🌹بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین🌹
🌸 زیارت اربعین:
امام صادق (علیه السلام) فرموده اند که (در روز اربعین) :« هنگامی که بیشتر از نصف روز سپری شد، این زیارت را بخوان:
🌸 متن زیارت اربعین:
(بسم الله الرحمن الرحیم)
السَّلاَمُ عَلَى وَلِيِّ اللَّهِ وَ حَبِيبِهِ.
السَّلاَمُ عَلَى خَلِيلِ اللَّهِ وَ نَجِيبِهِ
السَّلاَمُ عَلَى صَفِيِّ اللَّهِ وَ ابْنِ صَفِيِّهِ
السَّلاَمُ عَلَى الْحُسَيْنِ الْمَظْلُومِ الشَّهِيدِ
السَّلاَمُ عَلَى أَسِيرِ الْكُرُبَاتِ وَ قَتِيلِ الْعَبَرَاتِ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُ أَنَّهُ وَلِيُّكَ وَ ابْنُ وَلِيِّكَ وَ صَفِيُّكَ وَ ابْنُ صَفِيِّكَ الْفَائِزُ بِكَرَامَتِكَ أَكْرَمْتَهُ بِالشَّهَادَةِ وَ حَبَوْتَهُ بِالسَّعَادَةِ وَ اجْتَبَيْتَهُ بِطِيبِ الْوِلاَدَةِ
وَ جَعَلْتَهُ سَيِّداً مِنَ السَّادَةِ وَ قَائِداً مِنَ الْقَادَةِ وَ ذَائِداً مِنَ الذَّادَةِ وَ أَعْطَيْتَهُ مَوَارِيثَ الْأَنْبِيَاءِ وَ جَعَلْتَهُ حُجَّةً عَلَى خَلْقِكَ مِنَ الْأَوْصِيَاءِ فَأَعْذَرَ فِي الدُّعَاءِ وَ مَنَحَ النُّصْحَ وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِيكَ لِيَسْتَنْقِذَ عِبَادَكَ مِنَ الْجَهَالَةِ وَ حَيْرَةِ الضَّلاَلَةِ
وَ قَدْ تَوَازَرَ عَلَيْهِ مَنْ غَرَّتْهُ الدُّنْيَا وَ بَاعَ حَظَّهُ بِالْأَرْذَلِ الْأَدْنَى وَ شَرَى آخِرَتَهُ بِالثَّمَنِ الْأَوْكَسِ
وَ تَغَطْرَسَ وَ تَرَدَّى فِي هَوَاهُ وَ أَسْخَطَكَ وَ أَسْخَطَ نَبِيَّكَ
وَ أَطَاعَ مِنْ عِبَادِكَ أَهْلَ الشِّقَاقِ وَ النِّفَاقِ وَ حَمَلَةَ الْأَوْزَارِ الْمُسْتَوْجِبِينَ النَّارَ (لِلنَّارِ) فَجَاهَدَهُمْ فِيكَ صَابِراً مُحْتَسِباً حَتَّى سُفِكَ فِي طَاعَتِكَ دَمُهُ وَ اسْتُبِيحَ حَرِيمُهُ
اللَّهُمَّ فَالْعَنْهُمْ لَعْناً وَبِيلاً وَ عَذِّبْهُمْ عَذَاباً أَلِيماً
السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ
السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ سَيِّدِ الْأَوْصِيَاءِ
أَشْهَدُ أَنَّكَ أَمِينُ اللَّهِ وَ ابْنُ أَمِينِهِ عِشْتَ سَعِيداً وَ مَضَيْتَ حَمِيداً وَ مُتَّ فَقِيداً مَظْلُوماً شَهِيداً
وَ أَشْهَدُ أَنَّ اللَّهَ مُنْجِزٌ مَا وَعَدَكَ وَ مُهْلِكٌ مَنْ خَذَلَكَ وَ مُعَذِّبٌ مَنْ قَتَلَكَ
وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ وَفَيْتَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ جَاهَدْتَ فِي سَبِيلِهِ حَتَّى أَتَاكَ الْيَقِينُ
فَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ قَتَلَكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ ظَلَمَكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً سَمِعَتْ بِذَلِكَ فَرَضِيَتْ بِهِ
