قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ أَمَّنْ يَمْلِكُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ مَنْ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَ مَنْ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ فَسَيَقُولُونَ اللَّهُ فَقُلْ أَ فَلا تَتَّقُونَ «31» بگو: چه كسى از آسمان و زمين شما را روزى مى‌دهد؟ يا چه كسى مالك گوش و چشم‌هاست؟ وچه كسى زنده را از مرده و مرده را از زنده بيرون مى‌آورد و چه كسى كار هستى را سامان مى‌دهد؟ (در پاسخ) خواهند گفت: خدا. پس بگو: آيا از كيفر پرستش غير خدا پروانمى‌كنيد؟ براى بيرون آوردنِ مرده از زنده و زنده از مرده كه كار خداوند است، نمونه‌هايى گفته‌اند، از جمله: خروج انسان از نطفه و نطفه از انسان، جوجه از تخم و تخم از جوجه، گياه از دانه و دانه از گياه، فرزند صالح از پدر و مادرِ فاسد و فرزند فاسد از والدين شايسته. از اينكه در آيه از ميان تمام اعضاى انسان، تنها نام چشم و گوش آمده است، شايد به خاطر آن باشد كه در ميان اعضاى بدن، كار آمدترين قوا اين دو عضو مى‌باشد، زيرا ورود معلومات به ذهن از اين دو راه است. ١- شيوه‌ى سؤال و واداشتن انسان‌ها به فكر و رجوع به فطرت، از وظايف مربيّان آسمانى است. «قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ» ٢- خداوند، آسمان و زمين را در رزق و ارتزاق انسان دخالت داده است. «يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ» ٣رزق دادن، آفريدن و اداره كردن، از سنّت‌هاى دائمى الهى است. «يَرْزُقُكُمْ‌، يَمْلِكُ، يُخْرِجُ، يُدَبِّرُ» (فعل مضارع رمز استمرار است) ۴ جهان آفرينش، پيوسته به تدبير نياز دارد و وحدت تدبير، نشانه‌ى وحدت ربوبيّت است. «مَنْ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ» ۵- رزق ما، شنيدن و ديدن ما، زندگى و مرگ ما، همه به دست خداست و جز او كسى و چيزى در اين زمينه‌ها توانايى و حاكميّت ندارد. أَمَّنْ يَمْلِكُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ ... فَسَيَقُولُونَ اللَّهُ‌ ۶فكر در نعمت‌ها و قدرت الهى، از شيرين‌ترين، ملموس‌ترين، عمومى‌ترين، ساده‌ترين و عشق آفرين‌ترين راههاى خداشناسى است. قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ‌ ... فَسَيَقُولُونَ اللَّهُ‌ ٧ مشركان نيز در درون خود، خدا را آفريدگار هستى مى‌دانند. «فَسَيَقُولُونَ اللَّهُ» ٨تنها عقيده كافى نيست، عمل هم لازم است. «فَسَيَقُولُونَ اللَّهُ‌، فَقُلْ أَ فَلا تَتَّقُونَ» ٩. شناخت و علم، زمينه‌ساز تقواست. «فَسَيَقُولُونَ اللَّهُ، فَقُلْ أَ فَلا تَتَّقُونَ»

