💢 ایمان حضرت ابوطالب امام صادق علیه‌السّلام: وَ اللَّهِ اِنَ‌ اِیمَانَ‌ اَبِی‌ طَالِبٍ‌ لَوْ وُضِعَ فِی کِفَّةِ مِیزَانٍ وَ اِیمَانُ هَذَا الْخَلْقِ فِی کِفَّةِ مِیزَانٍ لَرَجَحَ اِیمَانُ اَبِی طَالِبٍ عَلَی اِیمَانِهِم ‌. اگر ایمان ابوطالب را در یک کفه ترازو و ایمان این مردم را در کفه دیگر قرار دهند، ایمان ابوطالب فزونی خواهد داشت. 📚 بحار الانوار، ج‌۳۵، ص۱۱۲.

┄┄✧❁📖❁✧┄┄ ↔از هـر کســی و ↔هـر دهــانی کــلام را نشنـویـم! مَن أصغـى إلى نـاطِـقٍ فَقَـد عَبَـدَهُ فَإن كانَ النّاطِقُ عَـنِ اللّهِ فَقَد عَبَدَ الله وإن كانَ النّاطِـقُ يَنطِـقُ عَـن لِسـانِ إبليـسَ فَقَـد عَبَـدَ إبليـسَ. . 🩵امام جـوادالائمه علیه‌السلام فرمودند: هـر كه گوش به گفته سخنگويى دهـد، در واقع او را پـرستيـده اسـت. اگـر [آن سخنگـو] از خـدا بگويـد، خــدا را پـرستـيــده و اگـر از شيـطـان بگويد، شيطان را پرستيده است. - کتاب الوافی، جلد ۱۰، صفحه ۲۱۶. . 👈پ.ن: از این حـدیث شـریـف کـه کامـلا مـوافـق بـا اصـول کلی قـرآنیـست پیـداست که شخـص مؤمـن می‌بایست نهـایت حـزم و احتیـاط را به کار بسته از هر منبـع و مأخـذی کسب مبنا و معـرفـت ننمـاید و الا ایــن خطــر در پیـش است که ناخواسته در مسیـر اطاعت شیطان قـرار گیـرد که نتیجـه‌ای جـز ذلت و ضـلالـت نخـواهـد داشـت. خـداوند در سـوره یس می‌فـرمـایـد: أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَنْ لَا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُـمْ عَدُوٌّ مُبِيـنٌ﴿۶۰﴾ وَأَنِ اعْبُـدُونِـي هَــذَا صِــرَاطٌ مُسْتَقِيـمٌ﴿۶۱﴾. . 🔖کجا شنیده شده که قاطبۀ مـردم پرستش شیطان را تبلیغ کنند و آن را رویۀ خود اعلان نمایند؟ منظـور همـانسـت کـه امــام جـ ــــواد ‌ علیه‌الصلوة فرموده‌اند.

قال الله عزّوجلّ: برادرت علي را بشارت ده، كه من دوست دار او را عذاب نمي كنم و به دشمن او رحم نمي كنم. (امالي صدوق۳۹)

قال الله عزّوجلّ: اي احمد! مي‌داني به كدام دليل تو را بر ديگر انبيا برتري دادم؟ به دليل يقين و حسن خلق و سخاوت نفس و دلسوزي براي مردم. (ارشادالقلوب۱/۲۰۵)

قال الله عزّوجلّ: واي بر كساني كه با فريب، دين را به دنيا مي‌فروشند.

قال الله عزّوجلّ: هر كه بنده ي مؤمن مرا بيازارد، بايد با من اعلام جنگ كند.

قال الله عزّوجلّ: اي عيسي! آن كه بر من شوريده و گناه مي‌كند تو را نفريبد. روزي مرا مي‌خورد و ديگري را بندگي مي‌كند... آن چنان او را به بند مي‌كشم كه راه گريزي نداشته باشد.

قال الله عزّوجلّ: مال بسيار، گناهان را از ياد مي‌برد. (كافي۲/۴۹۷)

قَالَ وَ قَالَ الصَّادِقُ ع مَنْ نَظَرَ إِلَی امْرَأَةٍ فَرَفَعَ بَصَرَهُ إِلَی السَّمَاءِ أَوْ غَمَّضَ بَصَرَهُ لَمْ یَرْتَدَّ إِلَیْهِ بَصَرُهُ حَتَّی یُزَوِّجَهُ اللَّهُ مِنَ الْحُورِ الْعِینِ. ** ترجمه: امام جعفر صادق (ع) فرمود: "هر کس به زنی نگاه کند و سپس چشمان خود را به آسمان بردارد یا چشمان خود را ببندد، دیدگانش به او باز نمی گردد تا زمانی که خداوند او را به حورالعین (زنان بهشتی) تزویج کند. "

وَ فِی الْخِصَالِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ عَنِ الْحِمْیَرِیِّ عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ ع قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص أَرْبَعٌ یُمِتْنَ الْقَلْبَ الذَّنْبُ عَلَی الذَّنْبِ وَ کَثْرَةُ مُنَاقَشَةِ النِّسَاءِ یَعْنِی مُحَادَثَتَهُنَّ وَ مُمَارَاةُ الْأَحْمَقِ یَقُولُ وَ تَقُولُ وَ لَا (یَئُولُ) إِلَی خَیْرٍ أَبَداً وَ مُجَالَسَةُ الْمَوْتَی قِیلَ وَ مَا الْمَوْتَی قَالَ کُلُّ غَنِیٍّ مُتْرَفٍ. ترجمه: این روایت نقل شده از مسعدة بن صدقة از امام جعفر صادق (علیه السلام ) از پدرش است که رسول خدا (صلی الله علیه و آله ) فرمود: "چهار چیز دل را می‌میراند: گناه بر گناه، بحث زیاد با زنان، یعنی صحبت کردن با آنها، و جدل با احمق که می‌گوید و تو می‌گویی و هرگز به خیر نمی رسد، و هم نشینی با مردگان. گفته شد: 'و مردگان کیانند؟ ' فرمود: 'هر ثروتمند مترفی. '"

وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ أَنَّهُ قَالَ لِلصَّادِقِ علیه السلام الرَّجُلُ تَمُرُّ بِهِ الْمَرْأَةُ فَیَنْظُرُ إِلَی خَلْفِهَا قَالَ أَ یَسُرُّ أَحَدَکُمْ أَنْ یُنْظَرَ إِلَی أَهْلِهِ وَ ذَاتِ قَرَابَتِهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَارْضَ لِلنَّاسِ مَا تَرْضَاهُ لِنَفْسِکَ. ** ترجمه: این روایت نقل شده از ابی بصیر است که به امام جعفر صادق (علیه السلام ) گفت: "مردی که زنی از کنار او عبور می‌کند و او به پشت سر او نگاه می‌کند، آیا کسی از شما خوشحال می‌شود که به خانواده و نزدیکانش به این شکل نگاه شود؟ " گفتم: "نه". فرمود: "پس برای دیگران همان چیزی را بپسند که برای خود می‌پسندی. " ---------- [۳]: الفقیه ۴- ۱۹- ۴۹۷۲.

سالم می گوید: چند روزی از ماه رجب مانده بود که به خدمت امام صادق علیه السلام رسیدم. چون نظر مبارک آن حضرت بر من افتاد، فرمود:آیا در این ماه روزه گرفته ای؟ گفتم:نه به خدا، ای پسر رسول خدا! فرمود:آن قدر ثواب از دست داده ای که اندازه ی آن را کسی جز خدا نمی داند! به یقین، این ماهی است که خدا آن را بر ماه های دیگر فضیلت داده و احترام آن را عظیم نموده و گرامی داشتن روزه داران این ماه را بر خود واجب کرده. گفتم:یابن رسول اللّه، اگر در باقی مانده ی این ماه روزه بدارم آیا به بخشی از ثواب روزه داران آن نایل می شوم؟ فرمود:ای سالم، هر که یک روز از آخر این ماه را روزه بدارد، خدا او را از سختی سکرات مرگ و از هراس پس از مرگ و از عذاب قبر ایمن می کند؛ و هر که دو روز آخر این ماه را روزه بدارد، به آسانی از صراط می گذرد؛ و هر که سه روز آخر این ماه را روزه بدارد، از وحشت بزرگ روز قیامت و از سختی های آن روز ایمن می شود و برات آزادی از آتش دوزخ را به او عطا می کنند. (مفاتیح الجنان)