اللَّهُمَّ إِنِّي أُشْهِدُكَ أَنِّي وَلِيٌّ لِمَنْ وَالاَهُ وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاهُ
بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّكَ كُنْتَ نُوراً فِي الْأَصْلاَبِ الشَّامِخَةِ وَ الْأَرْحَامِ الْمُطَهَّرَةِ (الطَّاهِرَةِ) لَمْ تُنَجِّسْكَ الْجَاهِلِيَّةُ بِأَنْجَاسِهَا وَ لَمْ تُلْبِسْكَ الْمُدْلَهِمَّاتُ مِنْ ثِيَابِهَا
وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ مِنْ دَعَائِمِ الدِّينِ وَ أَرْكَانِ الْمُسْلِمِينَ وَ مَعْقِلِ الْمُؤْمِنِينَ
وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ الْإِمَامُ الْبَرُّ التَّقِيُّ الرَّضِيُّ الزَّكِيُّ الْهَادِي الْمَهْدِيُ
وَ أَشْهَدُ أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِكَ كَلِمَةُ التَّقْوَى وَ أَعْلاَمُ الْهُدَى وَ الْعُرْوَةُ الْوُثْقَى وَ الْحُجَّةُ عَلَى أَهْلِ الدُّنْيَا
وَ أَشْهَدُ أَنِّي بِكُمْ مُؤْمِنٌ وَ بِإِيَابِكُمْ مُوقِنٌ بِشَرَائِعِ دِينِي وَ خَوَاتِيمِ عَمَلِي
وَ قَلْبِي لِقَلْبِكُمْ سِلْمٌ وَ أَمْرِي لِأَمْرِكُمْ مُتَّبِعٌ وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّى يَأْذَنَ اللَّهُ لَكُمْ
فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لاَ مَعَ عَدُوِّكُمْ
صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ عَلَى أَرْوَاحِكُمْ وَ أَجْسَادِكُمْ (أَجْسَامِكُمْ) وَ شَاهِدِكُمْ وَ غَائِبِكُمْ وَ ظَاهِرِكُمْ وَ بَاطِنِكُمْ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ
🌸 پس از خواندن زیارت اربعین، به نیت برآورده شدن حاجات دو رکعت نماز خوانده شود.
🌹بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین🌹
🌸 گرامی داشت زائران اهل بیت (علیهم السلام) در کلام نورانی امام صادق (علیه السلام):
🌸 امام صادق (علیه السلام) فرمود:
«زمانیکه شخصی از برادران شما از زیارت ما، یا زیارت قبور ما برگشت، به استقبال او بروید، به او سلام کنید و برای آنچه که خدا به او داده، تبریک و تهنیت بگویید، تا برای شما نیز پاداشی مانند پاداش او باشد و مشمول رحمت خدا شوید».(1)
تذکر مهم: دوستان گرامی! در روایت نورانی امام صادق (علیه السلام) آمده است که شما به استقبال آنها بروید - نه اینکه منتظر بمانید تا آنها شما را دعوت کنند - نه اینکه آنها با هزینه ای سنگین برای صدها نفر طعام تهیه کنند و رسما از شما دعوت کنند. (این رسم خوبی نیست و با روایت امام (علیه السلام) سازگاری ندارد).
🍀 اللهم ارزقنا زیارت الحسین (علیه السلام) 🤲
📚 منبع و متن حدیث: ...................