علّامه مجلسی از شیخ محمّد بن علی نقل کرده که او روایت کرده در کتاب کفایه، به اسناد خود از ابی دلف که گفت: شنیدم از امام محمّد تقی علیه السلام که فرمود: «امام بعد از من پسرم علی است که امرش، امر من و قولش، قول من و طاعتش طاعت من می‌باشد و امام بعد از او پسرش حسن است. امرش، امر پدرش قولش، قول پدرش اطاعتش، اطاعت پدرش است. بعد از آن، سکوت فرمود. عرض کردم: یابن رسول اللَّه، بعد از حسن، امام کیست؟ آن حضرت چون این شنید گریه شدیدی نمود. بعد از آن فرمود که: بعد از حسن، پسرش قائم به حق است که انتظار کشیده می‌شود. عرض کردم: یابن رسول اللَّه! او را به چه جهت قائم گویند؟ فرمود: زیرا که پس از آنکه ذکر او می‌میرد و اکثر قائلین به امامت او مرتد می‌شوند قیام می‌نماید. عرض کردم که: چرا او را منتظر نامند؟ فرمود: زیرا که او را غیبتی باشد که ایامش بسیار و زمانش طویل. مخلصین انتظار ظهور او برند و اهل شک استهزا نمایند. کسانی که از برای ظهورش تعیین وقت کنند، دروغ گویانند و کسانی که در ظهورش تعجیل نمایند، هلاک شوند و کسانی که در مقام تسلیم و رضا باشند، نجات یابند» [۱] . ---------- [۱]: ۱۱۴. کمال الدین، ج ۲، ص ۳۳۷.

بسم الله الرحمن الرحیم سلام و تحیت پاسخی زیبا حضرت شیخ صدوق رضوان الله تعالی علیه نقل می کند فردی منکر وجود مبارک حضرت مولانا امام زمان علیه السلام و الیه التسلیم و روحی له الفداء بود و چنین استدلال کرد : «من به امامی که او را نمی‌بینم ایمان نمی‌آورم و حجّت او مادامی که او را نبینم بر من لازم نیست» من(شیخ صدوق) به او گفتم: تو باید بگویی :«حجّت خداوند متعال بر من لازم نیست، زیرا تو او را نمی‌بینی و [همچنین] حجّت رسول صلوات الله علیه و آله و سلم بر من لازم نیست، زیرا تو او را ندیده‌ای». والله المستعان

راه فقط راه اهل بیت علیهم السلام است ...!!!!

✓مرگ تو به تاخیر افتاد، بخاطر.... ١.میسّر گویدامام صادق عليه السلام به من فرمود: «اى مُيسّر! بر عمر تو افزوده شده است. چه كارى انجام داده اى؟ ». گفتم: زمانى كه نوجوان بودم، كار مى كردم و پنج درهم مزد مى گرفتم و آن را خرج دايى خود مى كردم. يا مُيَسِّرُ، لَقَد زِيدَ في عُمُرِكَ، فَأَيُّ شَيءٍ تَعمَلُ؟ قالَ: كُنتُ أَجيراً و أَنَا غُلامٌ بِخَمسَةِ دَراهِمَ، فَكُنتُ اُجريها عَلى خالي. بصائر الدرجات: ص ۲۶۵ ٢.امام_صادق عليه السلام خطاب به ميسّر فرمود: «اى ميسّر! چندين بار اَجَل تو فرا رسيده؛ امّا به علّت رسيدگى به خويشاوندانت و به جا آوردن صلۀ رحم، هر بار، خداوند آن را به تأخير انداخته است. اگر مى خواهى عمرت زياد شود، به دو پير خود، نيكى كن». مراد، پدر و مادرش بودند. يا مُيَسِّرُ، قَد حَضَرَ أجَلُكَ غَيرَ مَرَّةٍ و لا مَرَّتَينِ، كُلُّ ذلِكَ يُؤَخِّرُ اللّهُ أجَلَكَ ؛ لِصِلَتِكَ قَرابَتَكَ، و إن كُنتَ تُريدُ أن يُزادَ في عُمُرِكَ فَبَرَّ شَيخَيكَ ؛ يَعني أبَوَيهِ. بحار الأنوار: ج ۷۴ ص ۸۴. https://eitaa.com/marefat89

▫️هذا يَوْمُ الْجُمُعَةِ وَهُوَ يَوْمُكَ، الْمُتَوَقَّعُ فيهِ ظُهُورُكَ، الْفَرَجُ فيهِ لِلْمُؤْمِنينَ عَلي يَدَيْكَ، وَقَتْلُ الْكافِرينَ بِسَيْفِكَ. ▫️و امروز روز جمعه است که آن روز توست و ظهور تو و فرج مؤمنان به دست تو؛ و کشته شدن کافران به شمشیر تو در این روز انتظار می‌رود. 📚مفاتیح‌الجنان، زيارت‌ روز‌ جمعه https://eitaa.com/marefat89

