اینم دعای کاملش که رهبر عزیز بخشی از اون رو خوندن: رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ـ في الدُّعاءِ ـ : اللّهُمّ ارزُقْني حُبَّكَ ، و حُبَّ مَن يُحِبُّكَ ، و حُبَّ ما يُقَرِّبُني إلى حُبِّكَ ، و اجعَلْ حُبَّكَ أحَبَّ إلَيَّ مِن الماءِ البارِدِ .[المحجّة البيضاء : 8/5.] پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در دعا ـ گفت : بار الها! محبّت به خودت و محبّت به كسانى كه تو را دوست دارند و دوست داشتن آنچه كه مرا به محبّت تو نزديك مى گرداند، روزيم فرما و محبّت خود را در نزد من دوست داشتنى تر از آبِ خنك گردان. #رهبر_قرآنی

انسان با چی آروم میشه؟

خب قراره دوسال در کنار دریا باشم :)🌊 فقط ده درصد احتمال میدادم که اونجا بشه ولی شد

بعد از ۷ ماه بالاخره جواب نهایی کنکورم اومد وقتی جواب اولیه تو تابستون اومده بود و فهمیدم رتبم تو سهمیه کل کشور ۶۴ شد از چند هزار نفر(نمیدونم دقیقا چند هزار نفر بودن شرکت کننده زبان) خیلی خوشحال نشدم، دلیلش هم این بود که اون روزا حالم خیلی جالب نبود و حتی خبر به اون خوبی هم نتونست خوشحالم کنه خیلی. وقتی استادم فهمید رتبه دو رقمی آوردم خیلی ذوق کرد. اگر درگیری های ذهنی که داشتم تو اون مدت ( از بهار پارسال تا اسفند که کنکور دادم) نبود میتونستم حتی رتبه تک رقمی بيارم.

تابستون که جواب اولیه اومد و منم لیست دانشگاه هام رو یکی یکی کامل میکردم، بجز مازندران(بابلسر) و گیلان که نزدیک ترین انتخاب هام بودن، بقیه جاهای دور بودن. مثلا تهران و شیراز و مشهد و اصفهان و اینا. و چون احتمال میدادم همونجاها قبول بشم و جای نزدیک نباشم، تو این مدت خیلی چیزارو تو ذهنم ساختم. حتی به خیلیا گفتم که قراره دوسالی کم پیدا بشم و اینا. همشم به فکر خوابگاه و زندگی مجردی و دانشگاهی تو یه شهر غریب بودم و کم کم از آدم ها و جاهای دوست داشتنی بابل داشتم خداحافظی میکردم این روزا. و واقعا هم کردم اینکارو تا حدی و چند تا چیز رو گذاشتم کنار بخاطر اینکه فکر میکردم دیگه اینجا نیستم. مثل کلاسم، فوتبال، مسئولیتم تو چند تا چیز رو و ...

و خب دیشب فهمیدم که دریا مارو طلبیده و واقعا نميدونستم باید چه حسی داشته باشم حسم نه خوشحالی بود نه غم. واقعا نمیدونم و هنوزم نمیدونم چیه. خب من تو دانشگاه مازندران که تو شهر بابلسره و جزو بهترین دانشگاهِ این استان و جزو بهترینای کشوره، قبول شدم.

خیلی مزایا داره، یکیش اینکه میتونم بعد کلاسای دانشگاه برگردم خونه و نیازی به موندن و تجربه سختی هایی دانشجویی تو شهر غریب رو ندارم. و اینکه خونواده و رفیقا و روستا و شهر و خیلی چیزای دیگم رو میتونم داشته باشم کنارم. و کلاسهامو میتونم ادامه بدم و شاگردام پیشم میمونن و میتونم حالا با خیال راحت به تعدادشون اضافه کنم. و و و و خب از همه مهم تر این که دانشگاهِ خوبیه واقعا.

خب، معیایب چی؟ راستش من برای اینکه یه جای دور از شهر خودم قراره دوسال زندگی کنم برنامه داشتم. و داشتم خودمو آماده میکردم. و به شیراز و تهران و مشهد و اصفهان بیشتر فکر میکردم. و خب اینکه تو یکی از این دانشگاه های بزرگ و شهر های بزرگ قراره تحصیل و زندگی کنم برام جالب بود و روی اینکه قراره تجربه جدیدی داشته باشم حساب باز کردم اما نشد دیگه.

دیشب که شام خوردم روی مبل نشستم رفتم تو سایت باز کردم نتایج رو و همچین چیزی رو مشاهده کردم

مخلص کلوم اینکه اول از همه خداروشکر دوما، یقیناً کُلهُ خَیرِ سوما، ما موندگار شدیم در مازندران✌️🏽 چهارما، برم یه برنامه ریزی جدید کنم که داستان تغییر کرد.

آخریش جا موند من دریارو خیلی دوست دارم، بیشتر از جنگل. اونقدر که میتونم ساعت ها بشینم و ببینم اون حجم زیاد آب رو که یه جا به زیبایی جمع شده و بشنوم صدای آرامش بخشی که خلق کرده خدا. و دانشگاه مازندرانی که قشنگ جفت دریاست 🤌🏼

#پیام #بکرة_و_اصیلا سوره طٰهٰ (١٣٠) فَاصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا ۖ وَمِنْ آنَاءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَأَطْرَافَ النَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضَىٰ