با این همه ، وقتی سرم را رویِ سینه‌ات می‌گذارم؛ برایِ چند لحظه این فکر هولناک را فراموش می‌کنم که جهان به هیچ نمی‌ارزد! "همایون‌کاویان"

چشم‌هایت مظهری از نور خورشید‌ند و من ، چون زمینی یخ‌زده مشتاق دیدار توام..

ور تو پنداری مرا بی‌تو قراری هست، نیست ...!

من زخم تو را به هیچ مرهم ندهم یک موی تو را به هر دو عالم ندهم