کانال بالا، دربارهٔ نگارش و زبان فارسی هست و مفید به نظر میاد.

📺 فارسی را پاس بداریم 🔴 اوکی! #تکه_فیلم #شبکه_یک (۴ آبان ۱۳۹۹) #خودمان_زبان_داریم #گروه_واژه_گزینی_فرهنگستان_زبان_و_ادب_فارسی @cheshmocheragh

چینش جدید کتاب‌ها توی حجرهٔ جدید.

چند سالی هست که داره تلاش می‌شه تا تاریخ هفتم صفر، به عنوان تاریخ شهادت امام حسن مجتبی(ع) یا حدّاقلّ یکی از روایت‌های شهادت جا بیفته، در حالی که پیش از این، حتّی توی کتاب‌ها و منابع که نگاه کنین، می‌بینین که خیلی قاطعانه، نظریّۀ مشهور دربارۀ هفتم صفر رو این گفته‌ن که سالگرد ولادت امام کاظم(ع) هست. در تقویم فعلی، تاریخ هفتم صفر رو تاریخ شهادت امام حسن مجتبی(ع) به روایتی گفته‌ن و تاریخ ولادت امام کاظم(ع) رو هم ۲۰ ذی الحجّه؛ در حالی که هر دو طرف درست نیست. نظریّۀ درست که در خلال بحث آینده گفته می‌شه، اینه که تاریخ هفتم صفر، تاریخ ولادت امام کاظم(ع) هست و تاریخ شهادت امام حسن مجبتی(ع) هم ۲۸ صفر. برای شهادت امام حسن مجتبی(ع) در تاریخ هفتم صفر، دو دلیل عمده دیده شده: ۱. متنی الحاق شده به کتاب «تثبیت الإمامة» از علمای زیدی‌مذهب ۲. متنی در کتاب «الدروس الشرعیّة في فقه الإمامیّة» و «المزار» از شهید اوّل، یکی از فقیهان عالیقدر شیعه (۷۳۴-۷۸۶ ق)

دلیل اوّل: متنی الحاق‌شده به کتاب «تثبیت الإمامة» از علمای زیدی‌مذهب به طور خلاصه، می‌شه دربارۀ کتاب «تثبیت الإمامة» چنین گفت: این کتاب، نوشتۀ «قاسم بن ابراهیم رسّی» هست (۱۶۹-۲۴۶ ق)، از سادات حسنی. این کتاب، چند سال پیش با تقیق صالح وردانی مصری در بیروت چاپ شد. موضوعش هم امامت و برتری امیر المؤمنین(ع) بر دیگرانه. در پایان این کتاب، رساله‌ای چاپ شده به اسم «موجز تواریخ الأئمّة الإثني عشر»، که در اون، شناسنامه‌ای از امامان دوازده‌گانۀ شیعه(ع) چاپ شده. در این شناسنامه، دربارۀ تاریخ شهادت امام حسن مجتبی(ع) گفته شده: تُوُفِّيَ في‌السابِعِ مِن شَهرِ صَفَرِ سَنَةَ ۵۰ ق. دربارۀ استناد به این دلیل، به طور مختصر کلماتی رو می‌نویسم و بعد از اون، نوشته‌هایی رو از دیگران می‌فرستم: ۱. رسالۀ «موجز تواریخ الأئمّة الإثني عشر» نمی‌تونه از خودِ قاسم رسّی باشه؛ چون در پایان این رساله، حتّی تاریخ شهادت امام هادی(ع) در سال ۲۵۴ ق و ولادت امام زمان(عج) در سال ۲۵۵ ق و شهادت امام حسن عسکری(ع) در سال ۲۶۰ ق هم نوشته شده؛ در حالی که مرگ قاسم رسّی در سال ۲۴۶ بوده و اون در هنگام شهادت امام هادی(ع) و تاریخ‌های بعدی، در قیدِ حیات نبوده! علاوه بر اینکه در اصلِ انتسابِ خودِ کتاب «تثبیت الإمامة» به قاسم رسّی هم مقداری شک و تردید وجود داره که مفصَّلش رو توی مقاله‌هایی که می‌فرستم، می‌تونین مشاهده کنین. ۲. قاسم رسّی از زیدیّه بوده و در میان آثارش، کتاب در ردّ شیعۀ دوازده امامی هم دیده می‌شه. در نتیجه، کمی محلّ تعجّبه که قاسم رسّی به عنوان یه عالِم زیدی، برای امامان دوازده‌گانۀ شیعه(ع) از تعبیر «الأئمّة الإثني عشر» استفاده کنه. البته، شاید بشه با توجیهاتی این اشکال رو دفع کرد؛ امّا اشکال اصلی، همون اشکال نخسته، که باعث می‌شه باور کنیم این رساله، از خودِ قاسم رسّی نیست و نمی‌شه اون رو به قاسم رسّی نسبت داد. بعد از پایان یادداشت‌ها، مقاله‌ها و یادداشت‌هایی رو از دیگران می‌فرستم که مسئلۀ قاسم رسّی رو خیلی بیشتر بررسی کرده‌ن.

