آیتالله شیخ غلامحسین آبشاهی یزدی فرزند ملاعلی اکبر، در سال 1270ش در محله آبشاه یزد، به دنیا آمد. پدرش عالم دینی و امام جماعت محبوب مردم یزد بود.
غلامحسین برای ادامه تحصیلات دینی به اصفهان مهاجرت کرد. پس از آن به حوزه علمیه قم رفت و از محضر آیتالله العظمی حائری میبدی استفاده کرد.
پس از آن به اصفهان مراجعت و مشغول تدریس شد و از مرحوم سیدعلی نجفآبادی اجازه اجتهاد دریافت نمود.
مرحوم آبشاهی افزون بر اقامه جماعت، نماز عید فطر را در امامزاده شاه میرحمزه اقامه میکرد.
ایشان فعالیت بسیاری بر ضد رژیم منحوس پهلوی داشت و در دوران رژیم منحوس پهلوی که اقلیتهای دینی قدرت بسیاری پیدا کرده و به حقوق مسلمانان تعدی میکردند تکیهگاه مسلمانان بود.
زمانی که کلیمیان در اصفهان قصد ویران کردن امامزاده شاه میرحمزه را داشتند ایشان مانع شد.
همچنین زمانی که کلیمیان امامزاده را آتش زده بودند، با اطفای به موقع حریق مانع هتک حرمت بیشتر امامزاده شد.
ایشان زاهد و دائم الذکر و پر مطالعه بود و غسل جمعهاش ترک نمی شد.
سرانجام این فقیه مجاهد و نستوه در اسفند 1331ش در اصفهان از دنیا رفته و در تخت فولاد آرمید.
@maosya
عارف و سالک الی الله، عالم مجاهد آیتالله سید زینالعابدین طباطبایی ابرقویی:
اولین اسباب توفیق تقوا، نماز اول وقت است.
نماز در اول وقت با نوافل آن نمازی است که اسباب ترک معصیت میشود و انسان را متقی میسازد و از آفات دنیوی و عذاب اخروی محفوظ میسازد.
اگر کسی بخواهد نافله خوان بشود تا نمازش قبول شود لابد و ناچار است که نماز را در اول وقت به جا آورد.
ریاضتی از این بزرگتر و مجاهدهای مشکلتر از آن نیست.
@maosya
پیرغلام حسین
پیرغلام ابیعبدالله الحسین ع، شاعر و مدیحهسرای اهلبیت ع، عالم ربانی، مجاهد وارسته و سخنور توانا حجت الاسلام والمسلمین حاج شیخ غلامحسین ابویی معروف به "حاج شیخ" از عالمان عامل دارالعباده است.
"حاج شیخ" از شاگردان و ارادتمندان شهید محراب آیتالله صدوقی ره بود که بیش از هفتاد سال فعالیت علمی، تبلیغی، سیاسی و خدمت به اسلام و اهلبیت ع را در کارنامه خود دارد.
واعظ شهیر یزد که بیشتر منبرهایش را در محلههای نجفآباد، رحمتآباد، دهنو ایراد میکرد؛ حامی جدی نهضت حضرت امام خمینی ره بود و افراد بسیاری را به این مسیر رهنمون شد.
پس از پیروزی انقلاب همیشه در صحنه بود و در مراسم شهدا و راهپیماییها حضور پررنگی داشت. در اواخر عمر و به رغم بیماری با ویلچر در این مراسمها حضور مییافت.
فرزندش حجتالاسلام حاج شیخ محمدحسین ابوئی از آزادگان سرافراز دفاع مقدس است.
"حاج شیخ" پس از عمری تلاش در راه گسترش علوم و معارف دینی، تربیت شاگردان در حوزه دانش اسلامی و تبیین مذهب حقّه جعفری، در بهمن 1394 جان به جانآفرین تسلیم کرد.
@maosya
جانباز ۷۰ درصد حاجحسین خسروخاور از ایثارگران شاخص کشور و استان یزد در سال 1321 در روستای «هفتهر» شهر ندوشن به دنیا آمد.
قبل از حضور در جبهه و جانبازی در اصفهان نانوا بود و اخبار نهضت امام خمینی ره را دنبال میکرد و همراهیاش با انقلاب از شهریور سال ۱۳۵۷ جدیتر شد و در انتشار و توزیع اطلاعیه امام و برانگیختن مردم بر علیه نظام پوسیده طاغوتی نقش داشت.
حاج حسین ۳۵ ساله و صاحب شش فرزند قدونیم بود که در طرح «لبیک یاخمینی ره» شرکت کرد و پس از گذراندن دوره آموزشی در بهمن ۶۲ به عنوان تکتیرانداز گردان قاسمبنالحسن (ع) تیپ الغدیر یزد به جبهه اعزام شد.
در حالی که تنها ۲۷ روز از حضورش در جبهه میگذشت، در روند اجرای عملیات خیبر با انفجار گلوله کاتیوشا به شدت مجروح شد و به درجه جانبازی نائل آمد. ۲۴ بار عمل جراحی و اعزام به خارج در آذر ۶۴ برای ادامه درمان سودی نبخشید.
سالهاست که این جانباز فداکار از نعمت بینی و فک بالا محروم است و تنها از راه دهان نفس میکشد؛ دو چشمش را از دست داده، گوشهایشان به سختی میشنود و دست راستش عصب حرکتی ندارد.
انتظار حاجحسین در قبال این همه ایثار چنین است: «من جان ناقابلی داشتم که برای دفاع از سرزمین و کشورم آن را هدیه کردم و فقط امید دارم که خداوند از من بپذیرد، اما از مسئولان میخواهم همان طور که رهبری فرمودند: مردم ولینعمت ما هستند؛ به درد مردم برسند و دائم تکرار نکنند که ما در شرایط تحریم هستیم و اجازه ندهند دشمنان از این مسائل سوءاستفاده کنند.؟!»
@maosya
رشیدالدین ابوالفضل میبدی نگارش «کشف الاسرار و عدة الابرار»، را در اوایل سال قمری۵۲۰ قمری آغاز کرده است. این اثر بزرگترین و حجیمترین کتب تفسیری است که بر طریقه عرفانی و مشرب صوفیانه نوشته شده و ضمن برخورداری از حلاوت زبان فارسی، دربردارنده نکات جالب عرفانی، تفسیری، تاریخی و ادبی است.
نکات قابل توجه در رابطه با فضایل آل پیامبر (ع) در این تفسیر به چشم میخورد؛ به عنوان نمونه، ماجرای مباهله پیامبر (ص) و اصحاب کساء با ترسایان نجران، عقد اخوت میان حضرت رسول (ص) و امیرمؤمنان (ع) در مدینه و پس از برقراری برادری بین مهاجران و انصار، ولایت امیرمؤمنان (ع) بر مؤمنان در آیه ۵۵ مائده، نزول آیه نجوا در حق حضرت امیر (ع)، نقش حضرت در فتح خیبر و ناکارآمدی ابوبکر و عمر و فضایل حضرت صدیقه طاهره و امام حسن و امام حسین (ع).
او در جایی نوشته: «علی مرتضی، ابنعم مصطفی، شوهر خاتون قیامت، فاطمه زهرا که خلافت را حارس بود و اولیا را صدر و بدر بود ... رقیب عصمت و نبوت بود، عنصر علم و حکمت بود، اخلاص و صدق و یقین و توکل و تقوی و ورع شعار و دثار وی بود، حیدر کرار بود، صاحب ذو الفقار بود، سید مهاجر و انصار بود.
این تفسیر نشان میدهد که قبل از استقرار دولت صفویه و رسمیت تشیع در ایران، گرایش به اهلبیت (ع) در میان مردم خطه دارالعباده به طور عمیقی وجود داشته و علمای اهلسنت نیز ناچار از پذیرش این واقعیت بودهاند.
@maosya
هدایت شده از KHAMENEI.IR
14000101_40570_1281k.mp3
13.9M
🎙 بشنوید | صوت کامل سخنرانی نوروزی رهبر انقلاب خطاب به ملت ایران. ۱۴۰۰/۱/۱
💻 @Khamenei_ir
آیت الله شیخ محمدعلی یزدی در محله قلعه کهنه یزد و در سال 1273ق متولد شد.
نزد اساتیدی چون سیدعلى مدرس یزدى و سیدمرتضى یزدى درس خوانده و به مشهد مقدس و سپس اصفهان مهاجرت و تحصیل علم کرده و به مدرسی بزرگ مبدل شد.
