن حضرت از حال نماز خارج نشد تا آنکه آن را کامل انجام داد و تمام کرد، سپس به طرف چاه آمد و کنار آن نشست و دست خود را داخل چاه کرد ، عمق چاه زیاد بود و احتیاج به ریسمان بلندي بود که بتوان چیزي از ته آن بیرون آورد ، ولی امام علیه السلام بدون آن فرزندش محمّد را از چاه خارج کرد در حالی که بدن و لباسش مرطوب نگشته بود ، طفل را به مادر مرحمت کرد و فرمود :
بگیر فرزندت را اي کسی که اعتماد و یقین تو به خداوند کم است .
مادر از اینکه فرزندش را سالم در آغوش گرفت خوشحال شد و خندید ، و از اینکه امام علیه السلام او را کم اعتماد به خدا
توصیف کرد ناراحت شد و گریه کرد ، حضرت سجّاد علیه السلام فرمود :
🔸لاتثریب علیک الیوم، أما علمت أنّی کنت بین یدي جبّار لو ملت عنه بوجهی لمال بوجهه عنّی، أفمن یري راحماً بعده؟
🔸ناراحت نباش، ملامت و سرزنشی بر تو نیست ، آیا نمی دانستی در پیشگاه خداوندي بودم که اگر از او روي برمی گردانیدم او از من رو برمی گردانید ؟ و آیا بعد از آن کسی بود که به من رحم کند ؟
📚کتاب نفیس #القطره ، جلد اول، صفحه ۴۸۸
eitaa.com/managheb_ahlebeyt