تیم دونفره ترامپ _ نتانیاهو نتوانست حریف آیت‌الله خامنه‌ای شود 🔹سرهنگ دنیل دیویس، نظامی کهنه‌کار آمریکایی: تلاش واشنگتن و تل‌آویو برای تغییر رژیم در ایران کاملاً شکست خورد. حکومت ایران نه‌تنها سرنگون نشد، بلکه موقعیت خود را تقویت کرد. 🔹مردم ایران (حتی مخالفان) وقتی بوی دخالت خارجی استشمام کردند، پشت نظام ایستادند و میلیون‌ها نفر به خیابان آمدند تا از آیت‌الله خامنه‌ای حمایت کنند و نشان دهند که تهران از پشتیبانی مردمی عمیقی برخوردار است. ایران توفیق فنی بزرگی در غلبه بر سامانه استارلینک داشت و با مهارتی غیرقابل انتظار، شورش را کنترل کرد. 🔹 آمریکا و اسرائیل نمی‌توانند با یک حمله سریع، ایران را شکست دهند. این جنگ، طولانی و پرهزینه خواهد شد و قیمت جهانی نفت از ۲۰۰ دلار عبور می‌کند. امروز با اطمینان می‌گویم که حکومت ایران قوی‌تر شده و سیاست فشار حداکثری کاخ‌سفید به شکست انجامیده است. 🔹 وقتش رسیده که تیم دونفره ترامپ_نتانیاهو درس عبرت بگیرد و به‌جای تکرار اشتباهات گذشته، به‌دنبال راه‌حل‌های دیپلماتیک باشد. 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon

اولمرت: زورمان به ایران نمی‌رسد؛ اعصاب مردم را خراب نکنید نخست‌وزير پیشین رژیم صهیونیستی: ● نباید دربارۀ توانمندی‌های خودمان اغراق کنیم و فکر کنیم می‌توانیم ایران را متزلزل کنیم. ● آمریکا هم در این خصوص مردد بود و علتش هم این بود که حمله به ایران، وضعیت داخلی آمریکا را پیچیده می‌کرد. ● حتی نتانیاهو هم می‌داند هزینه‌ای که باید در ازای حمله به ایران بدهیم، بسیار سنگین است. ● اظهارات نتانیاهو [درباره حمله به ایران] فقط باعث می‌شود مردم ما بدون هیچ توجیهی، دچار ترس و وحشت شوند. 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon

ویدیویی از لحظه بازداشت شاه‌مهره پروژه پهلوی - صهیونی را ببینید تلاش چندین ساله آمریکا برای مدیریت حملات تروریستی در ایران به دست برخی مهره‌های سلطنت طلب از جمله یک زن به دست سربازان گمنام امام زمان ناکام ماند. 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon

1⃣ اغتشاش؛ محصول یک پروژه چندعنصری اغتشاشات اخیر ایران را اگر صرفاً در قاب «اعتراض اجتماعی» ببینیم، دچار خطای تحلیلی شده‌ایم. این رخدادها نه از نظر گستره اجتماعی، نه از حیث مشارکت عمومی و نه از منظر تداوم، واجد ویژگی‌های یک جنبش مردمی نبودند. در اوج خود نیز، جمعیتی کمتر از پنج درصد کل جامعه ایران را در بر گرفتند. اما همین پدیده محدود، به‌دلیل ترکیب شدن با عناصر مسلح، تروریستی و فشار خارجی، به یکی از پیچیده‌ترین و پرهزینه‌ترین فتنه‌های سال‌های اخیر تبدیل شد. آنچه این اغتشاشات را از نمونه‌های پیشین متمایز می‌کند، «تک‌علتی نبودن» آن است. این اتفاق نه صرفاً نتیجه نارضایتی اقتصادی بود، نه فقط محصول عملیات رسانه‌ای و نه تنها ناشی از تحریک دشمن خارجی. بلکه با هم‌پوشانی چند عنصر داخلی و خارجی شکل گرفت؛ عناصری که اگر هرکدام به‌تنهایی عمل می‌کردند، توان ایجاد چنین سطحی از ناامنی را نداشتند. هدف نهایی این پروژه روشن بود: در نقطه اوج، با پیوند خوردن آشوب خیابانی، اقدامات تروریستی، فشار اقتصادی و حمله خارجی، شرایطی ایجاد شود که مردم مخالف جمهوری اسلامی به میدان بیایند و پروژه براندازی یا حداقل فروپاشی انسجام ملی ایران کلید بخورد. اما این سناریو، با وجود تمام هزینه‌هایی که تحمیل کرد، در نهایت با عدم همراهی بدنه اجتماعی مردم شکست خورد. برای فهم دقیق این شکست و نیز پیشگیری از تکرار آن، ناچاریم عناصر تشکیل‌دهنده این اغتشاشات را به‌صورت جداگانه، صریح و بدون تعارف بررسی کنیم. 🛑ادامه دارد... 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon

2⃣ جهل اقتصادی دولت؛ ریشه داخلی انفجار اجتماعی اولین و بنیادی‌ترین عنصر داخلی در شکل‌گیری اغتشاشات، جهل اقتصادی (به معنی اصرار بر دانسته‌های غلط) در سطح سیاست‌گذاری کلان بود. نه خطای اجرایی، بلکه اصرار لجوجانه بر تئوری‌هایی که بارها در جهان آزموده شده و شکست خورده‌اند. دولت آقای پزشکیان، با تکیه بر دانسته‌های غلط و نسخه‌های وارداتی اقتصاد لیبرال، عملاً زمینه نارضایتی گسترده را فراهم کرد. آزادسازی قیمت‌ها، بدون در نظر گرفتن ساختار اقتصادی ایران، بدون پیوست اجتماعی، بدون اقناع افکار عمومی و بدون توجه به پیامدهای امنیتی، تصمیمی نبود که صرفاً یک اثر اقتصادی داشته باشد. این تصمیم، مستقیماً با معیشت مردم، احساس عدالت و اعتماد اجتماعی گره خورده بود. مسأله مهم‌تر اینجاست که این مسیر، صرفاً محصول تصمیم یک دولت نبود. نهادهای امنیتی و اطلاعاتی، یا با سکوت خود و یا با تأیید ضمنی، در این انحراف نقش داشتند. دستگاه اطلاعاتی، یا اشراف کافی بر پیامدهای اجتماعی و امنیتی این سیاست‌ها نداشت، یا نتوانست هشدار مؤثری به دستگاه اجرایی بدهد. حتی اگر بخشی از این نهادها به تشخیص درست رسیده بودند، ناتوانی در اثرگذاری بر تصمیم‌گیران، نشانه ضعف جدی آن‌ها در فهم اقتصاد به‌مثابه یک مقوله امنیتی است. این همان نقطه‌ای است که اقتصاد، از یک حوزه فنی، به یک مسأله امنیت ملی تبدیل می‌شود؛ و غفلت از آن، بهای خود را در خیابان می‌گیرد. 🔻ادامه دارد... 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon

3⃣ دشمن خارجی؛ از هفت اکتبر تا انتقال ترور به داخل ایران عنصر دوم، نقش فعال و تهاجمی دشمن خارجی است. پس از هفت اکتبر، در حالی که بخش‌هایی از مدیریت سیاسی جمهوری اسلامی در موضع تدافعی و انفعال فرو رفتند و تمام تلاش خود را صرف فاصله‌گیری لفظی از عملیات حماس کردند، دشمن دقیقاً مسیر عکس را طی کرد. آمریکا و متحدانش، با درک فرصت، وارد فاز هجومی شدند. ابتدا بازوان منطقه‌ای ایران در لبنان و سوریه را تحت فشار و ضربه قرار دادند، سپس با آموزش و تجهیز گروهک‌های تروریستی، بستر اقدامات داعش‌گونه را به داخل ایران منتقل کردند. هدف، روشن و مرحله‌بندی‌شده بود: تضعیف از داخل، فشار از بیرون، فروپاشی انسجام، تجزیه در همین چارچوب، جنگ دوازده‌روزه را باید نه یک درگیری محدود، بلکه عیارسنجی توان موشکی و دفاعی ایران دانست. هم‌زمان، فعال‌سازی مکانیسم ماشه و آغاز جنگ اقتصادی تمام‌عیار، به‌ویژه از مسیر جنگ ارزی، فشار مضاعفی بر جامعه وارد کرد. آنچه این پروژه را خطرناک‌تر کرد، حماقت مدیریتی در داخل بود؛ تصمیم‌هایی که ناخواسته، مکمل راهبرد دشمن شدند و به‌جای خنثی‌سازی فشار خارجی، آن را تشدید کردند. 🔻ادامه دارد... 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon

4⃣ ضعف تاکتیکی نیروهای نظامی و انتظامی سومین عنصر، ضعف در دانش و مهارت تاکتیکی نیروهای نظامی و انتظامی در میدان اغتشاشات بود. جمهوری اسلامی در سال‌های اخیر، تمرکز سنگینی بر استراتژی‌های کلان و پیشرفت‌های فناورانه داشته؛ اما این تمرکز، به‌تدریج باعث غفلت از یک مؤلفه حیاتی شده است: علم تاکتیک در بسیاری از موارد، تصمیمات تاکتیکی نادرست یا تأخیر در اقدام، موجب افزایش خسارات، طولانی شدن درگیری‌ها و تحمیل هزینه‌های مضاعف شد. استفاده ناکافی از تجهیزات به‌روز، کمبود آموزش‌های تخصصی، ضعف هماهنگی بین دستگاه‌ها و نبود فرماندهی میدانی یکپارچه، از جمله مشکلات جدی بودند. البته در کنار این ضعف‌ها، اقدامات درست و مؤثری مانند قطع اینترنت نیز انجام شد که نقش مهمی در مهار آشوب داشت. اما واقعیت این است که اگر تصمیمات تاکتیکی دقیق‌تر و به‌موقع‌تری اتخاذ می‌شد، امکان مدیریت اغتشاشات با هزینه و خسارت بسیار کمتر وجود داشت. 🔻ادامه دارد... 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon

5⃣ دستگاه‌های اطلاعاتی؛ درخشان در مهار، ناکام در پیشگیری عنصر چهارم، عملکرد متناقض دستگاه‌های اطلاعاتی است. این دستگاه‌ها در حوزه نرم، فاقد راهبرد مشخص و دچار سردرگمی‌اند. نمونه روشن آن، عقب‌نشینی در میدان حجاب در فتنه ۱۴۰۱ یا همراهی با اجرای سیاست اقتصادی آزادسازی قیمت‌ها بود؛ تصمیم‌هایی که خود بستر نارضایتی را گسترش دادند. اما در زمان آغاز اغتشاشات، همین دستگاه‌ها عملکرد میدانی قابل قبولی داشتند. شناسایی، دستگیری و مهار لیدرهای میدانی و کانون‌های شورش، نقش مهمی در جلوگیری از گسترش بحران ایفا کرد. با این حال، پرسش اصلی همچنان پابرجاست: این حجم از عناصر تروریستی، تسلیحات و سازمان‌دهی، چگونه و از چه مسیرهایی وارد کشور شد؟ پاسخ ندادن به این سؤال، به معنای باقی ماندن یک رخنه خطرناک در امنیت ملی است. 🔻ادامه دارد... 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon

6⃣ فساد اداری؛ فرسایش امید و انفجار نارضایتی پنجمین عنصر، فساد در سیستم اداری کشور است؛ عنصری که شاید بیش از هر عامل دیگری، اعصاب جامعه را فرسوده کرده است. ناکارآمدی قوه قضائیه در برخورد قاطع و مؤثر با فساد، این پیام را به جامعه منتقل کرده که هزینه تخلف، از جیب مردم پرداخت می‌شود. حذف ارز ترجیحی با این استدلال که «تجار ارز را بازنمی‌گردانند»، در واقع اعتراف به ناتوانی حاکمیت در مقابله با رانت‌خواران است. به‌جای برخورد با متخلف، فشار به آخر زنجیره یعنی مردم منتقل می‌شود. نتیجه این تصمیمات، افزایش شکاف طبقاتی، پولدارتر شدن ثروتمندان و فقیرتر شدن فقراست. در چنین شرایطی، امید طبقه متوسط و پایین تحلیل می‌رود و جامعه به نقطه‌ای می‌رسد که برخی، برهم زدن نظم موجود را تنها راه تغییر یا حتی انتقام می‌بینند. اغتشاش، در این معنا، نه آغاز بحران، بلکه نشانه پایان صبر اجتماعی است. 🔻ادامه دارد... 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon

7⃣ اختلال نخبگانی و گسست زنجیره انتقال عقلانیت یکی از عناصر مهم و کمتر دیده‌شده در اغتشاشات اخیر، اختلال در رفتار و کارکرد نخبگان مؤثر و در نتیجه، گسست زنجیره انتقال عقلانیت از سطوح نخبگانی به جامعه بود؛ زنجیره‌ای که در شرایط بحران، نقش آن مهار هیجان، تبیین واقعیت و جلوگیری از انحراف اعتراض به اغتشاش است. بخش نخست، نخبگان و مسئولان سابقی بودند که خود در مقاطع مختلف در رأس قدرت و تصمیم‌سازی قرار داشتند. انتظار می‌رفت این چهره‌ها در شرایط تهدید امنیت ملی، فارغ از رقابت‌های سیاسی و اختلافات شخصی، از کلیت نظام دفاع کنند. اما سکوت، مواضع دوپهلو یا بعضاً فاصله‌گذاری آشکار با حاکمیت، باعث شد جامعه با پیام‌های متناقض مواجه شود و انسجام اجتماعی بیش از پیش تضعیف گردد. بخش دوم، نخبگان دانشگاهی و تکنوکرات‌هایی بودند که سال‌ها به‌عنوان مشاوران فکری و سیاست‌گذار، نقش مستقیم در طراحی و توجیه تصمیمات اقتصادی و مدیریتی دولت‌ها ایفا کردند. همین طیف، کشور را در مسیر سیاست‌هایی قرار داد که فشار آن مستقیماً بر دوش مردم نشست. با این حال، در روزهای سخت و هنگام بروز فتنه، نه مسئولیت تصمیمات خود را پذیرفتند و نه برای دفاع از نظام و ثبات کشور به میدان آمدند. مجموع عملکرد این دو طیف، موجب شد زنجیره انتقال عقلانیت قطع شود؛ یعنی جامعه نه از سوی نخبگان سیاسی پیام روشنی دریافت کرد و نه از سوی نخبگان دانشگاهی تحلیل مسئولانه‌ای شنید. در چنین وضعیتی، خلأ روایت عقلانی با هیجان، خشم و روایت‌های رسانه‌ای دشمن پر شد و اعتراض اجتماعی به اغتشاش امنیتی تغییر ماهیت داد. این اختلال نخبگانی، یکی از بسترهای اصلی تبدیل نارضایتی به آشوب در ایران بود؛ بستری که اگر ترمیم نشود، در بحران‌های آینده نیز خود را بازتولید خواهد کرد. 🔻ادامه دارد... 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon

8⃣جمع‌بندی راهبردی اغتشاشات؛ هشدار درباره شکاف حکمرانی، نه قدرت دشمن اغتشاشات اخیر ایران، بیش از آنکه نشانه قدرت دشمن یا فروپاشی اجتماعی باشد، هشدار جدی درباره شکاف در نظام حکمرانی است؛ شکافی میان تصمیم‌سازی و واقعیت جامعه، میان اقتصاد و امنیت، و میان عدالت ادعایی و تجربه زیسته مردم. آنچه کشور را تا آستانه یک بحران پیچیده و چندلایه پیش برد، نه یک عامل واحد، بلکه هم‌افزایی خطاها بود. در سطح داخلی، جهل اقتصادی دولت و اصرار بر تئوری‌های شکست‌خورده، بذر نارضایتی را کاشت. این نارضایتی، در بستری از فساد اداری مزمن و احساس بی‌عدالتی، به خشم انباشته تبدیل شد. دستگاه‌های اطلاعاتی، در مرحله پیشگیری و تحلیل نرم، نتوانستند هشدار به‌موقع بدهند یا اثرگذار باشند؛ و در میدان، اگرچه بحران را جمع کردند، اما نتوانستند مانع شکل‌گیری آن شوند. ضعف‌های تاکتیکی نیز باعث شد هزینه‌های انسانی و مادی اغتشاشات بیش از حد لازم افزایش یابد. در سطح خارجی، دشمن دقیقاً از همین شکاف‌ها استفاده کرد. پروژه فشار ترکیبی ــ از جنگ اقتصادی و ارزی گرفته تا عملیات تروریستی و عیارسنجی نظامی ــ بر این فرض بنا شده بود که مدیریت داخلی ایران، خود مکمل فشار خارجی خواهد شد. این فرض، متأسفانه در برخی مقاطع به واقعیت نزدیک شد. با این حال، پروژه دشمن در نقطه‌ای شکست خورد که شاید کمتر محاسبه شده بود: بدنه اجتماعی مردم. مردم، با وجود نارضایتی عمیق معیشتی، وارد پروژه براندازی نشدند. این یعنی جامعه ایران، اگرچه خسته و معترض است، اما فروپاشیده نیست. این سرمایه اجتماعی، اما دائمی و تضمین‌شده نیست. تکرار همان خطاها، می‌تواند این بار نتیجه‌ای متفاوت رقم بزند. از منظر راهبردی، پیام این اغتشاشات روشن است: • اقتصاد، خط مقدم امنیت ملی است تصمیم اقتصادی غلط، می‌تواند به بحران امنیتی منجر شود. این گزاره باید از سطح شعار به سطح باور در حاکمیت برسد. • فساد، خطرناک‌تر از تحریم است تحریم فشار می‌آورد، اما فساد امید را می‌کشد. جامعه بی‌امید، مستعد آشوب است. • دشمن منتظر خطای ماست، نه قدرت خودش فشار خارجی زمانی مؤثر می‌شود که مدیریت داخلی آن را تکمیل کند. • مدیریت اغتشاش بدون اصلاح حکمرانی، فقط مُسکن است مهار میدانی لازم است، اما کافی نیست. اگر ریشه‌ها اصلاح نشوند، بحران بازتولید می‌شود. • مردم آخرین سد فروپاشی‌اند، نه ابزار فشار حفظ این سد، فقط با عدالت، کارآمدی و صداقت ممکن است. در نهایت، اغتشاشات اخیر را باید یک «فرصت هشداردهنده» دانست؛ فرصتی برای بازنگری جدی در الگوی تصمیم‌سازی، اصلاح نسبت اقتصاد و امنیت، و ترمیم شکاف اعتماد. اگر این هشدار نادیده گرفته شود، بحران بعدی الزاماً کوچک‌تر یا قابل‌کنترل‌تر نخواهد بود. این جمع‌بندی نه برای تطهیر خطاهاست و نه برای سیاه‌نمایی؛ بلکه تلاشی است برای دیدن واقعیت، پیش از آنکه واقعیت با هزینه‌ای سنگین‌تر خود را تحمیل کند. 🔻پایان 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon

جفری ساکس استاد معروف آمریکایی: «رهبران اروپایی وقتی آمریکا ایران را بمباران کرد سکوت کردند. به ایران،( نه به واشنگتن) گفتند که خویشتنداری نشان دهد. آنها ربودن رئیس جمهور ونزوئلا را پذیرفتند. اما وقتی صحبت از گرینلند شد، ناگهان به انصاف و قوانین بین المللی استناد کردند.» 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron سروش https://splus.ir/mansouroon