دعای فرج 🤲 ظهور امام_زمان ▫️سرنوشت ما در دست ماست 🔹بسته همت و تلاش ماست که آیا "واقعاََ" از فراق و غیبت امام خویش به تنگ آمده ایم یا خیر. اگر واقعا ظهور را می طلبیم بایستی عملا از خدا بخواهیم. بنی اسرائیل نمونهء خوبی است. چهل روز زار زدند، گریستند، التماس کردند، نالیدند، خواستند ، و ثابت کردند که خواهان ظهورند. بازد چنین کنیم. باید... 🔹امام جعفر صادق علیه السلام فرمودند： فَلَمّا طال عَلي بَني اسرائيل العذابُ ، ضَجّوا و بَكَوا الي اللّهِ اربَعينَ صباحاً ، فاَوحي اِلي موسي و هارونَ يُخَلِّصُهُم مِن فرعونَ ، فحَطَّ عنهم سَبعينَ و مِائَةَ سَنَةٍ. یعنی: پس وقتی مدت عذاب بر بنی اسرائيل طولانی شد , به پیشگاه خدا چهل روز ضجه و گریه کردند , تا اینکه خداوند به موسی و هارون وحی فرمود که آنها را از شر فرعون نجات دهند . به این ترتیب صدو هفتاد سالاز عذابشان کم شد . امام صادق علیه السلام در ادامه فرمودند: هكذا اَنتم لَو فَعَلتم لَفَرَّجَ اللّهُ عنّا ، فاَمّا اذ لم تكونوا فَاِنَّ الاَمرَ يَنتَهي الي مُنتَهاهُ . یعنی: وضع شما نیز همینطور است , اگر چنین کنید خداوند فرج ما را میرساند , ولی اگر چنین نکنید , امر غیبت به آخرین حد خود خواهد رسید . [بحارالانوار , ج۵۲ , ص ۱۳۱ , ح ۳۴] 🔹به این ترتیب امر ظهور بسته به خواست ماست. باید واقعا از خدا بخواهیم. باید واقعا توبه کنیم. این خواستن باید جمعی باشد نه فردی. یعنی اکثر شیعیان ، یا جمع فراوانی از شیعیان بخواهند و مثل بنی اسرائیل عمل کنند. نه اینکه فردی و محدود بخواهند. اینکه افراد کمشمار و محدودی دعا کنند ظاهرا کافی نیست. اینان با دعاهایشان از توفیقات فردی و قرب بهره مند میشوند. دعای فرج اگر جمعی باشد قطعا نتیجه بخش است و اگر محدود و فردی و کمشمار باشد آن افراد از برکات بی نظیر بهره مند خواهند شد. همیشه و در هر حال حاجتمان ظهور و فرج مولا باشد. https://eitaa.com/marefat89

✨رسول خدا صلي الله عليه واله می فرمایند : روز جمعه بر من بسيار صلوات بفرستيد، زيرا روز جمعه روزي است که اعمال آدمي در آن چند برابر مي‌شود. اکثروا من لصّلاة علي يوم الجمعة، فانه يوم تضاعف فيه الاعمال» 📚دعائم الاسلام جلد 1 صفحه 179

معنای انتظار مهدویت وشناخت حضرت ولی عصر عج الله تعالی فرجه الشریف دعای ندبه درس خارج فقه سجده فراموش شده بیانات ارزشمند فقیه عالیقدر حضرت آیت الله محمدی شیرازی مدظله‌العالی

قائل :   امیرالمؤمنین (علیه السلام) ، امام صادق (علیه السلام) عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلْأَشْعَرِيِّ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ مَيْمُونٍ اَلْقَدَّاحِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ كَانَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ يَقُولُ: أَفْضَلُ اَلْعِبَادَةِ اَلْعَفَافُ امام صادق عليه السّلام فرمايد: امير المؤمنين صلوات اللّٰه عليه ميفرمود: بهترين عبادت عفت است.