دلیل دوم: متنی در کتاب‌های «الدروس الشرعیّة في فقه الإمامیّة» و «المزار» از شهید اوّل، یکی از فقیهان عالیقدر شیعه (۷۳۴-۷۸۶ ق) محمّد بن مکّی عامِلی، مشهور به شهید اوّل، از فقهای بزرگ شیعه در قرن هشتم قمری به شمار میاد. شرح یکی از کتاب‌های فقهی این شهید بزرگوار (اللمعة الدمشقیّة) از کتاب‌های درسی حوزه بوده و هست. این پیام مختصر، برای مدح شخصیّت این فقیه بزرگ، کوتاهه. علاقه‌مندان می‌تونن برای آشنایی بیشتر با شخصیّت این فقیه بزرگ، به این لینک مراجعه کنن: https://B2n.ir/pm3145 در دو موضع از کتاب‌های شهید اوّل، دیده می‌شه که ایشون، تاریخ شهادت امام حسن مجتبی(ع) رو هفتم صفر ذکر کرده: ۱. الدروس الشرعیّة في فقه الإمامیّة (موسوعة الشهید الأوّل، ج ۱۹، ص ۴۲۱: کتاب المزار) در این بخش، ایشون بعد از بیان استحباب زیارت امامان دوازه‌گانه، نام دوازده امام(ع) رو ذکر می‌کنه و دربارۀ هر کدوم، شناسنامۀ کوتاهی رو می‌نویسه. دربارۀ امام حسن مجتبی(ع) می‌نویسن: «الثاني: الإمام الزکيّ أبو محمّد الحسن بن عليّ، سیّد شباب أهل الجنّة ... و قبض بها مسموماً یوم الخمیس، سابع صفر سنة تسع و أربعین، أو سنة خمسین ...» دوم: امام زکی، ابو محمّد، حسن بن علی، آقای جوان اهل بهشت ... و با مسمومیّت در روز پنجشنبه، هفتم سال ۴۹ یا سال ۵۰ ق از دنیا رفت. بنا بر این متن، ایشون شهادت امام حسن مجتبی(ع) رو بر اثر مسمومیّت در تاریخ پنجشنبه هفتم صفر سال ۴۹ یا ۵۰ ق می‌دونن. ۲. کتاب المزار (موسوعة الشهید الأوّل، ج ۱۹، ص ۲۸) در این کتاب هم همون متنی که در کتاب «الدروس الشرعیة» وجود داره، دیده می‌شه: «و قبض بها مسموماً یوم الخمیس، سابع صفر سنة تسع و أربعین، أو سنة خمسین من الهجرة» و بنا بر این متن هم شهادت امام حسن مجتبی(ع) بر اثر مسمومیّت در تاریخ پنجشنبه، هفتم صفر سال ۴۹ یا ۵۰ ق بوده. دربارۀ استناد به این دو بخش از کلام شهید اوّل، تأمّلاتی وجود داره: ۱. قول شهید اوّل در این متن، کاملاً تک