آزمون احسن‌العمل؛ معیار الهی در روزهای فتنه خداوند متعال در آیه هفتم سوره هود، فلسفه بسیاری از آزمایش‌های الهی را به‌روشنی بیان می‌کند: «لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا» تا شما را بیازماید که کدام‌ یک بهترین عمل را انجام می‌دهید. همین معنا در آیات متعدد تکرار شده است؛ گویی خداوند می‌خواهد قاعده‌ای ثابت را در ذهن مؤمنان حک کند: معیار الهی صرفاً «عمل خوب» نیست، بلکه احسن‌العمل است؛ بهترین، دشوارترین و مسئولانه‌ترین انتخاب در شرایط پیچیده. سال‌های اخیر کشور را اگر با این معیار قرآنی بسنجیم، به‌روشنی می‌توان آن‌ها را یکی از سخت‌ترین آزمون‌های اجتماعی و تاریخی دانست. آزمونی که در آن، فشارهای اقتصادی ناشی از بی‌توجهی دولت‌های مختلف به راهبردهای اساسی همچون اقتصاد مقاومتی، تقویت پول ملی و بهبود واقعی معیشت مردم، زمینه‌ساز نارضایتی‌ها و اعتراضات گسترده شد. در چنین شرایطی، بسیاری از مردم عمل صالح انجام دادند؛ کسانی که وارد اغتشاش نشدند، به تخریب و ناامنی تن ندادند و علی‌رغم اعتراض و نارضایتی، آرامش جامعه را بر هم نزدند. این‌ها بدون تردید اهل «عمل خوب» بودند. اما قرآن از ما فقط «عمل خوب» نمی‌خواهد؛ سخن از احسن‌العمل است. اینجاست که تمایزها آشکار می‌شود. احسن‌العمل، متعلق به کسانی است که نه‌تنها خود در اغتشاشات شرکت نکردند، بلکه با وجود گلایه‌های جدی معیشتی، با وجود انتقاد صریح از دولت‌ها و سیاست‌ها، در صف مقابله با ناامنی و آشوب ایستادند. کسانی که نه سهمی بردند، نه تشویقی دیدند، نه حتی صدایشان شنیده شد؛ اما مسئولانه عمل کردند، چون فهمیدند که امنیت ایران، خط قرمز است. در این میان، نیروهای بسیجی، امنیتی و انتظامی، مصداق برجسته همین قاعده قرآنی‌اند. نیروهایی که خودشان زیر فشار اقتصادی بودند، اما در میدان فتنه، نه از سر رفاه، بلکه از سر تکلیف ایستادند. آن‌ها تلاش کردند با کمترین آسیب به مردم و حتی معترضان، صحنه را مدیریت کنند تا دشمن نتواند از شکاف‌های داخلی سوءاستفاده کند. نکته تأمل‌برانگیز اینجاست که بخش قابل توجهی از کسانی که واقعاً دچار مشکلات معیشتی‌اند ــ عمدتاً از طبقات متوسط و پایین جامعه ــ نه‌تنها به اغتشاش تن ندادند، بلکه در برابر آن ایستادند. در مقابل، عده‌ای که کمترین فشار معیشتی را تحمل می‌کردند، به نام معیشت، به آشوب و تخریب روی آوردند. این همان نقطه‌ای است که معیار «احسن‌العمل» خود را نشان می‌دهد. دوره دولت آقای پزشکیان نیز از این آزمون مستثنا نبود. با وجود آگاهی از وضعیت معیشتی