شب دوباره همانم
همهمان همانیم؛
آزرده،غمگین،تنها و ترسیده از دنیا...!
حتی اگر تمام روز در قوی ترین حالات ممکن یک انسان زیسته باشیم.
چی بگم والا...!
این دِل دست خود ابیعبداللهِ
نمیذاره حسرت حرمش بمونه به دلم که،نه؟!