میدانیم که سنگ نماد قوت و سختی
و پایداری است .. و در برابر باد و باران
میایستد، اما هیچ وقت رشد نمیکند..
و میدانیم که ریشهی درخت، برای حرکت
به سوی ژرف و عمیق شدن و وسیع شدن
نرم و منعطف و چه قدر خاص است.. !
میشکافد، میرود، میچرخد، پیچ میخورد
به ریشههایش دقت کنید که چگونه شاخه
و تنههای تنومند میسازند .. ! انگار سختیِ
سنگ را با خود دارد .. ! حالا به قوی شدن
و قوی ماندن خودت فکر کن .. ! قرار است
قوی ماندن در زندگی چگونه تفسیر شود ..
ما هم به سختی سنگ محتاجیم و هم
به ریشههای شبیه درخت .. !
نرمش ریشهها را ببینید، نرمش
سست و بیپایه و بیقوام نیست .. !
نرمشی است که درونش استحکام دارد ..
گویا یک آزادی متعهدانه دارد تا بتواند
روح و روان این آزادیش را در تنهها و
منظومهی شاخهها به نمایش بگذارد .. !
برای قد کشیدن محتاجِ رویکرد همزمانی
اوییم .. ! #نگاهِ_ابی_عبدالله
گیرم که به هر حال مرا برده ای از یاد
گیرم که زمان خاطره هارا به فنا داد
وای اگر مَرد گدا ، یک شبه سلطان بشود
مثل ایناست که گرگی سگ چوپان بشود...
شاعری شغل ِشریفیست به شرطی که قلم ،
فقط از مدح ِعلی ، شاه ِنجف گوید و بس...♥️