🔻انیمیشن زیبا با موضوع ریاضی ▪️به نام: Beauties of math

✅ نرم افزار NCSS یکی دیگر از نرم افزارهای آماری است که امکانات کامل و جامعی در اختیار شما قرار می­‌دهد تا داده­‌های خود را به بهترین شکل تحلیل کنید. ✅ کلمه NCSS مخفف "Number Cruncher Statistical System" است که یک نرم‌افزار آماری کامل، برای تحلیل داده‌هاست. NCSS، شامل بیش از 200 ابزار آماری است که برای تحلیل داده‌های جمعیتی و نمونه‌ای به کار می‌روند.  برای این کار می توانید از بیش از ۲۰۰ ابزار گرافیکی و آماری در این نرم افزار استفاده کنید. ✅ از ویژگی­‌های نرم افزار NCSS می­‌توان به امکان رگرسیون خطی و غیرخطی، سازگاری با نسخه‌های مختلف ویندوز، امکان رسم انواع نمودار و آمار توصیفی اشاره کرد. این نرم افزار به خاطر توانایی که در محاسبات تعیین حجم نمونه دارد بسیار مورد توجه تحلیلگران آماری است.

امروزه واژه تدریس teaching به یاددهی _ یادگیری (teaching _ learning ) تغییر یافته است . یکی از دلایل اصلی این تغییر ، دگرگونیهایی است که در مفهوم خود تدریس بوجود آمده است. زیرا دیگر تدریس به معنای انتقال مطلب از فردی که دانش بیشتری دارد به افرادی که اطلاعات کمتری دارند ، نیست. بلکه تدریس به مجموعه فعالیتهای طراحی شده ای اطلاق می شود که این فعالیتها به صورت متقابل بین معلم و شاگرد و شاگردان با یکدیگر انجام می شود و در این فرایند همه افراد اعم از معلم و شاگرد در اثر هم افزایی به یادگیری می رسند و سعی می کنند یادگیری خود و دیگران‌را به حداکثر برسانند. نقش معلم در این فرآیند راهنمایی است. به همین جهت است که امروزه یادگیری مشارکتی به عنوان رویکرد فعال و برتر تدریس (یاددهی _ یادگیری) جایگاه ویژه ای در محافل علمی و اجرایی پیدا کرده است. این رویکرد با توجه به انعطاف پذیری و جامعیتی که دارد و دربرگیرنده روشهای مختلف به تناسب موقعیتهاست می تواند در همه مقاطع تحصیلی و در همه دروس مورد استفاده مربیان مراکز پیش بستانی، معلمان مقطع ابتدایی و متوسطه و همچنین مدرسان دانشگاهها و موسسات آموزش عالی و مدرسان مراکز آموزش ضمن خدمت کارکنان در سازمانها قرار گیرد. منبع کرامتی، محمدرضا . (۱۳۹۶). یادگیری مشارکتی با رویکرد فراشناختی و سازنده گرایی، انتشارات زندگی شاد.

پرﻓﺴﻮﺭ ﺣﺴﺎﺑﯽ می گفت: ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ی ﺗﺤﺼﻴﻼﺗﻢ ﺩﺭ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ، ﺩﺭ ﻳک ﻛﺎﺭ ﮔﺮﻭﻫﻲ ﺑﺎ يک دﺧﺘﺮ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻛﺎﺗﺮﻳﻨﺎ ﻭ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮﺭ ﻓﻴﻠﻴﭗ، ﻛﻪ نمی شناختمش ﻫﻤﮕﺮﻭﻩ ﺷﺪﻡ. ﺍﺯ ﻛﺎﺗﺮﻳﻨﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪﻡ: ﻓﻴﻠﻴﭗ ﺭﻭ  میشناسی؟ ﻛﺎﺗﺮﻳﻨﺎ ﮔﻔﺖ: ﺁﺭﻩ، ﻫﻤﻮﻥ ﭘﺴﺮیﻛﻪ ﻣﻮﻫﺎﻱ ﺑﻠﻮﻧﺪ ﻗﺸﻨﮕﻲ ﺩﺍﺭﻩ ﻭ ﺭﺩﻳﻒ ﺟﻠﻮ ﻣﻴﺸﻴﻨﻪ. گفتم: ﻧﻤﻴﺪﻭﻧﻢ ﻛﻴﻮ ﻣﻴﮕﻲ. ﮔﻔﺖ: ﻫﻤﻮﻥ ﭘﺴﺮ ﺧﻮﺵ ﺗﻴﭗ ﻛﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﭘﻴﺮﺍﻫﻦ ﻭ ﺷﻠﻮﺍﺭ ﺭﻭﺷﻦ ﺷﻴکی ﺗﻨﺶ ﻣﻴﻜﻨﻪ. ﮔﻔﺘﻢ: بازم نفهميدم ﻣﻨﻈﻮﺭﺕ ﻛﻴﻪ؟ ﮔﻔﺖ: ﻫﻤﻮﻥ ﭘﺴﺮی ﻛﻪ ﻛﻴﻒ ﻭ ﻛﻔﺸﺶ رو ﻫﻤﻴﺸﻪ با هم ﺳﺖ ميكنه. ﺑﺎﺯﻡ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻡ ﻣﻨﻈﻮﺭﺵ کی ﺑﻮﺩ! ﻛﺎﺗﺮﻳﻨﺎ تن ﺻﺪﺍﺷﻮ ﻳﻜﻢ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ: ﻓﻴﻠﻴﭗ ﺩﻳﮕﻪ، ﻫﻤﻮﻥ ﭘﺴﺮ ﻣﻬﺮﺑﻮنی ﻛﻪ ﺭﻭﻱ ﻭﻳﻠﭽﻴﺮ ﻣﻴﺸﻴﻨﻪ... ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻓﻬﻤﻴﺪﻡ ﻛﻴﻮ ﻣﻴﮕﻪ ﻭلی ﺑﻪ ﻃﺮﺯ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺎﻭﺭی ﺭﻓﺘﻢ ﺗﻮ ﻓﻜﺮ... ﺁﺩﻡ ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻣﺜﺒﺖ ﺑﺎﺷﻪ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺍﺯ ﻭﻳﮋگی ﻫﺎﻱ ﻣﻨﻔﻲ ﻭ ﻧﻘﺺ ﻫﺎ ﭼﺸﻢ ﭘﻮﺷﻲ ﻛﻨﻪ! ﭼﻘﺪﺭ ﺧﻮﺑﻪ ﻣﺜﺒﺖ ﺩﻳﺪﻥ. با خودم گفتم، ﺍﮔﺮ ﻛﺎﺗﺮﻳﻦ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ ﻓﻴﻠﻴﭗ ﻣﻴﭙﺮﺳﻴﺪ چی ﻣﻴﮕﻔﺘﻢ؟ ﺣﺘﻤﺎ ﺳﺮﻳﻊ می گفتم: ﻫﻤﻮﻥ ﻣﻌﻠﻮﻟﻪ ﺩﻳﮕﻪ. ﻭﻗﺘﻲ ﻧﮕﺎﻩ ﻛﺎﺗﺮﻳﻨﺎ ﺭﻭ ﺑﺎ ﺩﻳﺪگاه ﺧﻮﺩﻡ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻛﺮﺩﻡ، ﺧﻴﻠﻲ ﺧﺠﺎلت ﻛﺸﻴﺪﻡ. حالا ما چه ديدگاهي نسبت به اطرافيانمون داريم؟ مثبت يا منفی؟!