ایشان از مدرسین بزرگ اصفهان در عصر خویش به شمار میرفت و آثاری چون «حاشیه بر مکاسب» و «تقریرات درس فقه و اصول» میرزا محمدحسن نجفى از ایشان باقی مانده است.
ایشان در سال 1323ق به مناظره با یکى از ارامنه جلفای اصفهان پرداخت که دو سال به درازا کشید و سرانجام ارامنه شکست خوردند و حقانیت اسلام برای آنان به اثبات رسید.
ایشان گفتوگوهای انجام شده را در رسالهاى نگاشت.
این عالم جلیلالقدر در شب 18 ربیع الاول 1350ق رحلت کرد و در تکیة ملک (گلستان شهدا) تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده شد.
@maosya
عبدالحسین آیتی یزدی
عبدالحسین آیتی مفسر، ادیب، شاعر و نویسنده نامآور در اسفند ۱۲۴۹ شهرستان تفت متولد شد. جدش آيتاللّه حاج ملامحمّد بزرگ از علماى عصر فتحعلىشاه قاجار و پدرش شیخمحمد، معروف به حاجآخوند تفتی، از ائمه جماعات، واعظان فاضل و مرجع امور مذهبی بود.
عبدالحسین به آموختن ادبیات و علوم اسلامی در مدرسه خانِ بزرگ یزد نزد اساتیدی چون ميربهاءالدّين جندقى، ملاعبدالكريم مسگر و ملاعلىاكبر ندوشنى پرداخت و در نوجوانی به لباس روحانیت درآمد. پس از درگذشت پدرش به زادگاهش بازگشت و به امامت جماعت و وعظ پرداخت.
وی در سیوچهار سالگی در دام بهاییان افتاد و سالها در شمار گمراهشدگان به وسیله این فرقه ضاله بود. اما در مدت سه ماه که مهمان «عباس افندى» در حیفا بود به بطلان مذهب بهاییان پی بُرد و پس از سفر ششماهه به مصر و اروپا به دروغ بودن سایر ادعاهای بهاییت آگاه شد و این فرقه ضاله را ترک گفت.
او پس از آگاه شدن از این حقیقت ده سال مقیم تهران شد و «کشفالحیل» را درباره فریبکاریهای زمامداران اين فرقه ضاله و در سه جلد نگاشت که بارها چاپ شد. این کتاب در معرفی چهره حقیقی بهاییان و روشنگری بر علیه آنان نقش بهسزایی داشت.
آیتی ده سال پس از آن به یزد بازگشت و به تدریس در دبیرستانها مشغول شد.
ایشان جز «کشفالحیل» آثار دیگری دارد که از جمله آنها تفسیر سه جلدی است که ترجمه قرآن آن از ترجمههاى روان عصر جديد است.
سرانجام آيتى در مهر سال ۱۳۳۲ خورشيدى، رخت به سراى ديگر كشيد و پیکرش در قبرستان حاج شيخ قم به خاك سپرده شد.
@maosya
آیتالله العظمی شيخ علي بن زينالعابدين بارجينی در محله بارجین شهرستان میبُد به دنیا آمد.
تحصیلات را در حوزه علمیه میبد و سپس کربلا ادامه داد و یکی از بزرگان حوزه علمیه کربلا شد.
ایشان کتابخانه عمومی بزرگی در کنار خانهاش احداث کرد که مورد استفاده اهل علم و فضل بود.
اشان در سال ۱۳۲۳ رحلت کرد و در صحن حضرت ابالفضل العباس و پایین پای آن حضرت دفن شد.
آثار متعددی چون تبصرة المجتهدين في أصول الدين و فروعه، تواريخ الأنبياء و الأئمة إلى الحجة المنتظر (عج) در سه جلد، حدائق الجنان، منظومة في الفقه، روح السعادة فى ذكر الاخبار المنقولة عن السادة و إلزام الناصب في أحوال الإمام الغائب (ع).
نگارش الزام الناصب که مشهورترین اثر ایشان و مشهورترین مرجع در باب شبهات مهدویت است در سال ۱۳۲۶ ق پایان یافت و در سال ۱۳۵۲ق در ایران به روش سنگی به چاپ رسید.
این کتاب ارزشمند، مقوله مهدویت را در ده باب بر پایه آیات قرآن کریم، احادیث، گفتار علمای شیعه و اهل سنت، مورد بررسی قرار داده است.