منتظران ظهور گریه وندبه امام صادق علیه السلام برای امام عصر عج الله تعالی فرجه و منتظران حضرت صاحب الزمان علیه السلام اما شخص حضرت صادق علیه السلام چقدر در فراق حضرت بقیّةالله علیه السلام اشک ریخته، جز خدا نمی داند. کرده، می فرماید: از چشم مؤمنان سیل اشک برای آن حضرت سرازیر خواهد شد. «سدیر صیرفی» می گوید: با همراهی «مفضل»، «ابوبصیر» و «ابان» به محضر مقدس امام صادق علیه السلام شرفیاب شدیم، او را مشاهده کردیم که بر روی خاک ها نشسته، یک جامة خیبری، بی یقه و آستین کوتاه بر تن دارد، همانند مادرِ فرزند مرده گریه می کند، سراسر وجود مقدس آقا را حزن و اندوه فرا گرفته، آثار غم و اندوه در وجنات صورت ظاهر گشته، رنگ چهره به کلی دگرگون شده، سیل اشک از دلی پر خون و قلبی پر التهاب برخاسته، بر گونه های مبارکش فرو می ریخت و این گونه زمزمه می کرد: ای سیّد و سرور من! غیبت تو خواب از دیدگانم ربوده، عرصه را بر من تنگ نموده، آسایش و آرامش را از دلم سلب کرده است... سدیر می گوید: هنگامی که امام صادق علیه السلام را اینچنین پریشان دیدیم، دل هایمان آتش گرفت و هوش از سرمان پرید، که چه مصیبت جانکاهی بر حجت خدا روی داده؟ چه فاجعة اسفباری بر او وارد شده است؟! عرض کردیم: ای فرزند بهترین خلایق! چه حادثه ای بر شما روی آورده که اینچنین سیل اشک از دیدگانتان فرو می ریزد؟! و اشک مبارکتان چون ابر بهاری بر چهره تان سرازیر شده است؟! چه فاجعه ای شما را اینچنین بر سوک نشانده است؟! وجود مقدس حضرت صادق علیه السلام چون بید لرزید و نفس های مبارکشان به شماره افتاد، آنگاه آهی عمیق به پهنای قفسة سینه از اعماق دل برکشید و به ما روی کرد و فرمود: صبح امروز کتاب «جَفر» را نگاه می کردم و آن کتابی است که همة مسایل مربوط به مرگ و میرها، بلایا و حوادث را تا پایان جهان در بر دارد. این کتاب را خداوند به پیامبر خویش و پیشوایان معصوم از تبار او اختصاص داده است. در این کتاب، تولد، غیبت و درازی غیبت و دیرزیستی قائم ما و گرفتاری باورداران در آن زمان، راه یافتن شک و تردید بر دل مردم در اثر طول غیبت و مرتد شدن مردم از آیین مقدس اسلام را خواندم و دیدم که چگونه رشتة ولایت را که خداوند در گردن هر انسانی قرار داده، می گسلند و از زمرة اسلام بیرون می روند، دلم به حال مردم آن زمان سوخت و امواج غم و اندوه بر پیکرم فرو ریخت.مطالعة احوال شیعیان این زمان، اینچنین امام صادق علیه السلام را دگرگون کرده، سیل اشک بر چهرة مبارکشان روان ساخته، ولی ما که آن صلابت و مقاومت امام علیه السلام را نداریم و سنگینی حوادث تلخ زمان را بر شانه های خود لمس می کنیم، چه حالی خواهیم داشت؟ اینکه سراسیمه سر به بیابان نمی گذاریم و آتش دلمان جهان هستی را طعمة حریق نمی سازد، به این دلیل است که عظمت فاجعه و عمق مصیبت را آنچنان که باید درک نمی کنیم. و این امام کاظم علیه السلام است که از غیبت امام عصر علیه السلام سخن می گوید و خطاب به برادر بزرگوارش «علی بن جعفر» می فرماید: آن یک آزمون الهی است که خداوند متعال بندگانش را به این وسیله آزموده است. و هنگامی که علی بن جعفر علیه السلام توضیح بیشتری می خواهد، می فرماید: پسر جان، عقل های شما از درک آن ناتوان است و استعدادهای شما از حمل آن عاجز است، اگر زنده بمانید آن را در می یابید. والله المستعان