نیروهای مسلح و تجربه مستقیم جنگ دوازده‌روزه، کمترین توجه عملی به بهبود شرایط کارکنان نظامی و انتظامی صورت گرفت. با این حال، بدنه این نیروها، علی‌رغم انتقاد جدی به دولت، کشور را تنها نگذاشتند. این رفتار، دقیقاً همان «احسن‌العمل»ی است که قرآن از آن سخن می‌گوید. این یادداشت، نه برای تطهیر خطاهای مدیریتی است و نه برای انکار اعتراض‌های به‌حق؛ بلکه برای یادآوری یک قاعده قرآنی است: در فتنه‌ها، همه امتحان می‌شوند؛ اما خداوند به دنبال کسانی است که بهترین انتخاب ممکن را در سخت‌ترین شرایط انجام می‌دهند. آن‌هایی که هم منتقدند، هم دردمندند، اما اجازه نمی‌دهند اعتراض، به ابزار ناامنی و فروپاشی تبدیل شود. این‌ها همان بندگانی‌اند که آزمون الهی را نه با شعار، بلکه با احسن‌العمل پشت سر می‌گذارند. ✍منصور کاظمی 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon

اغتشاش و بی‌هویتی چگونه تضعیف نقش مسجد در محله‌محوری شهرها را بی‌دفاع می‌کند؟ 💢 اغتشاش و تخریب‌گری یا در اصطلاح غربی آن وندالیسم شهری معمولاً فقط یک رفتار مجرمانه یا هیجان کور خیابانی نیست. این پدیده‌ها اغلب نشانه‌ی گسست میان جامعه و فضای شهری هستند؛ یعنی جایی که شهر دیگر به‌عنوان فضای زیسته شهروندان عمل نمی‌کند، بلکه به صحنه‌ای بی‌صاحب، بی‌هویت و بی‌دفاع تبدیل می‌شود. در چنین وضعیتی، تخریب اموال عمومی و آشوب خیابانی به کنشی کم‌هزینه و حتی جذاب برای گروه‌های تخریب‌گر یا نیروهای سازمان‌یافته‌ی غریبه بدل می‌شود. 💢 یکی از ریشه‌های اصلی این وضعیت، فروپاشی منطق محله‌محوری در شهرهای مدرن و به‌ویژه شهرهای بزرگ ایران است. محله دیگر یک واحد اجتماعی زنده نیست؛ صرفاً یک قطعه از نقشه شهری است که ساکنانش نه همدیگر را می‌شناسند، نه احساس تعلق واقعی به آن دارند، و نه نهادی در آن وجود دارد که نقش محور انسجام اجتماعی را ایفا کند. نتیجه روشن است: فضاهای عمومی محله به فضاهایی بی‌دفاع، بی‌ناظر و مستعد تخریب تبدیل می‌شوند. 💢 در مقابل، تجربه تاریخی ایران – به‌ویژه در سال‌های نخست پس از انقلاب – نشان می‌دهد که محله‌هایی که حول مسجد و نهادهای مردمی سازمان یافته بودند، نه فقط از نظر دینی یا سیاسی، بلکه از نظر امنیت اجتماعی خودجوش نیز کارکرد بسیار بالاتری داشتند. مسجد صرفاً محل عبادت نبود؛ مرکز شبکه اجتماعی محله بود: محل شناخت چهره‌ها، حل اختلافات، بسیج اجتماعی، و شکل‌گیری نوعی نظارت غیررسمی اما مؤثر. 