1 - «إِذَا انْصَرَفَ الرَّجُلُ مِنْ إِخْوَانِكُمْ مِنْ زِيَارَتِنَا أَوْ زِيَارَةِ قُبُورِنَا فَاسْتَقْبِلُوهُ وَ سَلِّمُوا عَلَيْهِ وَ هَنِّئُوهُ بِمَا وَهَبَ اللَّهُ لَهُ فَإِنَّ لَكُمْ مِثْلَ ثَوَابِهِ وَ يَغْشَاكُمْ ثَوَابٌ مِثْلُ ثَوَابِهِ مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ...». / بحار الأنوار (ط - بيروت): ج99، ص: 302.
🌹بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین🌹
🏴 روضه ی ورود کاروان اسرا به شهر مدینه.
🏴 بشير بن حذلم (جذلم) مى گويد: هنگامى كه به مدينه نزديک شديم، على بن الحسين (عليه السلام) دستور داد كه كاروانيان از شترها فرود آيند، خيمه ها را برپا كرده و در آن جاى گيرند. آن گاه فرمود: اى بشير! خدا پدرت را رحمت كند، او شاعر بود، آيا تو نيز مى توانى شعر بگويى؟
گفتم: آرى، اى پسر رسول خدا، من نيز شاعرم.
فرمود: وارد مدينه شو و خبر شهادت ابى عبدالله (عليه السلام) (و ورود ما را) به مردم برسان.
بشير مى گويد: بر اسبم سوار و با شتاب وارد مدينه شدم. هنگامى كه به مسجد النبى(صلى الله عليه وآله) رسيدم صدايم را به گريه بلند كردم و آنگاه چنين سرودم:
🏴يا أَهْلَ يَثْرِبَ لا مُقامَ لَكُمْ بِها
قُتِلَ الْحُسَيْنُ فَأَدْمُعي مِدْرارُ
اَلْجِسْمُ مِنْهُ بِكَرْبَلاءَ مُضَرَّجٌ
وَالرَّأسُ مِنْهُ عَلَى الْقَناةِ يُدارُ
یعنی: اى مردم مدينه، ديگر مدينه جاى ماندن شما نيست،
زيرا حسين [آقاى شما] كشته شد كه اشك من اين گونه سرازير است.
پيكر او در كربلا به خاک و خون غلطيده و سر مقدسش بالاى نيزه، شهر به شهر گردانده شد.
سپس گفت: اين على بن الحسين (عليه السلام) است كه با عمه ها و خواهرانش در آستانه شهر فرود آمده اند و من فرستاده او هستم تا ماجرا را به اطلاع شما برسانم.
با اين سخن، حتّى زنان مدينه از خانه هايشان با موهاى پريشان بيرون ريختند و درحالى كه از شدّت مصيبت صورت هاى خود را مى خراشيدند و بر چهره هاى خود لطمه مى زدند، صدا به گريه و زارى بلند كردند.
بشیر میگوید: هيچ مرد و زنى را گريان تر از آن روز نديدم و بعد از وفات رسول خدا (صلى الله عليه وآله) روزى تلخ تر از آن روز بر مسلمانان نگذشت.(1)
🏴 بر یوسف زهرا ز سوز سینه
قرآن بخوان، قرآن بخوان مدینه
جان مرا لب تشنه سر بریدند
هجده عزیزم را به خون کشیدند
هم پیکرش را پاره پاره کردند
هم سینه اش را از سنان دریدند
📚 منابع : ...................
1 - منابع: بحار الانوار: ج۴۵، ص۱۴۷ / مدینه المعاجز: ج۴، ص۷۶ / مثیر الاحزان: ص۹۰ / مقتل الحسین (ابومخنف): ص۲۳۹ و /اللهوف، ص۱۱۵.
🌹بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین🌹
✍️ حساب خلائق در رجعت با امام حسين (عليه السلام) است):
🌸 از امام صادق (عليه السلام) روايت شده:
«حساب خلايق در رجعت پيش از قيامت با حسين بن علی (عليهما السلام) خواهد بود،
و اما قيامت، پس در قيامت مردم مبعوث مى شوند تا به بهشت يا به جهنّم بروند».(1)
🌸و همچنین امام صادق (عليه السلام) فرمود:
«اوّل كسى كه در رجعت به دنيا باز مى گردد امام حسين (عليه السلام) و اصحاب باوفاى ايشانند، آنگاه يزيد و يارانش نيز بر مى گردند.