اهم مباحث این کتاب عبارتند از خالی نبودن زمین از حجّت خدا، امکان غیبت، غیبت انبیا، اولیا و اوصیا (ع)، بشارتهای آسمانی به قیام مهدی، اخبار اهل سنّت در وجود حجّت، اثبات تولد حضرت مهدی(ع)، مدعیان رؤیت حضرت مهدی در غیبت کبری، علائم ظهور حضرت، آنچه در زمان ظهور اتفاق میافتد، رجعت ائمه (ع) و نظارت حضرت بر اعمال و رفتار مردم و شیعیان.
چهره درخشان امام زمان(ع) ترجمه فارسی الزام الناصب به قلم محمدجواد مرعشی نجفی و با مقدمه آیتالله مرعشی نجفی ره منتشر شده است.
@maosya
چهلم شهدای تبریز در دارالعباده برگزار شد.
برای برگزاری این مراسم توزیع اعلامیه چهلم شهدای قم از ۲۷ بهمن ۵۶ آغاز شد و شعار نویسی روی دیوارها به نفع امام خمینی ره از ۲۳ اسفند ۵۶ رونق گرفت.
آیت الله شهید صدوقی روز ۹ فرودین ۱۳۵۷ بر علیه شاه سخنرانی کرد و تظاهرات خیابانی در اطراف مسجد روضه محمدیه (ص) شکل گرفت.
روز ۱۰ فروردین مراسم چهلم شهدای تبریز در مسجد روضه محمدیه برگزار شد.
شیخ کاظم راشد سخنان صریحی بیان کرد و پس از آن جمعیت که در صحن مسجد و خیابانهای اطراف موج میزد، چون رودی خروشان به راه افتاد و مردم به مشروبفروشیها و روزنامه رستاخیز و سینما حمله کردند.
درگیری پلیس با مردم تا بعد الظهر ادامه داشت و پلیس با کمک ژاندارمری یزد هم نتوانست بر اوضاع مسلط شود.
رژیم دو فروند بالگرد شینوک حامل ۸۰ کماندوی اعزامی از مرکز توپخانه اصفهان را به محل درگیری بین مردم با پلیس و ژاندارمری یزد گسیل داشت.
درگیری با شهادت ۴ نفر که دو نفر آنان در صحنه به شهادت رسیدند خاتمه یافت ۵۱ نفر نیز دستگیر شدند.
قیام یزد بازتاب گستردهای در میان ملت داشت و موج چهارم چهلمها را رقم زد.
حضرت آیت الله العظمی گلپایگانی قیام مردم یزد را ناشی از شعور مذهبی و رشد فکری مردم آن توصیف کرد.
@maosya
🎙متن بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار دستاندرکاران کنگره چهار هزار شهید استان یزد که در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۹۹ برگزار شده بود، صبح امروز در محل برگزاری این همایش منتشر شد.
حضرت آیتالله خامنهای در این دیدار، با تحسین برنامههای زیبا و ابتکاری کنگره شهدای یزد مانند کاشت نهال، تهیه جهیزیه، درمان رایگان، تهیه بستههای معیشتی و فرهنگی، ختم قرآن و نامگذاری موالید به نیابت از شهیدان، مردم یزد را اهل ابتکار خواندند و افزودند: در دفاع مقدس نیز یزدیها ابتکارهای زیادی همچون کَندن کانالهای زیرزمینی در عملیات با استفاده از هنر حفر قنات و یا ایجاد خیاطخانههای پرشمار و مشارکت زنان در تهیه لباس برای رزمندگان از خود نشان دادند.
رهبر انقلاب اسلامی، برگزاری اربعین شهدای قیام تبریز بوسیله مردم یزد در ۱۰ فروردین ۵۷ را نمونهای دیگر از نقشآفرینی عظیم یزدیها در مقاطع حساس برشمردند و گفتند: البته نقش شهید صدوقی در تحولات انقلاب و رهبری حرکت مردم یزد و همچنین در دوران دفاع مقدس فراموشنشدنی است و پس از ایشان نیز مرحوم خاتمی با سلامت نفس همان راه را ادامه دادند.
ایشان با تأکید بر زنده نگه داشتن پیام شهیدان، خاطرنشان کردند: شهیدان در عالم بزرخ، زندگی مخصوصی دارند و پیام مهم آنها به کسانی که راهشان را ادامه دهند، بشارت به در امان بودن از ترس و اندوه است.