💢 نهادهایی مثل کمیته انقلاب اسلامی یا بسیج در سطح محله دقیقاً یک نقش کلیدی داشتند: پیوند دادن امنیت با شناخت محلی. یعنی امنیت نه از بالا و به‌صورت دستوری، بلکه از دل محله و بر اساس شناخت افراد، خانواده‌ها و فضاها تأمین می‌شد. در چنین شرایطی، غریبه‌ی تخریبگر به‌راحتی نمی‌توانست در محله حل شود، حرکت کند، یا پروژه وندالیستی خود را پیش ببرد. 💢 از منظر جامعه‌شناسی شهری، این دقیقاً همان چیزی است که می‌توان آن را افزایش سرمایه اجتماعی یا سوشال کاپیتال و بازگشت به فضای زیسته نامید. وقتی محله دارای محور هویتی، نهادی و اجتماعی باشد، فضا از حالت بی‌صاحب خارج می‌شود. دیوار، مغازه، مدرسه و میدان، دیگر مال هیچ‌کس نیستند؛ بخشی از حیثیت جمعی محله‌اند. و درست همین‌جاست که تخریب‌گری پرهزینه می‌شود؛ نه لزوماً به‌خاطر پلیس، بلکه به‌خاطر نگاه و واکنش خود مردم. 💢 اغتشاش شهری معمولاً در فضاهایی رشد می‌کند که تهی از شبکه‌های اجتماعی محلی هستند: شهرک‌های خوابگاهی، محله‌های بی‌هویت، بافت‌های بی‌مرکز و فاقد نقطه کانونی. در چنین فضاهایی، ساکن محله به عبورکننده تقلیل پیدا می‌کند، نه به ساکن مسئولی که وظیفه تعاون در حفظ و حراست از محله را داراست. 💢 ایده محله‌محوری با محوریت مسجد و نهادهای مردمی، در واقع یک پیشنهاد برای بازسازی نظم اجتماعی از پایین است (مردم‌محوری)؛ نظمی که صرفاً امنیتی نیست، بلکه ریشه در احساس تعلق، شناخت متقابل و مالکیت اجتماعی بر فضا دارد. 💢 تا وقتی شهر فقط مجموعه‌ای از خیابان‌ها و ساختمان‌ها باشد، و نه شبکه‌ای از محله‌های زنده، مستعد تکرار چرخه‌ی اغتشاش، تخریب و بازسازی‌های پرهزینه است. راه درست، نه در کنترل صرف، بلکه در اجتماعی‌کردن فضاهای شهری با محوریت مسجد و بازگرداندن محله به‌عنوان واحد بنیادین زندگی شهری است. اندیشه هجری | امیر گودرزی @Hejri_Thought

#نکته_ها #درس_فقه 🗓 تاریخ: ۱۱۴۰۴/۱۰/۲۳ 📌 طلبه حوزه بودیم، الآن هم هستیم. اگر کسی خلافی کرده، دیگری می‌گوید فلان کس خلاف کرده، می‌گوییم چرا غیبت می‌کنی؟ 👈 اما آخوند خراسانی فتوا می‌دهد: اگر کسی اختلاس کرد، بر حکومت واجب است افشاگری کند. 🔹 این واجب بر حوزه، دانشگاه و مسجدی‌ها نیست، بر حکومت واجب است. نظام امامت و امت نظام جاهلیت‌زدایی است. ↙️ صوت و متن جلسات در کانال دروس: https://eitaa.com/a_javadiamoli_doross 🌐 esra.ir 🆔 @a_javadiamoli_esra

🎥 دکتر شهریار زرشناس: آوینی تنها بود، متوقفش کردند خودش برای من تعریف میکرد اگر کسی میخواست علوم انسانی غربی را نقد کند، می‌گفتند این حرف‌ها یعنی چی، تو ضد علمی نه فقط روشنفکران، افراد درون نظام هم اینطور می‌گفتند.

