آسمان تعطیل است
باد ها بیکارند
ابرها خشک و خسیس
هق هق گریه ی خود را خوردند
سردرگم در فراق یار چه باید کرد؟
خودخوری میکنی، دلت آتش می گیرد
و نمی توانی کاری بکنی!
کسی این اطراف نیست، یک تکه یخ روی دل سوخته ی ما بگذارد؟!
دیگر نه اشکی مانده و نه قراری
باید بروم؛
بروم جایی که خود را، فراموش کنم
خودی که گم اش کرده ام :)
-شعر از قیصر🌱
مَنی خسته در میان حنجره ام داد میزند نجاتم دهید
این تن شهر غم است؛
من برای این قلب خاکی افریده نشده ام؛
روح خسته است، تن جان ندارد
قلب تاریک است..
دیگر توانی برای جنگیدن نیست
نجاتم دهید...!🚶🏾♂
