https://montazer.ir/page10-2/ از این سایت گرفتم عکسای قشنگی داره برای پرچم و دستبند و سربند و کتیبه و بنر و ریسه و پروفایل. وارد سایت بشین و یکم برین پایینتر میتونین تصاویر رو ببینین.

که بعضی از این سختی ها و بلاها، برای تربیت ماست. برای یادآوریِ آخرت. #سید #صدایی_که_دوست_دارم

لینکِ بهخوان که توش لیست کتابهای محرم رو گذاشتم: https://behkhaan.ir/booklist/d36f17b6-670f-4ee6-aee3-b5ef2ff142f2?inviteCode=hH12vHE2AK7O

بسم‌الله الرحمن الرحیم الحمدلله الذی خلق الحسین محرم و صفر را با روضه ها و مجالس اهل بیت میشناسیم. قهرمانانِ کربلا را از کودکی برایمان معرفی کردند و تکرارِ شیرین آن باعث شد حالا دیگر تا عمق وجودمان با آن قهرمانان و آن روزهای تاریخ انس داشته باشیم و بشود بخشِ جدایی ناپذیرِ زندگی‌مان. میگویم تکرار، چون هر سال تکرار می‌شود، اما جنسِ تکرارش فرق دارد. تکرار دارد اما تکراری نمی‌شود. حسین اصلا جنس غمش فرق دارد دیگر. عزاداری برای قهرمانان کربلا اما، در کنارِ لذتِ بی نظیری که به همراه دارد، مکتبی‌ست برای آموختن. کسی که از وقایعِ قبل و بعد و خود عاشورا درس بگیرد و در زندگی‌اش پیاده کند، دیگر چه نیاز به کلاس درس دیگری دارد برای بهتر زیستن؟ مکتب حسین اورا بس. کشتیِ او آنقدر وسیع است که هر کسی با هر تفاوتی که دارد اگر وارد این کشتی شود و گوش به فرمانِ اربابِ این کشتی باشد و کربلایی زندگی کند، بی شک به ساحلِ خوشی و عاقبت بخیری می‌رسد. خواندن از وقایع تاریخ و زندگی نامه آن‌ها، چه مقتل باشد، چه داستان، چه تحلیل و تفسیر، بسیار مهم است. سخنِ شهیدِ عزیزمان را که یادتان نرفته؟ : «جای کتاب را هیچ چیزی نمیگیرد» - شهید سید علی‌خامنه ای جای خواندنِ کتاب از آن تاریخ و امام حسین و امام‌سجاد و فرزندان دیگر حسین، و اصحابِ بی نظیر ایشان که سلام و صلواتِ خدا بر همه‌ی آن‌ها را هیچ چیزی پر نمیکند. باید خواند تا معرفت‌مان بیشتر، و زیست‌مان شبیه تر شود تا در این کشتیِ نجات او جا بگیریم و با توسل به امام حسین و مادرِ بزرگوارشان، تا رسیدن به ساحلِ خوشی بمانیم در آن کشتی و دنیا با کشتی های شکستنی و غرق شدنی‌اش که ظاهرِ زیبا و فریبنده ای دارد مارا از کشتیِ نجات حسین به سمت خود نکشاند. این لیست حاصلِ پیشنهاد هایِ خواندنیِ دوستانِ عزیزِ بهخوان است برای این روزها و شب های ماه محرم و صفر. نام تمام کتابهای پیشنهادی(بجز مجموعه ۱۰ جلدی سلوک عاشورایی و مجموعه قهرمانان کربلا که طولانی بودن رو اینجا قرار دادم و خودِ کتابهارا هم در لینکی که ازبهخوان فرستادم میتوانید ببینین برای شناختِ بهترِ کتاب در انتهای لیست. طبیعی‌است که به علت تفاوت در سلیقه ها، برخی کتابها را نپسندید. برای انتخاب و خواندن حتما کمی تحقیق کنید. لیست کتابها بدون هیچ ترتیب خاصی قرار داده شده و اتفاقی‌ست و به معنای بهتر یا بدتر بودن نیست.

🚩🏴 لیست کتاب برای محرم خوانی: «حماسه امام سجاد» «فتح خون» مقتل «آه» «رحمت واسعه» «نامیرا» «لُهوف»؛ سیدبن طاووس، ترجمه ری‌شهری «آوای درد» ترجمه دیگری از لهوف «باده توحید در کربلای عشق» «حماسه حسینی» دو جلدی «اکسیر محبت حسینی» «پدر عشق و پسر» «سقای آب و ادب» کتاب «اشک» اثر استاد وکیلی «شماس شامی» «هفتاد و سومین نفر» «همرزمان حسین» «آفتاب در مصاف» «پشت درهای بهشت» «نشان حسن» «برادر من تویی» «در خیمه حسین» «داستان بریده بریده» «مقتل حسینی نوجوانان» «عاشورا» عین صاد(علی صفائی حائری) «خون خدا» از عین صاد «وارثان عاشورا» از عین صاد «خون‌آورد» «ادب عاشقی»؛ عابدینی «قدم عاشقی»؛ عابدینی «مقتل امام حسین(ع)»؛ علامه عسکری «نورخدا»؛ آقای تولایی «اهالی تپه ندبه» «راز شادی امام حسین (ع) در قتلگاه» «ماه به روایت آه» «ضیافت بلا» «آیینهٔ تمام‌نما» «پس از پنجاه سال» «پس از بیست سال» «عقیله» «آذرخش کربلا» از آیت‌الله مصباح «احضاریه» از علی موذنی «ساختارهای اجتماعی قاتل امام» «قیام حسینی در برابر جاهلیت اولی» «حسین از زبان حسین» «میر و علمدار» «امیر من» «جوشن حسینی» «ره‌نامه عاشورا» «حقیقت عاشورا» «عاشوراشناسی» «عاشورا؛ فساد و اصلاح» «وقعة الطف» که بازنویسی روایت ابومخنف است. «مجموعه ده جلدی «سلوک عاشورایی» مجموعه ۴ جلدی «حسینیه واژه‌ها» : ۱_ «در میان روضه هایت زندگی کردن خوش است» ۲_ «بگو چگونه دل از حسین کندی» ۳_ «علی اصغر نبود» ۴_«رد نگاهت، راه آسمان» مجموعه ۶ جلدی «سرآغاز» از سید محمد صادقی آرمان، مهم‌ترین ماموریت اصلی حرکت عظیم پیاده روی اربعین است که با محوریت بیانات مقام معظم رهبری گرد آوری شده است: ۱_ «دیباچه» ۲_ «الگوسازی» ۳_ «وحدت» ۴_«امتداد پیاده‌روی اربعین» ۵_«احیای حادثه کربلا» ۶_« مبارزه حق علیه باطل » . مجموعه‌ی ۵جلدی «کآشوب» نشر اطراف: ۱_ «رست‌خیز» ۲_ «کاشوب» ۳_ «زان تشنگان» ۴_ «رهیده» ۵_ «مهمان گاه» مجموعه «قهرمانان کربلا» برای کودکان «اولین گفتنی های عاشورا برای من» برای کودکان «مقتل آب» که کتاب نیست، پادکسته ولی توی طاقچه(بینهایت) و نوار موجوده صوتیش.

لیلای منی، مجنونِ توام...

اما ماتم محرم امسال ما دو چندان است

اگر دین ندارید، آزاده باشید.🕊 حسین جان! این جمله را بارها از زبان تو گفته‌اند! اما گویی ما هرگز آن را نشنیده‌ایم! تو این کلام آسمانی را وقتی گفتی که دشمن قصد حریم خانواده‌ات را کرده بود. اگر شنیده بودیم، چرا کلامت را در جغرافیای کربلا و عصر عاشورا محصور و منجمد کردیم؟ مگر کربلا مدرسه زندگی نیست و مگر تو معلم این مدرسه نیستی؟ یعنی مخاطب کلام تو تنها یزیدیان بودند و بس؟! و ما را بهره دیگری از این کلام نیست جز گریه بر این مصیبت و رنج نهفته در دل این کلام و لعنت فرستادن بر دشمنان تو؟ من از کلام تو می‌فهمم: آزادمردان اگر در ادعای آزادگی خویش صادق باشند، حریم خانواده را پاس می‌دارند. اگر دین ندارید، آزاده باشید. حسین جان! آیا تعرض به حریم خانواده، تنها با نیزه و شمشیر است؟ کسی که درون خانه، با نیزه طعنه و شمشیر اخلاق بد، به جان خانواده می‌افتد، آزاده است؟! آیا فقط لرزاندن دل خانواده تو نشان دوری از جوانمردی است؟ تو کسانی را که دل خانواده‌هایشان را می‌لرزانند، آزاده می‌دانی؟ کاش باور می‌کردیم که وقتی به ناحق دل خانواده‌ای بلرزد، دل تو و خانواده‌ات هم می‌لرزد! چرا باور نمی‌کنیم حسین!؟ اگر دین ندارید، آزاده باشید. 📖 از کتاب در میان روضه هایت زندگی کردن خوش است 📚مجموعه حسينيه واژه ها، جلد اول