و تنهاست؛ یعنی تا قبل از این دو کتاب، در هیچ کتاب دیگه‌ای، دیده نمی‌شه که شهادت امام حسن مجتبی(ع) در هفتم صفر ذکر شده باشه. بعضی از منابع تاریخی، تنها به ذکر ماه شهادت بسنده کرده‌ن (صفر)؛ امّا تعداد بسیار زیادی هم روز شهادت رو یا آخر ماه صفر ذکر کرده‌ن یا ۲۸ صفر. به عنوان نمونه: شیخ کلینی در کتاب «الکافي» (چاپ دارالحدیث، ج ۲، ص ۴۹۹: باب مولد الحسن بن علي صلوات الله علیهما): و مَضىٰ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فِي شَهْرِ صَفَرٍ فِي آخِرِهِ مِنْ سَنَةِ تِسْعٍ و أَرْبَعِينَ‌ و در آخِرِ ماه صفر در سال ۴۹ ق از دنیا رفت. و بعضی از عبارت‌های دیگه، که برای اختصار، از ذکرِ عین اون‌ها پرهیز می‌شه. در نتیجه، این عبارت، کمی محلّ شک و تردیده. ۲. در خودِ هر دو کتاب، یک مطلب عجیب دیده می‌شه: اگه به مدخلِ امام کاظم(ع) مراجعه بشه، دیده می‌شه که در متن هر دو کتاب، ولادت امام کاظم(ع) هم هفتم صفر ذکر شده! الف. الدروس الشرعیّة في فقه الإمامیّة (موسوعة الشهید الأوّل، ج ۹، ص ۴۲۷): السابع: الإمام الکاظم أبو الحسن، و أبو إبراهیم ... ولد بالأبواء -بین مکّة و المدینة- سنة ثمانٍ و عشرین و مائة- و قیل: سنة تسع و عشرین و مائة- یوم الأحد سابع صفر. هفتم: امام کاظم، ابو الحسن، ابو ابراهیم ... در اَبواء (میان مکه و مدینه) به دنیا آمد، به تاریخ سال ۱۲۸ -و گفته شده: ۱۲۹-، روز یکشنبه، هفتم صفر. ب. المزار (موسوعة الشهید الأوّل، ج ۱۹، ص ۳۳) السابع: الإمام الکاظم ... ولد بالأبواء -بین مکة و مدینة- سنة ثمان و عشرین و مائة -و قیل: سنة تسع و عشرین و مائة- یوم الأحد سابع صفر. این متن هم مثل همون متن کتاب «الدروس الشرعیة» هست. کمی بعید به نظر می‌رسه که هفتم صفر از نظر شهید اوّل، هم تاریخ شهادت باشه و هم تاریخ ولادت. ممکنه کسی بگه که چنین چیزی بعید نیست؛ امّا با نکته‌ای که ذکر می‌شه، معلوم می‌شه که اتّفاقاً بهتر اینه که بگیم شهید اوّل چنین فکر نمی‌کرده.