امام حسين (عليه السلام) همه آنها را مى كُشد، دقيقاً براى هر ضربتى يك ضربت مى زند».(2)
📚 منابع : ...................
1 - «خص، منتخب البصائر بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ أَحْمَدَ الْمِنْقَرِيِّ عَنْ يُونُسَ بْنِ ظَبْيَانَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِنَّ الَّذِي يَلِي حِسَابَ النَّاسِ قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ ع فَأَمَّا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنَّمَا هُوَ بَعْثٌ إِلَى الْجَنَّةِ وَ بَعْثٌ إِلَى النَّارِ».
بحار الأنوار (ط - بيروت): ج53، ص: 43. / مختصر البصائر (حلی ره): ص: 117. / البرهان في تفسير القرآن: ج3، ص: 508. / مرآة العقول في شرح أخبار آل الرسول: ج3، ص: 202.
2 - تفسير نور الثقلين: ج 3، ص 140.
🌹بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین 🌹
✍️ دوستان گرامی! زیارت و عزاداریهایتان قبول حق انشاء الله.
دوستان! فضائل زیارت امام حسین (علیه السلام) مختص به زمان خاصی نیست - مختص محرم و صفر و یا مختص عاشورا و اربعین نیست - همه ی فضیلتهایی که برای زیارت امام حسین (علیه السلام) بیان شده برای همه ی زمانهاست - اگرچه در بعضی از زمانها فضیلت بیشتری دارد.
دوستان زائر! قدر خودتان و قدر زیارت و قدر خدمتهایی که برای زائرین انجام دادید را بدانید - فضیلت زائر امام حسین (علیه السلام) به قدری عظیم و با فضیلت است که خدای متعال به زائرین امام حسین (علیه السلام) مباهات و افتخار میکند - به روایت بسیار نورانی ذیل توجه بفرمایید:
🌸 امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
«... بخدا قسم حق تعالى به زائرين امام حسين (عليه السّلام) مباهات كرده و افتخار مینمايد و مسافر و زائر (آنحضرت) را فرشتگان مقرّب خدا و حاملين عرش رهبرى میكنند،
حتى حق تعالى به فرشتگان میفرمايد: آيا زوّار حسين بن على (عليهما السّلام) را میبينيد كه از روى شوق و محبّت به آن حضرت و علاقه به حضرت فاطمه (عليها السّلام) دخت رسول اللَّه (صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم) به زيارت آمده اند؟
به عزّت و جلال و عظمت خود قسم، كرامت خويش را بر ايشان واجب كرده ام و ايشان را حتما به بهشتى كه براى دوستانم و براى انبياء و رسل و فرستادگانم آماده كرده ام داخل میكنم.
اى فرشتگان من! آنها زوّار قبر حسين، حبيب محمّد رسول من هستند و محمّد (صلّى اللَّه عليه و آله) حبيب من است و كسى كه من را دوست داشته باشد حبيب من را نيز دوست میدارد و كسى كه حبيب من را دوست داشته باشد، دوستان حبيبم را نيز دوست دارد.
و كسى كه نسبت به حبيب من بغض دارد، به من نيز بغض دارد، و كسى كه به من بغض میورزد، بر من واجب است كه به اشد عذاب، عذابش نموده و به آتش دوزخ او را بسوزانم و جهنم را مسكن و مكانش قرار داده و وى را چنان عذابى كنم كه احدى از اهل عالم را آن طور عذاب نكرده باشم».(1)
🍀 اللهم ارزقنا زیارت الحسین (علیه السلام) 🤲
📚 منابع: ..............
