بسم الله الرحمن الرحیم سلام و تحیت حضرت زینب سلام الله علیها ۱.مرجع عالیقدر عالم ربانی مرحوم حضرت آیت اللّه خویی رضوان اللّه علیه در تبیین شخصیت حضرت زینب سلام اللّه علیها می‌نويسد : همانا او (حضرت زینب سلام اللّه علیها) شریک برادرش حسین علیه السّلام در دفاع از اسلام و جهاد در راه خدا و نیز دفاع از شریعت جدّش پیامبر صلی اللّه علیه وآله است. پس او را در فصاحت چنان می‌بینی که گویا از زبان پدرش علیه السّلام فارغ می‌شود! همچنین در ثبات و استواری از ثبات پدرش بر می‌خیزد! نزد زورگویان هرگز سر خم نمی‌کند! و از چیزی جز خدای سبحان نمی‌هراسد! دائماً حق و راست می‌گوید. بادهای سخت و تند او را تکان نمی‌دهد! و تندرها و بادهای شکننده او را پراکنده نمی‌سازد! بنابراین به راستی او خواهر امام حسین علیه السّلام و شریک او در راه عقیده و جهادش هست. یکی از علمای محترم رضوان الله تعالی علیه میفرمودند عصمت شرط حيات منصب در انبیا و اوصیاست وعصمت داشتن در آنها واجب بوده و به این معنا نیست که در حق غیر آنان ممتنع باشد بدلیل اینکه هر کس از ما مکلف به ترک نمودن کلیه گناهان و معاصی در هر زمان و مکان و تا آخر عمر است و لازمه ی قسمتی از این عصمت داشتن است ، پس با این وجود آیا می شود که همه مکلف به شی محالی بر غیر انبیا واوصیا باشیم ؟ علاوه بر آن جماعتی از صالحین و صادقین از اهل بیت علیهم السلام و ساير افراد با کمال بر این مدعا یعنی ترک نمودن همه گناهان ، صحه گذاشته اند . والله المستعان

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : عُلَماءُ شيعَتِنا مُرابِطونَ فِي الثَّغرِ الّذي يَلي إبليسَ و عَفاريتَهُ ، يَمنَعونَهُم عَنِ الخُروجِ عَلى ضُعَفاءِ شيعَتِنا ، و عَن أن يَتَسَلَّطَ عَلَيهِم إبليسُ و شيعَتُهُ .حديث امام صادق عليه السلام : علماى شيعه ما، نگهبانان مرزى هستند كه در آن سويش ابليس و ديوهايش قرار دارند و [اين علما ]جلوى يورش آنها به شيعيان ناتوان ما و تسلّط يافتن ابليس و پيروان او بر ايشان را مى گيرند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : لا يَحْتَكِرُ إلاّ الخَوّانونَ .  جز خيانتكاران، احتكار نمى كنند . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : لا يَحْتَكِرُ إلاّ خاطئٌ . كسى جز گنهكار، دست به احتكار نمى زند . امام على عليه السلام : الاحْتِكارُ داعِيَةُ الحِرْمانِ احتكار، موجب محروميت است. امام على عليه السلام :  الاحْتِكارُ شِيمَةُ الفُجّارِ . احتكار، خوى نابكاران است . امام على عليه السلام :  الاحْتِكارُ رَذيلَةٌ . احتكار، رذيلت است . امام على عليه السلام : الاحْتِكارُ مَطِيَّةُ النَّصَبِ . احتكار، مركب رنج است . امام على عليه السلام : مِن طَبائعِ الأغْمارِ إتْعابُ النُّفوسِ في الاحْتِكارِ  به رنج افكندن خود براى احتكار از خصلتهاى ابلهان است . امام على عليه السلام ـ در فرمان زمامدارى مصر به مالك اشتر ـ نوشت :  ··· و اعْلَمْ ـ مَع ذلكَ ـ أنّ في كثيرٍ مِنهُم ضِيقا فاحِشا ، و شُحّا قَبيحا ، و احْتِكارا للمَنافِعِ ، و تَحَكُّما في البِياعاتِ ، و ذلكَ بابُ مَضَرَّةٍ للعامَّةِ ، و عَيْبٌ على الوُلاةِ ، فامْنَعْ مِن الاحْتِكارِ ؛ فإنَّ رسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله مَنعَ مِنهُ .  ··· با اين همه ، بدان كه بسيارى از تاجران در داد و ستد بيش از اندازه سختگيرند و بخل ورزى ناپسندى دارند و به منظور سود بيشتر كالا را احتكار مى كنند و به دلخواه نرخ گران مى بندند و اين كار براى توده مردم زيانبار و براى حكمرانان عيب و ننگ است . بنا بر اين ، از احتكار جلوگيرى كن ؛ زيرا كه رسول خدا صلى الله عليه و آله از آن منع فرموده است . امام على عليه السلام :  كُلُّ حُكْرَةٍ تَضُرُّ بالنّاسِ و تُغْلي السِّعْرَ علَيهِم فلا خَيرَ فيها هر احتكارى كه به مردم زيان رساند و نرخها را بالا برد خير و بركتى ندارد. امام صادق عليه السلام :  إنَّ اللّه َ عزّ و جلّ تَطَوّلَ على عِبادِهِ بالحَبَّةِ فسَلّطَ علَيها القُمَّلَةَ ، و لو لا ذلكَ لخَزَنَتْها المُلوكُ كما يَخْزُنونَ الذَّهَبَ و الفِضَّةَ . خداوند عزّ و جلّ با نعمت دانه (گندم و···) بر بندگانش منت نهاد و شپش را آفت آن قرار داد و اگر نه چنين بود زمام داران آن را نيز همچون زر و سيم مى اندوختند .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :  المُحْتَكِرُ مَلْعونٌ . محتكر، ملعون (به دور از رحمت خدا) است . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : المُحتَكِرُ في سُوقِنا كالمُلْحِدِ في كِتابِ اللّه ِ . كسى كه در بازار ما دست به احتكار زند به منزله كسى است كه كتاب خدا را انكار كند . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : يَقومُ المُحتَكِرُ مَكْتوبٌ بَينَ عَيْنَيهِ : يا كافِرُ ، تَبَوّأْ مَقْعدَكَ مِن النّارِ ! در قيامت بر پيشانى محتكر نوشته شده است: اى كافر! جايگاهت دوزخ باد! پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بِئسَ العَبدُ المُحتَكِرُ ، إنْ أرْخَصَ اللّه ُ تعالى الأسْعارَ حَزِنَ ، و إنْ أغْلاها اللّه ُ فَرِحَ .  بد بنده اى است محتكر ! اگر خداوند متعال قيمتها را كاهش دهد، او اندوهگين مى شود و اگر گران كند شاد مى گردد . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : يُحْشَـرُ الحَكّـارونَ و قَتَلَةُ الأنْفُـسِ إلى جَهَنّمَ في دَرَجةٍ . محتكران و آدم كشان در جهنم هم درجه اند .   امام على عليه السلام : المُحْتَكِرُ مَحرومٌ نِعْمتَهُ . محتكر، از نعمت خود محروم است