۳. به نظر میاد صحیح اینه که گفته بشه در یکی از این دو بخش، خللی پیش اومده. در گذشته، به عوامل مختلف، در هنگام نسخه‌برداری‌ها، اشکالاتی در متن پیش میومده. به اشکالات و خطاهایی که پیش میومده، تصحیف گفته می‌شه؛ مثل اینکه «عن» به «بن» تبدیل بشه یا برعکس. یا «تسعین» به «سبعین» تبدیل بشه یا برعکس. منشأهای مختلفی برای این مسئله وجود داره که برای مطالعه درباره‌ش، می‌شه به منابع مرتبط مراجعه کرد (التصحیف في متن الحدیث، حیدر المسجدي، چاپ دارالحدیث، الفصل الثالث: مناشئ التصحیف). به نظر می‌رسه به جهت تشابه میان «سابع» و «سلخ»، در متن کتاب‌های شهید اوّل، هنگام نسخه‌برداری، تصیحفی پیش اومده؛ یعنی در متن شهادت امام حسن مجتبی(ع)، شهید اوّل از عبارت «سَلخِ صَفَر» استفاده کرده و نسخه‌بردارها (احتمالاً) به جهت نامأنوس بودن با کلمۀ «سَلخ»، تصوّر کرده‌ن که اشتباهی پیش اومده و اون رو به «سابع» تغییر دادن؛ و تصحیف کلمۀ «نامأنوس» به «مأنوس» بسیار پیش میاد. کلمۀ «سَلخ» به معنای «آخر» هست و در منابع تاریخی (شاید بشه گفت: بیشتر منابع اهل تسنّن) کاربرد داره. دربارۀ منابع لغوی، درباره‌ش این‌طور گفته شده: و جِئتُك في سَلخِ شَهرِ رَمَضانَ وَ غَیرِهِ مِنَ الشُهورِ؛ أَي: في آخِرِ لَیلَةٍ مِنهُ (جمهرة اللغة، ج ۱، ص ۵۹۸) و در سَلخِ ماه رمضان یا ماهی دیگر به سوی تو آمدم؛ یعنی در شبِ آخرِ ماه، پیش تو آمدم. برای مطالعۀ بیشتر: فرهنگ کنز اللغات، ج ۲، ص ۷۳۹؛ تاج العروس من جواهر القاموس، ج ۴، ص ۲۷۸؛ القاموس المحیط، ج ۱، ص ۳۶؛ الطراز الأوّل، ج ۵، ص ۱۳۱. با جست‌وجویی در منابع تاریخی، دیده می‌شه که استفاده از این واژه، متداول هست، هرچند، این تداول، به نظر میاد بیشتر توی منابع اهل تسنّن هست، نه منابع شیعه؛ امّا معنایی که می‌ده، همون «آخر شهر» هست، مثل عبارت شیخ کلینی در کتاب «الکافي» که دربارۀ تاریخ شهادت امام حسن مجتبی(ع)، از عبارت «فِي شَهْرِ صَفَرٍ فِي آخِرِهِ» استفاده کرده. شاید چون شهید اوّل با منابع اهل تسنّن و کتاب‌هاشون آشنایی داشته، از این عبارت استفاده کرده و ناسخ‌ها (که لابد شیعه بوده‌ن) به جهت آشنا نبودن با چنین کلمه‌ای، اون رو به «سابع» تغییر دادن. در نتیجه، عبارت شهید اوّل دربارۀ تاریخ شهادت امام حسن مجتبی(ع)، «سَلخِ صَفَر» هست، نه «سابع صفر»؛ و نمی‌شه به این عبارت برای اثبات شهادت امام حسن مجتبی(ع) در تاریخ هفتم صفر استناد کرد، بلکه حتّی نمی‌شه با استناد به کتاب‌های شهید اوّل گفت که «به روایتی، هفتم صفر تاریخ شهادت امام حسن(ع) هست»، چنان که در تقویم رسمی، گفته شده «به روایتی». ممکنه کسی بپرسه چرا عبارت «سابع صفر» دربارۀ تولّد امام کاظم(ع) رو تصحیف‌شدۀ «سَلخِ صَفَر» نمی‌دونین؟ در پاسخ می‌شه گفت: اوّلاً: بر فرض که چنین باشه، آیا افرادی که اصرار دارن تاریخ هفتم صفر، تاریخ ولادت امام کاظم(ع) نیست و نباید جشن گرفت و شادی کرد و اموری از این قبیل، حاضر هستن تاریخ پایان صفر رو به عنوان تاریخ ولادت و روز شادی به شمار بیارن؟ البته، این نکتۀ خاصّی نیست و اشکال اصلی، در نکتۀ بعدی هست. ثانیاً: چنین احتمالی، واقعاً بعیده. دربارۀ تاریخ ولادت امام کاظم(ع)، گزارش غالب و مشهور و صحیح، ماه صفر هست؛ امّا کسانی که ماه صفر رو ذکر کرده‌ن و روز رو هم تعیین کرده‌ن، همه در این متفّق القول هستن که روز ولادت، هفتم صفر بوده و در هیچ یک از منابع، قبل و بعد از شهید اوّل، دیده نشده که پایان ماه صفر، ولادت امام کاظم(ع) باشه. بنابراین، چنین احتمالی، چندان پذیرفتنی نیست؛ در حالی که اگه بگیم عبارت «سابع صفر» به عنوان تاریخ شهادت امام حسن مجتبی(ع) از «سلخ صفر» تصحیف شده، قول شهید اوّل هماهنگ با باقی منابعی می‌شه که شهادت امام حسن مجتبی(ع) رو در تاریخ «آخِرِ صفر» دونسته‌ن، مثل کلینی در کتاب «الکافي»؛ چون همون طور که پیش از این گفته شده، واژۀ «سَلخ» به معنای «آخِر» هست. در پایان، تشکّر می‌کنم از آقای رحیم قاسمی که با دقّت نظر، متوجّه نکتۀ تصحیف «سَلخ» به «سابع» شده‌ن: https://t.me/bazmeghodsian2/7511

نتیجۀ به دست آمده تا به حال، اینه که تاریخ هفتم صفر به عنوان تاریخ شهادت امام حسن مجتبی(ع) صحیح نیست، بلکه حتّی از نظر فنّی، چندان صحیح به نظر نمی‌رسه که درباره‌ش گفته بشه «به روایتی». در مقابل، ادلّۀ متعدّد و محکم و متقنی بر این وجود داره که تاریخ هفتم صفر، سالروز ولادت امام کاظم(ع) هست. در سال‌های اخیر، تلاش‌های بسیاری شده که روز هفتم صفر، به عنوان تاریخ شهادت جا بیفته، نه تاریخ ولادت؛ و این چنین بود که روز شادی اهل بیت، به روز عزا تبدیل شد. به هر حال انگیزه‌هایی در این میان بوده. یکی از حرف‌هایی که گفته شده، این بوده که بعضی‌ها علاقه‌مند هستن به اینکه مراسمی جداگانه برای ایشون گرفته بشه، در حالی که توی آخر صفر، شهادت امام حسن مجتبی(ع) و وفات پیامبر اکرم(ص)، در یه روزه (۲۸ صفر) و این چنین، شهادت امام حسن مجتبی(ع) تحت الشعاع رحلت پیامبر قرار می‌گیره. در پاسخ، باید گفت که این انگیزه و علاقه، به خودیِ خود، امر نیک و پسندیده‌ای هست؛ به هر حال، امام حسن مجتبی(ع) مظلومیّت خاصّی داره که مجالِ باز کردنش در اینجا نیست؛ امّا: ۱. از نظر تاریخی، تاریخ رحلت پیامبر(ص) هم محلّ بحث هست و به نظر میاد تاریخی که از نظر مدارک تاریخی قوی‌تره، دوم ربیع الأوّل هست، نه ۲۸ صفر. باز کردن این بحث، یادداشت‌هایی مختصّ به خودش نیاز داره. به هر حال، این می‌تونه محلّ بحث باشه. چه این رو پذیریم که تاریخ وفات ۲۸ صفر هست یا ۲ ربیع الأوّل، نکتۀ دومی هم وجود داره. ۲. چرا باید روز جداگانۀ عزا برای امام حسن مجتبی(ع)، در تاریخ ولادت امام کاظم(ع) برگزار بشه؟! آیا نمی‌شه روز دیگه‌ای گذاشت، آیا نمی‌شه مثلاً ۲۶ یا ۲۷ صفر مراسم عزا برای امام حسن مجتبی(ع) برقرار کرد؟ چرا هفتم صفر؟ هفتم صفر چه خصوصیّتی داره؟ روز هفتم صفر، روز ولادت امام کاظم(ع) هست و روز شادی اهل بیت؛ چرا باید مراسم عزا رو توی اون روز قرار داد؟ سؤال بزرگی که ذهن رو می‌تونه مشغول کنه. در هر صورت، کلام زیاده. إن‌شاءالله در ادامه، پیام‌های مرتبط با این موضوع رو از بعضی کانال‌ها می‌فرستم.

از جمله کسانی که توی سال‌های گذشته، یادداشت‌های خوبی دربارهٔ ماجرای هفتم صفر داشته‌ن، می‌شه به آقای مهدی مسائلی اشاره کرد. یادداشت‌های ایشون رو در ادامه ذکر می‌کنم:

🔸هفتم صفر شهادت امام حسن علیه‌اسلام، قول معتبر یا نظر برگزیده؟ ✍مهدی مسائلی 🔺همه می دانیم که در تعیین روز شهادت بعضی از ائمه علیهم السلام اختلاف وجود دارد و باید با بررسی قوت و ضعف گزارش های تاریخی، یکی از مناسبت ها را به عنوان روز شهادت برگزید. اما در این میان برای بعضی، قوت و ضعف گزارش‌های تاریخی چندان اهمیت ندارد بلکه مهم اراده آنهاست که به اثبات کدام طرف تعلق گرفته است. به دیگر سخن، این عده اگر اراده کنند قول معتبر و قوی، چنان بی اعتبار می‌شود که ثبت آن در تقویم‌، یک توطئه و تحریف جلوه می کند و در مقابل، قول ضعیف، قطعی و تغییر ناپذیر به نظر می‌رسد. ماه صفر چند مناسبتی این چنین دارد. یکی از این مناسبت ها، شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام است که دو تاریخ برای آن گزارش شده است: یکی هفتم صفر و دیگری بیست و هشتم این ماه. بررسی گزارش‌ها حکایت از آن دارد که بیست و هشتم صفر قوی تر از قول دیگر است، زیرا از منابع متعدد و متقدم شیعه بهره‌ می‌برد که اعتبار خوبی نیز دارند. اما منابع هفتم صفر، متأخر بوده و دست اول نیستند. با این حال، در سال‌های اخیر متن‌های متعددی تنظیم شده اند تا قول هفتم صفر را بر بیست و هشتم برتری دهند. در این متن‌ها با گلایه شدید از تقویم رسمی کشور، از مسئولان خواسته شده که مناسبت شهادت امام حسن علیه السلام را به هفتم صفر انتقال داده و ولادت امام موسی کاظم علیه‌السلام را نیز از این تاریخ حذف کنند. هرچند روز دیگری نیز برای ولادت آن حضرت در تاریخ ذکر نشده است. این ‌که بعضی از علما تمایل دارند در مناسبتی مستقل برای امام حسن علیه‌السلام عزاداری شود، قابل احترام است و مخالفتی با ذکر مصیبت امام در هفتم صفر نداریم، اما به راستی آیا این کار باید با خلاف‌گویی در اعتبار گزارش های تاریخی صورت گیرد؟ چندی پیش حقیر متوجه نسبتی نادرست به یکی از کتاب‌های متقدم شیعه در این گونه متنها شدم. در آن متن که بازنشر گسترده‌ای نیز در سایت های خبری و حتی پایگاه بعضی مراجع تقلید داشت، ادعا شده بود: «قدیمی‌ترین منبعی که به بیان شهادت امام حسن علیه‌اسلام در روز 7 ماه صفر پرداخته است، کتاب تثبیت الامامة تألیف سید قاسم بن ابراهیم الرسی است که در سال 246 وفات یافته است.» نویسنده این متن پس از مدح و تمجید فراوان از سید قاسم بن ابراهیم الرسی، با ارائه متنی از کتاب تثبیت الامامة، شهادت امام حسن علیه السلام در هفتم صفر را به آن نسبت می‌دهد. اما با مراجعه به این کتاب نه تنها چنین متنی را در آن مشاهده نمی کنیم بلکه حتی خواهیم دید ذکری از شهادت امام حسن علیه‌السلام در آن نشده است. در دیگر رساله‌های نویسنده کتاب تثبیت الامامة، نیز چنین متنی وجود ندارد زیرا