وقتی بهم میگن مگه میشه موسیقی گوش ندی؟ میگم بله، مو موسیقیِ قرآن رو گوش میدوم :)🤍

من با موسیقی دیر آشنا شدم نسبت به همسن و سالهام، حدودا تو ۱۲ سالگی. از اون سن تا ۱۵ سالگی پاپ گوش میدادم و آقای چاوشی محبوب ِ گوش هام بود. بعد با رپ آشنا شدم از ۱۵ سالگی و تا ۱۸ سالگی شب و روزی نبود که رپ گوش ندم. محبوبِ گوش هام علی سورنا و NF بودن اون زمان.

گوش دادن به تلاوت قرآن همیشه برام چیز ناخوشایندی بود. یکی به این دلیل که تا کسی فوت نمیکرد معمولا نمیشنیدم قرآن رو و همین باعث میشد حس بد بهم دست بده. یکی هم اینکه سلیقه موسیقی من متفاوت بود و وقتی آهنگ های مختلف رو گوش میدادم به دلم نمینشست قرآن و نمیتونستم تلاوت هارو تحمل کنم بعد از چند دقیقه. و خب از ۱۹ سالگی کم کم شروع شد و حالا که داره ۲۳ سالگیم به نیمه میرسه میتونم بگم که هیج موسیقی به اندازه قرآن برام زیبا نیست و هر چیز دیگه ای که گوش میکنم برام شوخی ای بیش نیست در برابر لذت شنیدن تلاوت های شاهکار اساتیدِ عزیز.

حالا محبوبِ دلوم منشاوی و شحات و اسماعیل و خیلی از خوبان هستن و چنان نشستن در دل که جایی برای صداهای دیگه نذاشتن.

شاید یه دلیل دیگش یا حتی مهمترین دلیلی که برای من محبوبش کرد این باشه که از همین چند سال پیش شروع کردم به خوندن ترجمه های خوبِ قرآن و خوندن مفاهیم عمیق در کنار گوش دادن به آهنگِ توصیف ناشدنیِ قرآن تونست مجذوبم کنه. البته محسنِ عزیز(رفیقم) هم از همون چند سال پیش با معرفی تلاوت های زیبا نقش مهمی داشت برای درست کردنِ سلیقه‌ی موسیقیاییم.

برای لذت بردن از خوندن و شنیدن قرآن باید چند تا کار کنین. اول از همه ورودی های دیگه رو تا حد زیادی محدود کنین تا ذهنتون آروم و خالی و پاکتر بشه. دوم اینکه صبور باشین. برای لذت بردن از قرآن و همینطور شنیدن تلاوت هاش باید صبر داشته باشین. تفاوتش با موسیقی های دیگه معمولا اینه که شیرینی آهنگ های دیگه کوتاه و موقته و کمی بعد باز هم سست میکنه شنونده رو و حالتون خوب نمیشه(تجربه شخصی) اما قرآن میتونه شیرینی بلند مدتی رو بهتون بچشونه و حالتون رو خوب نگه داره و آرامش اصیل رو بهتون هدیه کنه.

کمی حق از زبان شیرین آیت‌الله حق شناس

از بهخوان دزدیدم این بریده رو

فقط یه آدم نازنین و عاشق میتونه انقدر زیبا کلمات رو کنار هم بچینه:

گامی به راه و گامی در انتظار دارم سرگشته روزگاری پَرگارـ‌وار دارم دلبسته‌ی امیدی در سنگلاخ گیتی رَه بی‌شکیب پویم، دل بی‌قرار دارم یک عمر میزدم لاف از اختیار و اینک چون شمع، اشک و آهی بی‌اختیار دارم گو ابرِ غم ببارد تا همنشین عشقم از غم چه باک دارم کاین غمگسار دارم نبود روا که گیرم جا در حضیض پَستی سیلم که هستی خود از کوهسار دارم سرشارم از جوانی هر چند پیر دهرم چون سرو در خزان نیز رنگ بهار دارم از خاک پاک مشهد نقشی است بر جبینم شادم «امین» که از دوست، این یادگار دارم ▫️سیدعلی خامنه‌ای

🚶‍♂💚