‌‌‌ شب را سکوت اعتبار می‌بخشد؛ و انسان را صبر...!

‌‌‌‌ کربلایم ببری یا نبری، حرفی نیست تو نگیر از منِ دیوانه حسین گفتن را...(:

‌‌‌‌‌ درد؟! نه درد آدمو قوی نمیکنه! درد بعد از یه مدت آدمو بی‌حس می‌کنه، بی احساس می‌کنه، روح آدمو می‌کشه، درد آدمو دل سنگ می‌کنه، آدمو عوض می‌کنه، درد کاری می‌کنه که وقتی به خودت میای؛ می‌بینی نه تو اون آدم قبلی و نه چیزی از احساست برات مونده، درد که از یه حدی بگذره قوی ترت که نمی‌کنه هیچ؛ باعث میشه از خستگی فقط بشینی و نگاه کنی که تهش چی میشه. درد آدمو پیر میکنه... درد آدمو پیر میکنه... درد آدمو پیر میکنه...

‌‌‌ جز در خانه‌ی تو هیچ کجا خیری نیست؛ هر چه خیر است حسین‌ جان...! به در خانه‌ی توست:)

‌‌‌ بعضی غم‌هارو فقط چشم‌ها میتونن توضیح بدن...

‌‌‌‌ نه خوابِ راحتی دارم، نه مایلم به بیداری:)

‌‌‌ ای دلیل صبر زینب ، العجل...

‌‌‌‌ آقای امام حسین... خیلی دل تنگم:) ولی...! همین که لایق هجران دیدی مرا ؛ خدا را شکر :)

وای از اون خبرایی که نه میتونی و نه میخوای که باورشون کنی💔

...💔

‌‌‌ صاحب صبر...! اربعین، کربُبَلا، دست تو را می‌بوسد :)