رساله تثبیت الامامة با دیگر آثار وی در دو جلد منتشر شده است و همه می‌توانند با مراجعه به کتابخانه دیجیتال نور، آنها را در «مجموع كتب و رسائل الإمام القاسم بن إبراهیم الرسي» مشاهده کنند. به هر حال به نظر می‌رسد بعضی در سال های اخیر اراده کرده اند که از طرفی میلادی در ماه صفر وجود نداشته باشد و از دیگر سوی، مناسبت‌های سوگ و عزا در این ماه افزوده شود. از این رو اسناد و گزارش‌های تاریخی را طبق نظر خویش مرتب می‌کنند. @azadpajooh

⚡️اشکال و پاسخ: MOHAMMAD SOBHAN: سلام سؤاله برای من،چرا شما اینقدر دروغ میگید؟ چرا میگید «چنین متنی را در آن مشاهده نمی کنیم بلکه حتی خواهیم دید ذکری از شهادت امام حسن علیه‌السلام در آن نشده است» الإمام الحسن ( ع )أبوه : الإمام أمير المؤمنين علي ( ع ) أمه : فاطمة الزهراء ( ع )ولادته : ولد في المدينة ليلة النصف من شهر رمضان في السنة الثالثة للهجرة .ألقابه : التقي ، الزكي ، السبط . وفاته : توفي في السابع من شهر صفر سنة 50 ه‍ تثبيت الإمامة للقاسم بن إبراهيم الرسي الطبعة الأولى1419 ه‍ – 1998 م جميع حقوق الطبع محفوظة لمركز الغدير للدراسات الإسلامية تحقيق صالح الورداني الغدير بيروت – لبنان ⚡️پاسخ مهدی مسائلی: سلام در نسخه چاپی تثبیت الامامه که در دسترس ما بود گزارشی از شهادت امام حسن و دیگر ائمه علهیم السلام وجود ندارد. اما متن سه صفحه ای که در انتهای چاپ کتاب «ثبیت الائمه» به تصحیح صالح الوردانی آمده و عنوان «موجز تواریخ الائمه الاثنی عشر» دارد جزء متن کتاب«ثبیت الائمه» نیست و گویا مصحح این متن را به انتهای کتاب افزوده است. چنانچه پس از انتشار یادداشت بنده، یکی از دوستان مقاله ای با عنوان« بررسی و نقد گزارش های تاریخ شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام» نوشته آقای ید الله مقدسی را در اختیار بنده گذاشت که نویسنده به خوبی این مطلب را تشریح می کند. در قسمتی از این مقاله آمده است: ...متنی سه صفحه ای با عنوان موجز تواریخ الائمه الاثنی عشر» ضمیمه رساله گردیده که در آن شناسنامه امامان دوازده گانه با عنوان هادی «ابوه، امه، ولادته، القابه، وفاته(شهادته) ثبت شده است. در این متن درباره تاریخ شهادت امام مجتبی علیه السلام نوشته شده است توفی فی السابع من شهر سنه 50 ق [اما]در این متن سه صفحه، تاریخ مربوط به سه امام دیگر نیز ثبت گردیده است که نویسنده آن شهادت امام هادی علیه السلام را در سال 254ق، تولد امام عصر علیه السلام را در سال 255ق، و شهادت امام عسگری را در سال260ق می داند. این در حالی است که قاسم رسی که این متن سه صفحه ای را به او نسبت می دهند در سال 246ق درگذشت. [افزون بر این] در نسخه چاپی این دو متن [فونت]قلم متن سه صفحه ای، با عنوان موجز تواریخ الائمه الاثنی عشر با [فونت]قلم متن سی صفحه ای تفاوت دارد گویا محقق، متن سه صفحه ای را به آخر کتاب می افزاید یا در انتساب آن به رسی تردید دارد.