حضرت آیتالله خامنهای این پیام امیدآفرین را در نقطه مقابل وسوسههای دنیاطلبان دانستند و افزودند: انگیزه شهیدان از حضور در میدان جهاد همچنانکه در وصیتنامههای آنها موجود است، حمایت از انقلاب، امام بزرگوار، حجاب، دفع شرّ دشمن و هموار شدن راه نظام برای دستیابی به اهداف آن بود که باید مراقبت کرد این آرمانها بهدست برخی افراد نفی و مخدوش نشود.
رهبر انقلاب اسلامی با اشاره به وجود هزار شهید دانشآموز در بین شهدای یزد، گفتند: چهرههای پر افتخار شهیدان باید به جوانان معرفی شود تا دانشآموزان امروز از هنر و کار بزرگ نسل قبل از خود آگاه شوند.
ایشان با اشاره به برنامه مستمر دشمن برای مأیوس یا منحرف کردن جوانان از خط انقلاب، تأکید کردند: نباید اجازه داد وسوسه دشمن در جوانان اثر بگذارد و آنان را به خدمت بگیرد.
حضرت آیتالله خامنهای همچنین با تأکید بر ثبت خاطرات والدین و همسران شهدا افزودند: خصوصیات و فضای خانوادههایی که فرزندان خود را با این انگیزه و ایمان بالا پرورش دادند، باید ثبت شود.
رهبر انقلاب اسلامی در پایان با ابراز تأسف از افرادی که زیر سایه جمهوری اسلامی و به برکت مجاهدت شهیدان و رزمندگان در امنیت و آزادی زندگی، اما بر خلاف اهداف آن خونهای پاک فعالیت میکنند، گفتند: در مقابل این تلاشها، کار و تلاش در راه حق و شهیدان را مضاعف کنید.
💻 @Khamenei_ir
@maosya
فقیه عارف
عالم مجاهد، فقیه بصیر و عارف وارسته آیتالله سیدزینالعابدین طباطبایی ابرقویی در شهرستان ابرقو متولد شد.
در کودکی پدرش سیّدحسین و مادرش را از دست داد و در نوجوانی بهرغم برخورداری از میراث پدر، برای تحصیل علوم دینی به اصفهان هجرت و از محضر علمای اصفهان بهرهمند و به مراتب بالای علمی و معنوی رسید.
ایشان در امامزاده احمد، مسجد امام و مدرسه اسماعیلیه به تدریس مشغول بود و شاگردانی چون شهید موحدیان، را پرورش داد.
مجموعه تألیفات ایشان به بیست رساله و اثر میرسد که «ولایت ائمه هدی علیهمالسلام»، «صلوة الجمعه» و کتاب سه جلدی «ولایة المتقین» از جمله آنها است.
شدت تقید ایشان به مسائل شرعی به حدی بود که افزون بر ترک محرمات، مرتکب مکروهات نمیشد و مستحبی را ترک نمیکرد.
ایشان از سلامت نفس بسیاری برخوردار بود در برخی از اعیاد غدیر، عیدی میداد، اما در برخی از اعیاد بدون اطلاع قبلی به ابرقو میرفتند تا شائبه شهرت برایشان پدید نیاید.
ازجمله برنامههای ایشان سفر به کربلا، مشهد، دُرچه، ابرقو، اقلید و پیادهروی هفتگی به تخت فولاد و کوه صفه بود.
کرامات عجیبی مانند شفای بیماران و توسعۀ رزق افراد حاجتمند از طریق توسل به ائمه اطهار (ع) و پیشگویی رخدادها از ایشان ظاهر شده و برخی ایشان را «مستجاب الدعوه» دانستهاند.
ایشان در مبارزه با طاغوت صریح اللهجه بود و شاه و عمّال او را یزید و یزیدی میدانست. هرگز به ادارات دولتی قدم نگذاشت، دعوت اشخاص اداری را نمی پذیرفت و افرادی که به نوعی با دستگاه پهلوی ارتباط داشتند؛ حتی اگر روحانی و منبری بودند را به شدت طرد میکرد و می گفت شما با این کار در اعمال پهلوی شریکید.