انتخابات یا کارزار بخت‌آزمایی؟ این روزها در اخبار می‌شنویم که رکورد ثبت‌نام داوطلبان انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا شکسته شده است؛ به‌گونه‌ای که تعداد ثبت‌نام‌کنندگان از حدود ۵۴ هزار نفر در دوره گذشته به بیش از ۶۴ هزار نفر در این دوره رسیده است. در نگاه نخست، این آمار می‌تواند حامل پیامی مثبت برای حاکمیت باشد؛ پیامی از افزایش امید به تغییر، مشارکت و اثرگذاری در ساختار رسمی کشور و تمایل بیشتر مردم و نخبگان برای حضور در میدان اداره جامعه. بی‌تردید عواملی همچون افزایش جمعیت، رشد نسل تحصیل‌کرده و گسترش آگاهی سیاسی نیز در این افزایش آمار بی‌تأثیر نیست. اما اگر کمی عمیق‌تر به ماجرا نگاه کنیم، یکی از مهم‌ترین دلایل این پدیده را باید در منطق درونی جوامع لیبرالی و الگوهایی جست‌وجو کرد که آرام‌آرام در حال نفوذ به ذهن و زیست اجتماعی ما هستند. در ذات جوامع لیبرالی، شکاف طبقاتی نه یک استثنا، بلکه یک قاعده است. در چنین جوامعی، طبقات پایین همواره در تلاش‌اند تا خود را به طبقات بالا برسانند؛ از افزایش شیفت‌های کاری گرفته تا به‌کارگیری تمام ظرفیت خانواده، حتی زنان و کودکان، برای صعود اقتصادی و اجتماعی. در مقابل، طبقات بالادست برای حفظ این چرخه، مدام زرق‌وبرق زندگی خود را به نمایش می‌گذارند تا انگیزه تلاش بی‌وقفه در طبقات پایین زنده بماند. این چرخه ساده اما بی‌رحمانه است: نمایش تجمل = ایجاد انگیزه بیشتر برای کار کار بیشتر = تثبیت جایگاه طبقات بالا و رؤیای صعود = تن دادن به بدهی، بی‌عدالتی و فرسایش انسانی در این فضا، طبقات بالا جایگاه خود را نتیجه «استعداد، هوش و شایستگی» معرفی می‌کنند و برای سرگرمی و ایجاد انگیزه بیشتر، پنجره‌ای کوچک به روی طبقات پایین می‌گشایند؛ پنجره‌ای به نام «استعدادیابی». جایی که افراد از طبقات پایین باید خود را در معرض داوری نمایندگان طبقات بالا قرار دهند تا شاید، فقط شاید، اجازه ورود به سطوح بالاتر را پیدا کنند. این تصویر را می‌توان به‌وضوح در آثاری چون «بلک‌میرور» یا فیلم «پلتفرم» مشاهده کرد؛ جایی که امید، نه یک مسیر واقعی، بلکه ابزاری برای کنترل است. در سال‌های اخیر، گسترش بی‌سابقه برنامه‌های استعدادیابی در فضای رسانه‌ای و سرگرمی، ریشه در همین منطق فلسفی و جامعه‌شناختی دارد. اما مسئله اینجاست که این قاعده، امروز از دنیای سرگرمی عبور کرده و به فضای سیاست و انتخابات نیز راه یافته است. بخش قابل توجهی از جامعه، انتخابات را نه به‌عنوان یک مسئولیت اجتماعی یا مسیر خدمت، بلکه شبیه یک بخت‌آزمایی سیاسی می‌بیند؛ این تصور که شاید با «شلیک یک تیر در تاریکی»، بتوان یک‌شبه به طبقات بالای جامعه راه یافت؛ جایی که احترام اجتماعی، قدرت و ثروت به‌صورت هم‌زمان در دسترس قرار می‌گیرد. از این منظر، افزایش چشمگیر ثبت‌نام داوطلبان، بیش از آنکه صرفاً نشانه مشارکت باشد، می‌تواند هشداری جدی تلقی شود. هشداری نسبت به لیبرالی‌تر شدن تدریجی ذهن و زیست جامعه ایرانی؛ مسیری