1 - «... إِنَّ اللَّهَ لَيُبَاهِي بِزَائِرِ الْحُسَيْنِ وَ الْوَافِدُ يَفِدُهُ الْمَلَائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ وَ حَمَلَةُ عَرْشِهِ حَتَّى إِنَّهُ لَيَقُولُ لَهُمْ- أَ مَا تَرَوْنَ زُوَّارَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ أَتَوْهُ شَوْقاً إِلَيْهِ وَ إِلَى فَاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ أَمَا وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي وَ عَظَمَتِي لَأُوجِبَنَّ لَهُمْ كَرَامَتِي وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّتِيَ الَّتِي أَعْدَدْتُهَا لِأَوْلِيَائِي وَ لِأَنْبِيَائِي وَ رُسُلِي ...» / كامل الزيارات: ص: 144.
🌹بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین🌹
🏴 سالروز رحلت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) و شهادت امام حسن مجتبی(علیه السلام) را محضر دوستان گرامی تسلیت عرض میکنم. {قسمت اول}
✍️ خلاصه ای از زندگی گهربار آخرين پيامبر و اشرف مخلوقات عالم حضرت محمد (صلی الله علیه و آله).
🌸 ولادت حضرت: هفدهم ربيع الاوّل، عام الفيل ـ 55 روز پس از هلاكت اصحاب فيل ـ در شهر مكّه.
* نام: محمّد ، احمد، محمود و ... (صلى الله عليه وآله وسلم).
* كنيه: ابوالقاسم، ابوابراهيم، ابوالطاهر، ابوالطيّب، ابوالمساكين، ابوالدُّرتين، ابوالريحانَتَين،ابوالسِبطَين و ... .
* لقب: خاتم، رسول اللّه ، رسول الرّحمة، رسول الرّاحة، نبيُّ الرّحمة، ....
* و در تورات: مادماد، در انجيل: فارقليط ملّقب شده است.
* پدر آن حضرت عبداللّه فرزند عبدالمطّلب و مادرش آمنه دختر وهب بن عبد مناف بوده است.
* حضرت رسول صلوات اللّه عليه با سى واسطه به حضرت آدم مى رسد و 9900 سال و چهار ماه و ده روز بعد از وفات حضرت آدم (عليه السلام) متولّد گرديد(1).
* دو ماه بعد از آن كه نطفه آن حضرت در رحم مادر قرار گرفت، پدرش عبداللّه وفات يافت و دوران شيرخوارگى را توسّط حليمه سعديه سپرى نمود.
* در سنين چهار يا شش سالگى، مادرش آمنه و در هشت سالگى، جدّش عبدالمطّلب وفات كردند.
* در سنين 25 سالگى از طرف خديجه براى تجارت به شام مسافرت نمود و چند ماه پس از بازگشت از سفر، با وى ازدواج كرد.
* در چهل سالگى ـ 27 رجب ـ به رسالت و نبوّت مبعوث گرديد.
در سنين 53 سالگى، آن حضرت به اصحاب و همراه يارانش از مكّه به مدينه مهاجرت نمود و دوازدهم همان ماه، هنگام زوال خورشيد وارد مدينه گرديد و مدّت ده سال در آن شهر اقامت نمود.
🌸 معراج حضرت:
طبق فرمايش امام صادق صلوات اللّه عليه: پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) يكصد و بيست مرتبه به معراج رفت و در هر مرتبه خداوند بيش از ديگر فرايض و واجبات، توصيه به ولايت امام علىّ و ديگر ائمّه اطهار (عليهم السلام) مى نمود.(2)
📚 منابع: ....................
1 - فضائل شاذان بن جبرئيل قمّى: ص 18، س 11.