ایشان در آبان 1331 دعوت حق را لبیک گفت و پیکر مطهرش با آئین خاصی توسط علمای بزرگ اصفهان از منزل ایشان تا محله خواجو تشییع و در تکیه فاضل هندی تخت فولاد به خاک سپرده شد.
عالم مجاهد و مبارز آیتالله حاج شیخ عبدالرسول قائمی (1372ش) از یاران شهید نواب صفوی و امام خمینی و جد سه شهید دفاع مقدس از اصحاب سرّ ایشان است.
@maosya
┈••✾•🌿🌸🌸🌸🌿•✾••┈
"شیعه کسی است که از دل یک شکست تاکتیکی، بزرگترین پیروزیهای استراتژیکی را بیرون میکشد.
شیعه نه از مشاهده نقاط قوت خود دچار غرور میشود و نه با دیدن نقاط ضعف خود، دستخوش یأس و وادادگی میشود."
حـــــاجاحمد متوسلیان
کتاب راز آن ستاره؛ سرگذشتنامه شهید رضا چراغی، چاپ دوم ۱۳۹۳؛ صفحه ۳۴
سالروز میلاد اسطوره مقاومت
فخر شیعه، ایران و استان یزد
گرامیباد
┈••✾•🌿🌺🌺🌺🌿•✾••┈
@maosya
مرحوم آیت الله العظمی میرزا سید علی حایری از ذریه امام صادق ع، سادات عریضی و از نسل امامزاده جعفر ع یزد است.
علوم حوزوی را در اصفهان و کربلای معلی به ویژه محضر مرحوم آیت الله العظمی فاضل اردکانی فراگرفت.
از جمله آثار ایشان شرح ریاضالمسائل سیدعلی طباطبایی حائری و تقریرات درس استادش مرحوم فاضل اردکانی است.
ایشان به دلیل بیماری مجبور به بازگشت به ایران شده و در مشهدالرضا ع سکونت گزید.
حایری افزون بر به عهده گرفتن مرجعیت تقلید مردم خراسان و شیعیان افغانستان، به تدریس و اقامه جماعت در مسجد گوهرشاد و رسیدگی به امور دینی مردم مشغول شد.
شدت اخلاص ایشان به حدی بود که از هراس گرفتار شدن به عجب، پس از اطلاع از کثرت حضور نمازگزارانی که نماز مغرب را در مسجد گوهرشاد به ایشان اقتدا کرده بودند، از امامت نماز عشا خودداری کرد.
نظم دقیق ایشان برای حضور در درس و امور زندگی به گونهای بود که، مردم مشهد برای اطمینان دادن به کسی که به او وعده میدادند میگفتند «وعده ما، وعده سید علی حایری یزدی است.»
پس از به توپ بستن گنبد امام رضا توسط روسها در اعتراض به این جنایت عزم حرکت به شهر مکه را داشت ولی در مسیر حرکت بیمار شده و در یزد رحل اقامت افکند.
ایشان در کنار شهید مدرس، شهید حاجآقا نورالله اصفهانی، سید ابوالحسن اصفهانی و شیخ مهدی مازندرانی از گزینههای علمای نجف برای اجرای اصل دوم متم قانون اساسی در دوره دوم مجلس شورای ملی و نظارت بر مشروعیت قوانین بود که به دلیل بیماری و عدم امکان از حضور در تهران از این مسئولیت کناره گرفت.
ایشان مقلدان خود در یزد را به سید محمدکاظم طباطبایی یزدی ارجاع میداد که در وحدت مردم یزد و افزایش قدرت سیاسی سید یزدی نقش بهسزایی داشت.
زمانی که انگلیسیها قصد داشتند تجارت انحصاری پارچه «ترمه» را در اختیار گرفته و آن را به قیمت اندکی خریده و از کشور خارج کنند با تهدید به صدور فتوا بر علیه انگلیسیها، از حقوق بافندگان یزدی حمایت کرده و مانع سلطه بیگانه بر بازار یزد شد.
حایری پس از عزم مردم یزد و اردکان برای پاسخ به جنایات بهاییان، مردم را به این نکته توجه داد که در صورت تشکیل محاکم شرعی قتل بهاییان جایز است.
از ايشان کرامات متعددی نقل شده و از جمله آنها این است که زمان رحلت خویش را بیان کرد.
پیکر مطهرشان در ایوان شرقی حرم جدش امامزاده جعفر ع یزد آرام گرفت.
