حیرت و تحسین ولادیمیر پوتین درباره انسجام مقتدرانه جامعه ایرانی در برابر حمله وحشیانه آمریکاسرائیل به کشورمان و تعجب رهبر روسیه از پویش حماسی #جانم_فدای_ایران ❤️پدیده تاریخ‌ساز و تمدن‌آفرین "بعثت ایرانیان برای مقاومت در برابر آمریکاسرائیل" را بزرگ بشماریم و قدر تجمعات شبانگاهی سرنوشت‌ساز را بیشتر بدانیم🇮🇷 @maramin

🔹 روایت‌هایی از کتابخوانی رهبر شهید انقلاب «من در دوران جوانى زیاد مطالعه مى‌کردم. غیر از کتابهاى درسى خودمان که مطالعه مى‌کردم و مى‌خواندم، کتاب تاریخ، کتاب ادبیات، کتاب شعر و کتاب قصّه و رمان هم مى‌خواندم. به کتاب قصّه خیلى علاقه داشتم و خیلى از رمانهاى معروف را در دوره نوجوانى خواندم. شعر هم مى‌خواندم. من با بسیارى از دیوانهاى شعر، در دوره نوجوانى و جوانى آشنا شدم. به کتاب تاریخ علاقه داشتم و چون درس عربى مى‌خواندم و با زبان عربى آشنا شده بودم، به حدیث هم علاقه داشتم.» ۱۳۷۶/۱۱/۱۴ از کتاب‌کرایه‌ای تا کتابخانه آستان قدس «نزدیک منزل ما کتابفروشى کوچکى بود که کتاب، کرایه مى‌داد. من رمان و اینها که مى‌خواندم، معمولاً از آن‌جا کرایه مى‌کردم. آستان قدس هم در مشهد، کتابخانه خیلى خوبى دارد. در دوره اوایل طلبگى - در همان سنین پانزده، شانزده سالگى - به آن‌جا مراجعه مى‌کردم. گاهى روزها آن‌جا مى‌رفتم و مشغول مطالعه مى‌شدم؛ صداى اذان با بلندگو پخش مى‌شد، به قدرى غرق مطالعه بودم که صداى اذان را نمى‌شنیدم!» ۱۳۷۶/۱۱/۱۴ کتاب‌خوانی در خدمت نهضت فکری «در دوران مبارزات، کتابهایی را میخواندم به قصد این که ببینیم به درد چه کسی میخورد، یا کجاهایش به درد چه کسانی میخورد و یادداشت میکردم. جوانانی که با من رفت و آمد داشتند - عمدتاً در مشهد، یا در دوره‌ای که مشهد نبودم؛ تبعید بودم - من اسم میدادم که این کتابها را بخوانید؛ این کتابها هم متنوّع بود. الان هم می‌شود این کار را کرد و مجموعه‌ای را در نظر گرفت.» ۱۳۷۷/۱۱/۱۳ ساعاتی که هرگز هدر نمی‌رود «بنده چند جلد قطور از یک عنوان کتاب را در اتوبوس خواندم! البته قضیه مربوط به قبل از انقلاب است که چند روزى براى انجام کارى از مشهد به تهران آمده بودم. وضعیت و فضاى اتوبوسهاى آن روزگار براى ما خیلى آزار دهنده بود و نمى‌توانستیم تحمّل کنیم. دلم مى‌خواست سرم پایین باشد و خواندن کتاب در چنین وضعیتى بهترین کار بود. ساعتى را که به این حالت مى‌گذراندم احساس نمى‌کردم ضایع مى‌شود؛ چون کتاب مى‌خواندم.» ۱۳۷۵/۰۲/۲۲./ فارس شرح کامل این گزارش را از اینجا بخوانید. 📲 ایتا | بله | روبیکا | سروش @felestin_jonubi

🎥 روایت حجاج از نگاه مسلمانان جهان پس از جنگ @Farsna - Link

تصاویر لحظهٔ شلیک نظامیان رژیم صهیونی به نوزاد ۷ ماههٔ فلسطینی در کرانهٔ باختری رود اردن؛ در حالی‌که غزه، پس از ۳۲ماه همچنان در محاصره مطلق آمریکاسرائیل است. استمرار ۸۰ساله جنایات روزمره صهیونیست‌ها علیه فلسطینیان در برابر چشم جهانیان و بی‌تفاوتی نهادهای بین‌المللی، یعنی ساختارهای نظام ناعادلانه بین‌الملل، بشدت نیازمند به نوسازی هستند. از سوی دیگر، سکوت مسلمانان جهان، راز نگون‌بختی، پراکندگی و تشتت و فساد و فلاکت امتی بزرگ و ثروتمند است که غالباً در فقر و ناآرامی زندگی می‌کنند... در چنین شرایطی، تنها راه‌نجات مسلمانان و مستضعفان جهان از چنگال جنگ‌افروزی و جنایات اختاپوس آمریکایی_صهیونیستی، تقویت جبهه مقاومت و تلاش برای ایجاد امت واحده اسلامی، طبق اصل یازدهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران است🇮🇷 @maramin

آن سیدناشناس کیست؟ ۳۶ سال دستیار رهبری در شناسایی وضعیت و مشکلات واقعی جامعه به‌منظور ارائه گزارش به امام شهیدمان برای انتقال "مسائل مردم" به مسئولان، از طریق گردش در شهرها و نقاط دورافتاده کشور... این‌کار، تنها یکی از اقداماتی است که سیدمجتبی خامنه‌ای برای رصد، شناسایی، اندیشیدن و کمک به برنامه‌ریزی بهتر برای اصلاح شرایط واقعی مملکت، در لابه‌لای همه‌ی مطالعات و تحقیقات علمی_دینی خود، انجام می‌داده است؛ سال‌ها "ناشناس" و به‌دور از هیاهو... آن‌کسی که در تاکسی ناپیداست، کیست؟ بازسازی یک سبک از پژوهش میدانی در حکم‌رانی اسلامی؛ برای شناساندن رهبری که باید جهان او را بشناسد... #سید_ناشناس #امام_سیدمجتبی_خامنه‌ای محمدعلی رامین @maramin

کشتیِ نجاتِ شما، تقوایِ شماست روایتی از امام موسی کاظم علیه‌السلام حجةالاسلام و المسلمین حاج‌علی‌اکبری نمازجمعه ۱۵ خردادماه ۱۴۰۵ @maramin

مرحوم کوثری روضه‌خوان، نزد امام شهیدمان، در اولین محرمِ بدون امام خمینی، امام راحل را یاد می‌کند و امام خامنه‌ای در فراق امام خمینی گریه می‌کنند... حالا اما ای‌ امام شهید! امسال در نخستين محرم بی‌شما، چه‌کسی برای خلف صالح و جانشین شایسته شما روضه بخواند؛ در حالی که هنوز پیکر مطهرت همچون جد غریبت امام حسین علیه السلام روی زمین مانده و دفن نشده است... #خامنه‌‌ای_شهید #ماه_محرم #امام_حسین_شهید @maramin

جنگ ۱۲ روزه تمام شد، اما ایران به نقطه قبل برنگشت. مردم منسجم‌تر شدند و جوانان ما یک‌شبه رشد کردند و بزرگ شدند. جوانان دهه هشتاد و نودی که هیچ تصویر واقعی از جنگ نداشتند، در همان ۱۲ روز با واقعیتی روبه‌رو شدند که مسیر نگاهشان را عوض کرد؛ نسلی که همیشه فقط خاطرات جنگ را شنیده بودند حالا خودشان وارد میدان شدند. این میدان ادامه پیدا کرد تا «جنگ رمضان»؛ جایی که صدوچند شب، مردم به خصوص جوان‌ها به صورت مستمر در خیابان حضور پیدا کردند و توطئه دشمن را نقش‌برآب کردند. ۳۶۶ روز بعد از آن تهاجم تروریستی_نظامی، پیداست که آن جنگ تمام نشده، فقط شکلش عوض شده، پیچیده‌تر شده… و امروز، مردم میدان‌دار این جنگ هستند. @maramin