2 - خصال شيخ صدوق: ج 2، ص 600، ح 3
🌹بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین🌹
⚫️ رحلت یا شهادت؟
دلایل بسیاری وجود دارد که شهادت ناشی از مسمومیت پیامبر (ص) را تأیید می نمایند. این دلایل و روایات، از تواتر معنوی برخوردارند؛ یعنی هرچند که الفاظ و توصیفات آنها کاملاً با یکدیگر مشابه نیستند، اما از مجموع آنها، می توان مورد بحث را ثابت نمود. اکنون به تعدادی از این روایات با استناد به کتابهای شیعه و سنی اشاره می نماییم:
✔️ الف. کتاب های شیعه:
🔸روایت اول: امام صادق (ع) می فرمایند: چون پیامبر اسلام (ص)، ذراع (یا سر دست) گوسفند، را دوست می داشتند، یک زن یهودی با اطلاع از این موضوع ایشان را با این بخش از گوسفند مسموم نمودند.[1] در این روایت، به مسمومیت پیامبر (ص) تصریح شده، اما در آن اشاره ای نشده است که آیا ایشان بر اثر این سم به شهادت رسیده اند یا خیر؟
🔸روایت دوم: امام صادق (ع) فرمودند: "پیامبر اکرم (ص) در جریان جنگ خیبر مسموم شده و هنگام رحلتشان بیان فرمودند که لقمه ای که آن روز در خیبر تناول نمودم، اکنون اعضای بدنم را نابود نموده است و هیچ پیامبر و جانشین پیامبری نیست، مگر این که با شهادت از دنیا می رود".[2] در این روایت، علاوه بر تصریح به مسموم شدن رسول خدا (ص) و شهادت ایشان در پی مسمومیت، به اصلی کلی نیز اشاره می شود که مرگ تمام پیامبران و اوصیا با شهادت بوده و هیچ کدام، با مرگ طبیعی از دنیا نمی روند! روایات دیگری نیز وجود دارد که این اصل کلی را تقویت می نماید.[3] بسیاری از دانشمندان شیعه، با استفاده از این اصل کلی، نیازی به جست و جوی مورد به مورد در ارتباط با چگونگی شهادت هر کدام از معصومان (ع) احساس نمی کنند.[4] بر این اساس، هر چند دلیل متقنی بر شهادت پیامبر (ص) نیز ارائه نشود، باز هم می توان معتقد بود که رحلت ایشان طبیعی نبوده است!
✔️ ب. کتب اهل سنت:
تنها شیعیان نیستند که معتقد به شهادت پیامبر (ص) هستند، بلکه روایات فراوانی در صحاح و دیگر کتب اهل سنت وجود دارد که همین موضوع را تأیید می نماید که به عنوان نمونه، به دو مورد آن اشاره می نماییم:
🔸روایت اول: در معتبرترین کتاب اهل سنت، نقل شده که پیامبر (ص) در بیماری منجر به رحلتشان، خطاب به همسرشان عائشه فرمودند: "من همواره درد ناشی از غذای مسمومی را که در خیبر تناول نموده ام، در بدنم احساس می کردم و اکنون گویا وقت آن فرا رسیده که آن سم، مرا از پای درآورد".[5] همین موضوع در سنن دارمی نیز بیان شده است. علاوه بر این که در این کتاب، به شهادت برخی از یاران پیامبر (ص)، بر اثر تناول همان غذای مسموم نیز اشاره شده است.[6]
🔸روایت دوم: احمد بن حنبل در مسند خود، ماجرایی را بیان می نماید که طی آن، بانویی به نام ام مبشر که فرزندش به دلیل خوردن غذای مسموم در کنار پیامبر (ص)، به شهادت رسیده بود؛ در ایام بیماری ایشان به عیادتشان آمده و اظهار داشتند که من احتمال قوی می دهم که بیماری شما ناشی از همان غذای مسمومی باشد که فرزندم نیز به همین دلیل به شهادت رسید! پیامبر (ص) در پاسخ فرمودند که من نیز دلیلی به غیر از مسمومیت، برای بیماری خویش نمی بینم و گویا نزدیک است که مرا از پای در آورد.[7] مرحوم مجلسی نیز با نقل روایتی؛ تقریبا مشابه با این روایت بیان نموده که به همین دلیل است که مسلمانان اعتقاد دارند، علاوه بر فضیلت نبوت که به پیامبر (ص) هدیه شده، ایشان به فوز شهادت نیز نائل آمده اند.[8]
📚[1] کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج 6، ص 315، ح 3، دار الکتب الاسلامیة، تهران، 1365 ش.