@maosya
حضرت آیت الله شیخ محمود فرساد اردکانی از دانشمندان مجاهد و نامی استان یزد و از مشاهیر علم و ادب است.
ایشان فرزند عالم مجاهد آیتالله مجدالعلماء اردکانی از مبارزان با بهاییان و از نوادگان دختری ملامحمد اسماعیل قزوینی از مبارزان فکری با علمای یهود است.
تحصیلات علوم دینی را در یزد، اصفهان و نجف و از محضر بزرگانی چون سیدمحمدکاظم طباطبایی یزدی و سیدمحمد فیروزآبادی یزدی و سیدابوالحسن اصفهانی ره فرا گرفت.
پس از تأسیس حوز علمیه قم در محضر آیتالله العظمی حایری بهره برده و به مدت پنج سال به تدریس پرداخت و شاگردانی چون امام خمینی ره را پرورش داد.
ایشان در سال ١٣٠٥ به یزد بازگشت و در محله گازرگاه ساکن شد و به تدریس علوم دینی مشغول شد.
ایشان در احیای حوزه علمیه یزد پس از سقوط رضاخان نقش مؤثری داشت و شاگردانی چون آیتالله سیدمحمد محقق داماد، سیدعباس خاتم و میرزاحسن ابوترابی را در حوزه علمیه یزد پرورش داد.
ایشان ذائقه شعری عربی و فارسی با طبع روان داشت و در سال ١٣١٥ انجمن ادبی یزد را تأسیس کرد.
او از سیاست غافل نبود و با اشعار خود اقدامات آیتالله العظمی سیدابوالقاسم کاشانی را تأیید میکرد.
ایشان به رغم وجود مقام شامخ علمی ریاست محضر ازدواج را به عهده گرفتند تا بهاییان، یهودیان یا زرتشتیها عقد دختران مسلمان یزدی را به عهده نگیرند. از سوی دیگر نیز از پذیرش دفتر طلاق امتناع ورزیدند.
ایشان هرگز از وجوهات دولتی و حتی وجوهات شرعیه استفاده نکرد.
سرانجام در مرداد ١٣٤٢ رحلت و بنابه وصیت خودشان در قبرستان جوی هُرهُر به خاک سپرده شد.
@maosya
آیتالله سیدیحیی واعظ احمدآبادی فرزند آسیدحسین بفروئی مشهور به «حکمت» از واعظان برجسته معاصر ایران و مجتهدان نامی یزد است.
علوم حوزوی را در احمدآباد، یزد و اصفهان فراگرفت و پس از بازگشت در یزد مستقر شده و به تدریس، سخنرانی و تربیت شاگردان پرداخت و بزرگانی چون آیت الله العظمی سید محمد محقق داماد را پرورش داد.
ایشان از سخنرانان مطرح کشور بود که شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمان، مشهد و قم شاهد سخنرانیهای پرشور و عالمانه ایشان بود.
ایشان در دوران زعامت آیت الله العظمی حاج شیخ عبدالکریم حایری میبدی در شهر مقدس قم منبر میرفتند. مرحوم آیتالله العظمی حائری درس خود را تعطیل کرده و طلاب را برای شنیدن منبر آسیدیحیی تشویق میکردند تا هم از مقام شامخ علمی ایشان تجلیل کرده باشند و هم طلاب مهارت سخنوری را بیاموزند.
ایشان به دلیل مبارزه با رضاخان به کرمانشاه تبعید شد، اما با تلاشهای مرحوم آیتالله العظمی شیخ عبدالکریم حائری آزاد شد.
ایشان در رسوایی فرقه ضاله بهائیت در کشور نقش بهسزایی داشت و در سخنرانیها و مناظرات علمی خود آنان را به زانو درآورد و از توطئه ترور به دست آنان معجزهآسا نجات یافت.
ایشان پس از عمری مجاهدت در راه اعتلای مکتب اهلبیت ع در سال ۱۳۱۷ شمسی رحلت و در آرامستان جوی هُرهُر یزد به خاک سپرده شد.
کتاب «در حلقه حکمت» که دربردارنده سخنرانیهای ماه مبارک رمضان ایشان در شهر مقدس قم و در محضر آیتالله العظمی حایری و به قلم میرزا حسن یزدی نگاشته شده به زیور طبع آراسته شده است.
@maosya