به نظرم بعضی آدما باید ذاتشونو ببرن حموم؛ دیگه خیلی کثیف شده . . .

+++

از آن آلوده دامانیم در عشق؛ که خونِ دل به دامان است مارا . . .

یه جا خوندم می‌گفت : هر وقت خواستی به کسی خوبی کنی، فقط برای خدا خوبی کن که اگه طرف مقابلت رفتاری انجام داد که انتظارشو نداشتی، دیگه تو اونجا با خدا بسته باشی؛ دیگه برات مهم نباشه که چیکار کرد، چون طرف حسابت خدا بوده و خدا هم زیر دِین کسی نمیمونه و هرچه زودتر چه تو این دنیا و چه تو اون دنیا برات جبران می‌کنه!

ز بس خو با خیال او گرفتیم؛ وصال و هجر یکسان است ما را . . .

صبر کردن سخته):

گَر چه تلخ باشد فرقت یار؛ در او شیرین بُوَد اُمّید دیدار . . .🫂🫀

دیگه کلبه احزانم، کلبه احزان نیست؛ ساختمون ۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ طبقه احزانه):

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن؛ من خود به چشم خویشتن، دیدم که جانم می‌رود . . .

کشتی صبر من سوی ساحل کجا رسد؟ با صد هزار رخنه که در بادبان فتاد . . .

خدا زمین رو گرد آفرید تا بهت ثابت کنه : هیچ حالی دائمی نیست!