یه لحظه چشمامو باز کردم و پرسیدم اصلا برای چی واسه اون تلاش میکنی؟ صرفا چون نمیخوای اونا ازت بزنن جلو؟ هدف تو و اونا یکیه؟ نه. پس خفه شو بشین سرجات.
اونجایی فهمیدم راهو اشتباه اومدم که دیدم وقتی خودمو به عنوان ورزشکار تصور میکنم خوشحالترینم، نه مهندس، نه دانشمند.
Margot
تفکر و انشا هم که برن به سلامت.
خار جغرافیو🤣🤣
خیلی جالب بود واقعا هیچوقت اینقد واسه یه امتحانی بیخیال نبودم