[2] محمد بن حسن بن فروخ صفار، بصائر الدرجات، ج 1، ص 503، کتابخانه آیت الله مرعشی، قم، 1404 ق.
[3] مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج 27، ص 216، ح 18 و ج 44، ص 271، روایت 4، مؤسسة الوفاء، بیروت، 1404 ق.
[4] همان، ج 27، ص 209، ح 7.
[5] صحیح بخاری، ج 5، ص 137، دار الفکر، بیروت، 1401 ق.
[6] سنن دارمی، ج 1، ص 33، مطبعة الاعتدال، دمشق.
[7] مسند احمد بن حنبل، ج 6، ص 18، دار صادر، بیروت.
[8] بحار الانوار، ج 21، ص 7.
🌹بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین🌹
✍️ خلاصه ای از زندگی گهربار آخرين پيامبر و اشرف مخلوقات عالم حضرت محمد (صلی الله علیه و آله). {قسمت دوم}
🌸 معجزات حضرت:
* در مدّت عمر پر بركت آن حضرت، بيش از چهارهزار و چهارصد معجزه توسّط حضرتش واقع گرديد.
و آنچه معجزه توسّط ديگر پيامبران الهى انجام گرفته بود، به وسيله پيامبر گرامى اسلام انجام شد كه مهمّ ترين آن ها قرآن بود به طورى كه تمامى انسان ها از مقابله با آن عاجز و ناتوان بوده و هستند.
* روز هيجدهم ذى الحجّة، سال نهم هجرى پس از بازگشت از حجّة الوداع، آن حضرت در محلّى به نام غدير خم، از طرف خداوند متعال امام علىّ بن ابى طالب (عليه السلام) را به عنوان خليفه خود و امام مسلمين در جمع كلّيه حُجّاج معرّفى و منصوب نمود، كه اكثر مفسّرين و تاريخ نويسانِ اهل سنّت نيز به آن تصريح كرده اند.
* حضرت رسول صلوات اللّه عليه، چهل و هفت سَرّيه براى جنگ با مخالفان اعزام نمود كه خود حضرت در بيست و شش جنگ، مشاركت وفرماندهى داشت و در 9 جنگ مقاتله و جهاد نمود.
* در تاريخ وفات (یا شهادت) حضرت اختلاف است; ولى مشهور آن است كه در 28 ماه صفر، سال دهم هجرت، رحلت نمود.
🌸 در تعداد فرزندان حضرت:
بنابر مشهور از حضرت خديجه (س) هفت فرزند به نام هاى: قاسم، زينب، امّ كلثوم، رقيّه ـ قبل از بعثت ـ و طاهر، عبداللّه و فاطمه (علیهاالسلام) ـ بعد از بعثت ـ به دنيا آمد; و از ديگر همسرش ماريه تنها يك فرزند به نام ابراهيم ـ بعد از بعثت ـ به دنيا آمد.
و در هنگام رحلت تنها فرزندى كه برايش به يادگار باقى مانده بود، حضرت فاطمه زهراء سلام اللّه عليها مى باشد.
* نماز آن حضرت: دو ركعت است، در هر ركعت پس از حمد، همچنين در ركوع و پس از ركوع و در هر سجده و بين دو سجده و بعد از سجده دوّم پانزده مرتبه سوره قدر قرائت مى گردد، كه جمعاً 210 مرتبه در هر ركعت بايد خوانده شود.
بعد از سلام نماز تسبيح حضرت زهراء سلام اللّه عليها خوانده شود و حوائج مشروعه خود را از خداوند متعال درخواست نمايد.
📚 منابع: ....................
1 - فضائل شاذان بن جبرئيل قمّى: ص 18، س 11. / خصال شيخ صدوق: ج 2، ص 600، ح 3 / بحارالأنوار: ج 17، ص 301، ح 13.