مَنِ احْتَكَرَ طَعاما علـى اُمَّتـي أربَعينَ يَوما و تَصَدّقَ بهِ لَم تُقْبَلْ مِنهُ هر كس خوراكى را بر امت من چهل روز احتكار كند ، اگر همه آن را هم صدقه بدهد، از او پذيرفته نشود . https://eitaa.com/marefat89

عنِ الثُّمَالِيِّ قَالَ: ذُكِرَ عِنْدَ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ غَلَاءُ السِّعْرِ فَقَالَ وَ مَا عَلَيَّ مِنْ غَلَائِهِ إِنْ غَلَا فَهُوَ عَلَيْهِ وَ إِنْ رَخُصَ فَهُوَ عَلَيْه‌ ابو حمزه ثمالی می گوید: نزد امام سجاد علیه السلام سخن از گرانی کالاها به میان آمد. حضرت فرمودند: مرا با گرانی چه کار؟! اگر گران شد ، با اوست ( روزی با خداست) ، اگر هم ارزان شد با اوست! الكافي (ط - الإسلامية)، ج‌5، ص: 81

ابن اثیر می نویسد: معتصم عباسی که همانند سایر طاغوتها می‌خواست همه مردم دربست همچون برده او باشند و شخص دیگری دارای شخصیت و پیرو نباشد، تصمیم گرفت امام جواد (ع) را که در مدینه دارای شخصیت و مقام بود، به بغداد احضار کند، سرانجام روز ۲۸ محرم سال ۲۲۰ ه-. ق امام جواد با همسرش به بغداد آمدند. در این ایام اُم الفضل همسر امام جواد (ع) با برادرش جعفر بن مامون و عمویش معتصم، همدست شدند، و توطئة قتل امام جواد (ع) را طرح کردند، وچنین تصمیم گرفته شد که اُم الفضل آن حضرت را با زهر مسموم کند. (کامل ابن اثیر ج۵ ص۲۳۸. )

#دعای_29 #و_کان_من_دعائه_علیه_السلام_إذا_قُتِّرَ_علیه_الرزق آیا رزق فقط به حلال اطلاق می‌شود یا أعم از حلال و حرام است؟ موارد اطلاق رزق در غیر از مادیات ٣ دی ۱۴۰۴ ٣ رجب ١۴۴٧ https://eitaa.com/marefat89

شرح کتاب غیبت نعمانی باب ٨ جلسه سوم https://eitaa.com/marefat89

حرم مطهر حضرت آقا احمد بن موسی الکاظم شاهچراغ علیه السلام هدیه به ساحت مقدس حضرتش سه صلوات بفرستید. سالروز شهادت حضرت احمد بن موسی ((شاهچراغ)) تسلیت باد

حضرت شاهچراغ علیه السلام امام کاظم (علیه السلام) او را بسیار دوست می داشت‌ مرحوم شیخ مفید (رحمه الله علیه) در کتاب نفیس ارشاد می گوید: «کان احمد بن موسی کریما جلیلا ورعا و کان ابوالحسن موسی (ع) یحبه و یقدمه و وھب له ضیعته المعروف بالیسیره و یقال: انه(ع) اعتق الف مملوکه؛ احمد بن موسی بزرگوار و جلیل القدر و فوق العاده با تقوا بود و پدرش ابوالحسن موسی بن جعفر (علیه اسلام) او را بسیار دوست می داشت و مقدم می شمرد و آن حضرت مزرعه خود را که معروف به یسیره بود به او بخشید و گفته می شود حضرت احمد بن موسی (از آن مزرعه) ھزار برده را خرید و آزاد کرد