یک‌سال پیش؛ ساعت سه‌ونیم صبح ۲۳ خرداد ۱۴۰۵؛ امروز ۳۶۶ روز از آغاز جنگی می‌گذرد که در حافظه تاریخی ملت ایران به‌عنوان «دومین جنگ تحمیلی» ثبت شده است؛ جنگی ۱۲ روزه که با حمله دو رژیم صهیونیستی_آمریکایی به خاک ایران آغاز شد؛ اما باتدبیر رهبر شهیدمان، ایستادگی مردم و پاسخ کوبنده نیروهای مسلح، به نقطه‌ای تبدیل شد که مردم دنیا، ایران را به‌عنوان ابرقدرت جهانی شناختند. ساعت ۳.۳۰بامداد ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ بود که با اصابت موشک‌های آمریکاسرائیل به ایران جنگ شروع شد. هنوز دقایقی نگذشته بود که خبرها یکی پس از دیگری منتشر شدند؛ حمله (آمریکایی، اما به‌نام) رژیم صهیونیستی به خاک ایران، شهادت فرماندهان ارشد نیروهای مسلح، ترور دانشمندان هسته‌ای و هدف قرارگرفتن مناطق مسکونی. امروز، ۳۶۶ روز از آن بامداد گذشته است. شاید مهم‌ترین سؤال این باشد که دشمن در آن ۱۲روز دقیقاً چه چیزهایی را هدف گرفته بود؟ مرور فهرست شهدا پاسخ روشنی به این پرسش می‌دهد. از یک سو فرماندهان ارشد نظامی؛ از شهیدان محمدحسین باقری، حسین سلامی، غلامعلی رشید و امیرعلی حاجی‌زاده گرفته تا ده‌ها فرمانده عملیاتی و اطلاعاتی. از سوی دیگر دانشمندانی که سال‌ها در حوزه‌های هسته‌ای، دفاعی و فناوری فعالیت کرده بودند؛ چهره‌هایی مانند فریدون عباسی، محمدمهدی طهرانچی و جمعی دیگر از نخبگان علمی کشور. به‌عبارت‌دیگر، در جنگ ۱۲ روزه دو هدف به طور هم‌زمان مورد حمله قرار گرفت: «فرماندهان » و «دانشمندان». یکی از مهم‌ترین اتفاقات جنگ ۱۲ روزه، نحوه تداوم فرماندهی کشور پس از شهادت فرماندهان ارشد بود. رژیم صهیونیستی در نخستین ساعات جنگ، فرماندهانی را هدف قرار داد که سال‌ها در شکل‌گیری توان دفاعی و بازدارندگی ایران نقش‌آفرین بودند. تصور طراحان این حملات آن بود که با حذف هم‌زمان چند فرمانده ارشد، روند تصمیم‌گیری و فرماندهی در کشور با اختلال مواجه شود. اما در همان ساعات نخست، رهبر انقلاب، امام خامنه‌ای، با انتصاب فرماندهان جدید اجازه ندادند که خللی در ساختار فرماندهی ایجاد شود. به‌این‌ترتیب، روند مدیریت میدان و تصمیم‌گیری‌های عملیاتی بدون وقفه ادامه پیدا کرد و نیروهای مسلح از همان روزهای نخست جنگ، انسجام خود را حفظ کردند. امروز و یک سال پس از آن روزها، می‌توان این موضوع را یکی از مهم‌ترین میراث‌های به‌جامانده از تدابیر رهبر شهید انقلاب دانست؛ به‌طوری که با شروع جنگ رمضان باوجوداینکه در همان ساعات اولیه جنگ، رهبر عزیز انقلاب به شهادت رسید، فقط نیم ساعت بعد نیروهای مسلح ما به طرز موزائیکی وارد عمل شده و پاسخ کوبنده‌ای به اسرائیل و کشورهایی که پایگاه‌های نظامی آمریکا در آن قرار داشت، دادند. شاید بتوان گفت یکی از مهم‌ترین دستاوردهای جنگ ۱۲ روزه این بود که نشان داد، سال‌ها تجربه، آموزش و جانشین‌پروری، ساختاری را پدید آورده که فراتر از افراد عمل می‌کند؛ ساختاری که با تدابیر و نگاه آینده‌نگر رهبر شهید انقلاب اسلامی شکل‌گرفته بود. در جنگ ۱۲ روزه، یک قاعده برای همیشه روشن شد: با رفتن افراد، میدان خالی نمی‌شود. هرجا فرمانده‌ای به شهادت رسید، جانشینش بی‌درنگ وارد میدان شد. با شهادت سردار سلامی، سردار پاکپور جانشینش شد که در جنگ رمضان به شهادت رسید؛ هرجا حلقه‌ای هدف قرار گرفت، حلقه بعدی بدون توقف ادامه میدان را در دست گرفت. از شهیدان محمدحسین باقری، حسین سلامی، غلامعلی رشید و امیرعلی حاجی‌زاده تا دیگر فرماندهان ارشد، هدف دشمن روشن بود؛ قطع زنجیره فرماندهی. اما آنچه در عمل رخ داد، استمرار بی‌وقفه همان زنجیره بود. جنگ ۱۲ روزه فقط فرماندهان و دانشمندان هسته‌ای را از ایران نگرفت. مهندس ذاکریان، نخبه دهه هفتادی کشور که همراه همسر و دو فرزندش به شهادت رسید، یکی از چهره‌هایی بود که افکار عمومی را تحت‌تأثیر قرارداد. مجید تجن‌جاری، برنامه‌نویس، مدرس هوش مصنوعی، دارنده مدال طلای المپیاد مهارت و بنیان‌گذار چندین شرکت دانش‌بنیان نیز در میان شهدای این جنگ قرار داشت. اینها فقط نام چند نفر نیست؛ بخشی از سرمایه انسانی کشوری هستند که دشمن تلاش کرد آن‌ها را هدف قرار دهد. در میان ۱۰۶۴ شهید جنگ ۱۲ روزه، نام ۱۲۶ زن و ۴۷ کودک و نوجوان نیز دیده می‌شود. در میان شهدا، پزشکان و استادان دانشگاه نیز حضور داشتند؛ دکتر محمدحسین عزیزی، زهره رسولی و نوزاد دو ماهه‌اش رایان، مرضیه عسگری، مریم حجاری و دکتر داوود شیروانی بروجنی تنها بخشی از این فهرست هستند. همچنین ۱۴ دانشجو و نخبه دانشگاهی از جمله سارا جودت، مهدی اکبری نسب، جواد افشاری، حمید موسوی، سینا سهامی، کیوان پیری، عزیز سیفی آوار سین، علیرضا زینلی، یاسمین باکویی، فرشته باقری و نجمه شمس در این جنگ به شهادت رسیدند.