⚡️نگاهی به جدیدترین مناسبت‌سازی/هیچ‌کدام از ائمه(ع) در محرم و صفر امکان ولادت ندارند؟!⚡️ ✍مهدی مسائلی 🔹در عصر حاضر برای بعضی از شیعیان ماهیت دینداری تنها در مناسک سوگواری خلاصه می‌شود و ارزش عزاداری از هر امر دینی دیگری مهمتر است. این موضوع گسترش روزافزون ایام سوگواری را موجب شده است. در این میان قواعد و ملاحظات جدیدی نیز برای ایام سوگواری تعیین شده است. مثلا باید کل محرم و صفر یکپارچه عزاداری و مصیبت باشد و کسی حق ندارد روزی را در این دو ماه به عنوان میلاد ائمه(ع) در نظر بگیرد. به دیگر سخن، امکان ندارد خداوند ولادت ائمه اطهار(ع) را در این دو ماه قرار داده باشد زیرا اراده و تمایل بعضی از شیعیان بر این امر تعلق نگرفته است. نمونه آن‌که میلاد امام موسی کاظم(ع) در کتاب‌های روایی و تاریخی شیعه (همچون اعلام الوری شیخ طبرسی، الدروس شهیداول، مناقب ابن شهرآشوب، روضة الواعظین و...) در هفتم صفر تعیین شده و هیچ تاریخ مشخص دیگری برای آن نقل نشده است. اما از آن‌جا که بعضی از شیعیان می‌خواهند روز هفتم صفر را به شهادت امام حسن مجتبی(ع) اختصاص دهند لاجرم باید تاریخ ولادت امام موسی کاظم (ع) به روز دیگری انتقال پیدا کند. از این رو محققان دست به کار شده و با تخمین زدن تاریخ‌های دیگری را برای ولادت امام موسی (ع) خلق نمودند. بدین‌گونه که چون در بعضی منابع بیان شده که امام در سرزمین ابواء میان مکه و مدینه به دنیا آمدند، پس حتما باید ولادت ایشان در ماه ذی‌الحجه باشد، و اراده غیرتحقیقی آنها این امکان را نیز نفی می‌کند که امام صادق(ع) پس از حج، مدتی در مکه درنگ کنند و سپس به مدینه بازگشته باشند. پس آن حضرت بدون شک پس از به جاآوردن حج به سرعت مکه را به سمت مدینه ترک نموده‌اند. بر این مبنا تخمین زدن تعیین برای میلاد امام موسی کاظم(ع) آغاز شد و در سال‌های گذشته تاریخ 14 ذی‌حجه برای میلاد آن حضرت تعیین شد و در بعضی از تقویم‌ها نیز ثبت گردید. با این حال این روز به مذاق بعضی خوش نیامد و آنها روز 20ذی‌الحجه را بدون هیچ روش تحقیقی و کاملاً بر مبنای ذوق شخصی به عنوان روز میلاد امام موسی کاظم (ع) تعیین کردند و به کمک برنامه‌های تقویمی تلفن همراه همچون بادصبا رسماً به جامعه شیعه معرفی و ابلاغ شد. هرچه هست در سال‌های اخیر در کنار مناسک‌سازی فراوانی که صورت می‌گیرد، ایام‌سازی نیز رونق خاصی پیدا کرده و روزهای میلاد و مصیبت فراوانی برای شیعه ساخته می‌شود. دراین مسیر عده ای نیز با رنگ و لعاب تحقیق هر امر تاریخی را که تمایل دارند، کوچک و یا بزرگ می‌کنند. بعضی از این مناسبت‌های تخمینی مورد قبول مسئولین فرهنگی کشور واقع شده و مدیران فرهنگی برای دور ساختن فشارها و جنجال‌سازی‌های مذهبی، به تبلیغ عمومی آن رسمیت بخشیده‌اند. ............... لینک یادداشت: http://www.parsnews.com/fa/tiny/news-463514 ................ @azadpajooh