که اگر نسبت به آن حساسیت لازم وجود نداشته باشد، در آینده نه‌چندان دور، جمهوری اسلامی ایران را از حیث الگوهای اجتماعی و سیاسی، به یکی از نسخه‌های بومی‌شده نظام‌های لیبرال غربی تبدیل خواهد کرد؛ نظام‌هایی که در آن‌ها سیاست نیز به کارناوالی از شانس، نمایش و رقابت‌های ظاهری فروکاسته شده است. شاید وقت آن رسیده باشد که پیش از ذوق‌زدگی از آمارها، کمی عمیق‌تر بیندیشیم: آیا افزایش ثبت‌نام‌ها نشانه بلوغ سیاسی است؟ یا علامتی از تبدیل انتخابات به رؤیای صعود طبقاتی؟ پاسخ به این پرسش، آینده مسیر حکمرانی ما را روشن‌تر خواهد کرد. ✍منصور کاظمی 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon

پیام عایشه قذافی دختر سرهنگ قذافی که در تبعید در عمان زندگی می‌کند، به مردم ایران من پیامی خطاب به مردم ایران نوشتم که شایسته خواندن است: «ای مردم مقاوم و آزادی‌خواه ایران! من با قلبی آکنده از ویرانی، درد و خیانت با شما سخن می‌گویم. من صدای زنی هستم که شاهد ویرانی وارده بر کشورش بوده است، نه توسط دشمنان آشکار، بلکه پس از افتادن در دام لبخندهای فریبنده و وعده‌های دروغین غرب. من شما را از افتادن در دام سخنان و شعارهای فریبنده امپریالیست‌های غربی برحذر می‌دارم. آنها زمانی به پدرم، سرهنگ قذافی، گفتند: «اگر برنامه‌های هسته‌ای و موشکی خود را کنار بگذارید، درهای جهان به روی شما باز خواهد شد.» پدرم، با حسن نیت و اعتقاد به گفتگو، راه امتیازدهی را برگزید. اما در نهایت، دیدیم که چگونه بمب‌های ناتو سرزمین ما را به ویرانه‌ای تبدیل کرد. لیبی در خون غرق شد و مردم آن در فقر، تبعید و ویرانی فرو رفتند. برادران و خواهران ایرانی من، شجاعت، عزت و پایداری شما در برابر تحریم‌ها، خبرچینان و جنگ اقتصادی، گواه شرافت و آزادی واقعی ملت شماست. امتیاز دادن به دشمن فقط ویرانی، تفرقه و رنج به ارمغان می‌آورد. مذاکره با گرگ، گوسفندان را نجات نمی‌دهد یا صلح پایدار به ارمغان نمی‌آورد؛ فقط تاریخ وعده غذایی بعدی را تعیین می‌کند! تاریخ ثابت کرده است که کسانی که پایدار ماندند - از کوبا، ونزوئلا و کره شمالی گرفته تا فلسطین - در قلب قهرمانان جهان زنده ماندند و با افتخار در تاریخ جاودانه شدند. کسانی که تسلیم شدند به خاکستر تبدیل شدند و نامشان فراموش شد. درود بر مردم شجاع ایران! درود بر مقاومت ایران! درود بر همبستگی جهانی با مردم فلسطین! با عشق و شفقت، عایشه قذافی. 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon

تیم دونفره ترامپ _ نتانیاهو نتوانست حریف آیت‌الله خامنه‌ای شود 🔹سرهنگ دنیل دیویس، نظامی کهنه‌کار آمریکایی: تلاش واشنگتن و تل‌آویو برای تغییر رژیم در ایران کاملاً شکست خورد. حکومت ایران نه‌تنها سرنگون نشد، بلکه موقعیت خود را تقویت کرد. 🔹مردم ایران (حتی مخالفان) وقتی بوی دخالت خارجی استشمام کردند، پشت نظام ایستادند و میلیون‌ها نفر به خیابان آمدند تا از آیت‌الله خامنه‌ای حمایت کنند و نشان دهند که تهران از پشتیبانی مردمی عمیقی برخوردار است. ایران توفیق فنی بزرگی در غلبه بر سامانه استارلینک داشت و با مهارتی غیرقابل انتظار، شورش را کنترل کرد. 