حال مرا مپرس که من ناخوشم، بدم! این روزها به تلخ‌زبانی زبانزدم تو با یقین به رفتن خود فکر میکنی [من نیز بین ماندن و ماندن مرددم!] حق داشتی گذر کنی از من، که سال‌هاست یک ایستگاه خالی بی رفت و آمدم از پا نشستم و نفسم یاری‌ام نکرد از خوش رفتم و نرسیدم به مقصدم گفتم که عاشقت شده‌ام، دورتر شدی.. ای کاش لال بودم و حرفی نمی‌زدم! - سجادسامانی

گاه می‌پرسند از من عاشقش هستی هنوز؟ [بی‌تفاوت بودنم را گریه می‌ریزد به هم..]

گفت: خانه ها در غیاب ساکنانشان خواهند مرد؛ و سپس به قلبش اشاره کرد - محمود درویش

عاشقان هم، همه خوابند در این موقع شب! بی‌گمان یک دل ویران شده از عشق فقط بیدار است..