♦️مرگ سرخ و سفید در آخرالزمان ... 🔹سلیمان ابن خالد گفته است که شنیدم ابو عبدالله [صادق](علیه‌السّلام) می‌فرمود: پیشاپیش قائم دو مرگ‌اند: مرگی سرخ و مرگی سفید تا آن‌که از هر هفت تن پنج تن از میان بروند. مرگ سرخ شمشیر، و مرگ سفید طاعون(مریضی همه گیر) است. -منبـع: 📚کمال الدین، ص ۶۸۳، الجزء الثانی، ب ۲۵، ح ۲۷ 🔹امام صادق (علیه‌السلام) در روایت دیگر فرمودند: «قُدَّامَ الْقَائِمِ مَوْتَتَانِ مَوْتٌ أَحْمَرُ وَ مَوْتٌ أَبْیضُ حَتَّى یذْهَبَ مِنْ کلِّ سَبْعَةٍ خَمْسَةٌ الْمَوْتُ الْأَحْمَرُ السَّیفُ وَ الْمَوْتُ الْأَبْیضُ الطَّاعُونُ» پیش از قیام قائم (علیه‌السلام) دو مرگ‌ومیر عمومى رخ دهد، یکى مرگ سرخ و دیگر مرگ سپید تا به حدی که از هر هفت تن، پنج‌تن برود. مرگ سرخ با شمشیر و مرگ سپید با طاعون است. -منبـع: 📚ابن‌بابویه، محمد بن على‌(شیخ صدوق)، کمال‌الدین و تمام النعمة 🔹در روایت دیگر از امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) در مورد علائم قبل از ظهور چنین آمده است: «قَتْلٌ فَظِیعٌ وَ مَوْتٌ ذَرِیعٌ وَ طَاعُونٌ شَنِیعٌ وَ لَا یبْقَى مِنَ النَّاسِ أَحَدٌ فِی ذَلِک الْوَقْتِ إِلَّا ثُلُثُهُمْ وَ ینَادِی مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ بِاسْمِ رَجُلٍ مِنْ وُلْدِی تَکثُرُ الْآیاتُ حَتَّى یتَمَنَّى الْأَحْیاءُ الْمَوْتَ مِمَّا یرَوْنَ الْآیاتِ فَمَنْ أُهْلِک اسْتَرَاحَ وَ مَنْ کانَ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ خَیرٌ نَجَا ثُمَّ یظْهَرُ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِی فَیمْلَأُ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا کمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً...»؛ کشتار و مرگى عمومى و ناگوار و پست و مرگ‌هایی سریع و پی‌درپی و شیوع طاعون که از مردم یک‌سوم باقى مى‌ماند و منادى از آسمان، نام یکى از فرزندان مرا مى‌خواند و بلاها بسیار مى‌شود تا جایى که زنده‌ها آرزوى مرگ مى‌کنند و کسى که بمیرد، راحت شده و کسى که نزد خدا عملى درست دارد، نجات مى‌یابد، سپس مردى از تبار من ظهور و زمین را، چنان‌که از ستم پرشده، از عدل پر مى‌کند. -منبـع: 📚دیلمى، حسن بن محمد، إرشاد القلوب إلى الصواب (للدیلمی)، قم: الشریف الرضی‌، چاپ اول، 1412 ق، ج 2، ص 286