🔹 آمریکا و اسرائیل نمی‌توانند با یک حمله سریع، ایران را شکست دهند. این جنگ، طولانی و پرهزینه خواهد شد و قیمت جهانی نفت از ۲۰۰ دلار عبور می‌کند. امروز با اطمینان می‌گویم که حکومت ایران قوی‌تر شده و سیاست فشار حداکثری کاخ‌سفید به شکست انجامیده است. 🔹 وقتش رسیده که تیم دونفره ترامپ_نتانیاهو درس عبرت بگیرد و به‌جای تکرار اشتباهات گذشته، به‌دنبال راه‌حل‌های دیپلماتیک باشد. 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon

اولمرت: زورمان به ایران نمی‌رسد؛ اعصاب مردم را خراب نکنید نخست‌وزير پیشین رژیم صهیونیستی: ● نباید دربارۀ توانمندی‌های خودمان اغراق کنیم و فکر کنیم می‌توانیم ایران را متزلزل کنیم. ● آمریکا هم در این خصوص مردد بود و علتش هم این بود که حمله به ایران، وضعیت داخلی آمریکا را پیچیده می‌کرد. ● حتی نتانیاهو هم می‌داند هزینه‌ای که باید در ازای حمله به ایران بدهیم، بسیار سنگین است. ● اظهارات نتانیاهو [درباره حمله به ایران] فقط باعث می‌شود مردم ما بدون هیچ توجیهی، دچار ترس و وحشت شوند. 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon

ویدیویی از لحظه بازداشت شاه‌مهره پروژه پهلوی - صهیونی را ببینید تلاش چندین ساله آمریکا برای مدیریت حملات تروریستی در ایران به دست برخی مهره‌های سلطنت طلب از جمله یک زن به دست سربازان گمنام امام زمان ناکام ماند. 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon

1⃣ اغتشاش؛ محصول یک پروژه چندعنصری اغتشاشات اخیر ایران را اگر صرفاً در قاب «اعتراض اجتماعی» ببینیم، دچار خطای تحلیلی شده‌ایم. این رخدادها نه از نظر گستره اجتماعی، نه از حیث مشارکت عمومی و نه از منظر تداوم، واجد ویژگی‌های یک جنبش مردمی نبودند. در اوج خود نیز، جمعیتی کمتر از پنج درصد کل جامعه ایران را در بر گرفتند. اما همین پدیده محدود، به‌دلیل ترکیب شدن با عناصر مسلح، تروریستی و فشار خارجی، به یکی از پیچیده‌ترین و پرهزینه‌ترین فتنه‌های سال‌های اخیر تبدیل شد. آنچه این اغتشاشات را از نمونه‌های پیشین متمایز می‌کند، «تک‌علتی نبودن» آن است. این اتفاق نه صرفاً نتیجه نارضایتی اقتصادی بود، نه فقط محصول عملیات رسانه‌ای و نه تنها ناشی از تحریک دشمن خارجی. بلکه با هم‌پوشانی چند عنصر داخلی و خارجی شکل گرفت؛ عناصری که اگر هرکدام به‌تنهایی عمل می‌کردند، توان ایجاد چنین سطحی از ناامنی را نداشتند. هدف نهایی این پروژه روشن بود: در نقطه اوج، با پیوند خوردن آشوب خیابانی، اقدامات تروریستی، فشار اقتصادی و حمله خارجی، شرایطی ایجاد شود که مردم مخالف جمهوری اسلامی به میدان بیایند و پروژه براندازی یا حداقل فروپاشی انسجام ملی ایران کلید بخورد. اما این سناریو، با وجود تمام هزینه‌هایی که تحمیل کرد، در نهایت با عدم همراهی بدنه اجتماعی مردم شکست خورد. برای فهم دقیق این شکست و نیز پیشگیری از تکرار آن، ناچاریم عناصر تشکیل‌دهنده این اغتشاشات را به‌صورت جداگانه، صریح و بدون تعارف بررسی کنیم. 🛑ادامه دارد... 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon

2⃣ جهل اقتصادی دولت؛ ریشه داخلی انفجار اجتماعی اولین و بنیادی‌ترین عنصر داخلی در شکل‌گیری اغتشاشات، جهل اقتصادی (به معنی اصرار بر دانسته‌های غلط) در سطح سیاست‌گذاری کلان بود. نه خطای اجرایی، بلکه اصرار لجوجانه بر تئوری‌هایی که بارها در جهان آزموده شده و شکست خورده‌اند. دولت آقای پزشکیان، با تکیه بر دانسته‌های غلط و نسخه‌های وارداتی اقتصاد لیبرال، عملاً زمینه نارضایتی گسترده را فراهم کرد. آزادسازی قیمت‌ها، بدون در نظر گرفتن ساختار اقتصادی ایران، بدون پیوست اجتماعی، بدون اقناع افکار عمومی و بدون توجه به پیامدهای امنیتی، تصمیمی نبود که صرفاً یک اثر اقتصادی داشته باشد. این تصمیم، مستقیماً با معیشت مردم، احساس عدالت و اعتماد اجتماعی گره خورده بود. مسأله مهم‌تر اینجاست که این مسیر، صرفاً محصول تصمیم یک دولت نبود. نهادهای امنیتی و اطلاعاتی، یا با سکوت خود و یا با تأیید ضمنی، در این انحراف نقش داشتند. دستگاه اطلاعاتی، یا اشراف کافی بر پیامدهای اجتماعی و امنیتی این سیاست‌ها نداشت، یا نتوانست هشدار مؤثری به دستگاه اجرایی بدهد. حتی اگر بخشی از این نهادها به تشخیص درست رسیده بودند، ناتوانی در اثرگذاری بر تصمیم‌گیران، نشانه ضعف جدی آن‌ها در فهم اقتصاد به‌مثابه یک مقوله امنیتی است. این همان نقطه‌ای است که اقتصاد، از یک حوزه فنی، به یک مسأله امنیت ملی تبدیل می‌شود؛ و غفلت از آن، بهای خود را در خیابان می‌گیرد. 🔻ادامه دارد... 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon

3⃣ دشمن خارجی؛ از هفت اکتبر تا انتقال ترور به داخل ایران عنصر دوم، نقش فعال و تهاجمی دشمن خارجی است. پس از هفت اکتبر، در حالی که بخش‌هایی از مدیریت سیاسی جمهوری اسلامی در موضع تدافعی و انفعال فرو رفتند و تمام تلاش خود را صرف فاصله‌گیری لفظی از عملیات حماس کردند، دشمن دقیقاً مسیر عکس را طی کرد. آمریکا و متحدانش، با درک فرصت، وارد فاز هجومی شدند. ابتدا بازوان منطقه‌ای ایران در لبنان و سوریه را تحت فشار و ضربه قرار دادند، سپس با آموزش و تجهیز گروهک‌های تروریستی، بستر اقدامات داعش‌گونه را به داخل ایران منتقل کردند. هدف، روشن و مرحله‌بندی‌شده بود: تضعیف از داخل، فشار از بیرون، فروپاشی انسجام، تجزیه در همین چارچوب، جنگ دوازده‌روزه را باید نه یک درگیری محدود، بلکه عیارسنجی توان موشکی و دفاعی ایران دانست. هم‌زمان، فعال‌سازی مکانیسم ماشه و آغاز جنگ اقتصادی تمام‌عیار، به‌ویژه از مسیر جنگ ارزی، فشار مضاعفی بر جامعه وارد کرد. آنچه این پروژه را خطرناک‌تر کرد، حماقت مدیریتی در داخل بود؛ تصمیم‌هایی که ناخواسته، مکمل راهبرد دشمن شدند و به‌جای خنثی‌سازی فشار خارجی، آن را تشدید کردند. 🔻ادامه دارد... 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon