The time will pass anyway.

امروز خیلی چیزی یاد گرفتم. چیزای خیلی مهم. و واقعا ممنونم بابتش.

یکی از بهترین تصمیمای‌ زندگیم‌ بود قطع به یقین.

ریاضی خیلی قشنگه واقعا(:

عاشق جمله ی "همینه که هست"‌م.

It is what it is.

از تبعیضی که معلما‌ بین دانش‌آموزا‌ می‌ذارن‌ متنفرم. حتی اگه اون تبعیض به نفع من هم باشه، باز متنفرم.

از تک تک کادر مدرسه، معلمامون(به جز دبیر فیزیک)، خود مدرسه، بچه‌های مدرسه به جز چندنفر متنفرم.

و اینقدر خستم که می‌خوام با هیچکدومشون‌ ارتباط نداشته باشم

چقدر بعد مدرسه عصبانی و رنجیده بودم. الان همه چی به تختمه

وای یادم باشه راجع به والیبال بعدا یچیزی بهتون بگم.

یسری‌هارو دارم از اطرافم‌ حذف می‌کنم، کردم یعنی. و احساس آرامش می‌کنم. درسته رابطه ی آن‌چنان نزدیکی باهاشون نداشتم ولی همین‌ که دیگه باهاشون دوست نیستم بهم انرژی می‌ده