حتماً با مال و جانتان امتحان و آزمایش می‌شوید و از جنگ روانی شدیدِ یهودی‌ها و بت‌پرست‌ها حتماً حرف‌های دل‌آزار و رنج‌آوری می‌شنوید؛ ولی اگر صبوری کنید و مراقب رفتارتان باشید، این نشانۀ ارادۀ قوی است. آل عمران (١٨٦) #پیام #تلاوت #صدایی_که_دوست_دارم

کتابِ بگو چگونه‌ دل از حسین کندی از محسن عباسی ولدی جلد دوم از مجموعه حسینیه‌ واژه ها

بسم‌الله الرحمن الرحیم یادداشتِ کتابِ بگو چگونه دل از حسین کندی اسم کتاب کاملا نشون دهنده‌ی محتوای اونه. تو این کتاب، آقای عباسی ولدی دائم این پرسشِ «بگو چگونه دل از حسین کندی؟» رو از بانو زینب میپرسه. زینب عاشقِ _به معنای واقعی کلمه_ حسینه و این عشق تاریخی رو همه میدونیم. با اینحال زینب صبوره. مقاومه. اصلا انگار تکون نمیخوره. اونم بعد از وقایع تلخ عاشورا. این مقاومتِ زینب این فرض رو برای نویسنده تولید میکنه که پس زینب از حسین دل کند تا تونسته انقدر صبور و مقاوم بمونه وگرنه زنده نمیموند؛ چه برسه به اینکه بشه محافظِ بچه ها و برادرزاده و خانم ها؛ یا طوری صحبت کنه در مقابلِ حرومی هایی مثل یزید که کاخ ها بلرزه و بوی حیدر دوباره به مشام مردم برسه. اینهارو که نویسنده میبینه میگه پس حتما زینب از حسینش دل کنده اما مگر میشه؟ و برای همین تو این صد صفحه دائم این پرسش رو از بانو در خلال روایت کردن، داستان میپرسه. کتاب از هفت پرده تشکیل میشه. از کربلا، کوفه، شام، مجلس یزید لعنت الله، از شام تا مدینه، باز هم کربلا، و زبان حال بانو. تو شش پرده ابتدایی راوی طوری داستان رو تعریف میکنه که انگار کنار بانو زینبه و تو پرده آخر، بانو خودشون جواب پرسش نویسنده رو که عنوان این کتابه می‌دن خودشون. قلم نویسنده به شدت احساسیه و بهتره که آروم آروم و در خلوت بخونین. هم میتونه روضه ای بشه برای اشک هاتون، هم درس هایی بگیرین از این بانو یا بهتره بگم حیدرِ ثانی. این کتاب جلدِ دوم از حسینیه واژه ها بود. مثل جلد اول باهاش ارتباط برقرار کردم و به لطف نویسنده، دوباره زاویه های جدیدی رو پیدا کردم تا از اون‌ها به تماشای بانوی کربلا بشینم و به لحظه های درخشانِ این خواهرِ عاشق فکر کنم و ببینم چقدر تو زندگیم نزدیک به ایشون رفتار میکنم؟ بخشی از کتاب رو میارم تا با نوع روایت و قلم نویسنده آشنا بشین: بانو! یک سوال خصوصی. دوست ندارم بشنود دشمن. تو پیش از آن‌که «حسبنا الله» بگویی و «نعم الوکیل»، خدا را «ودود» نامیدی؛ یعنی کسی که محبت شدید دارد. تو پس از آن که حسین(ع)‌ را از دست دادی، چگونه در دوستی خدا با خود تردید نکردی؟ ما وقتی اندکی از آنچه دوست داریم را از دست می‌دهیم، اگر در هستی خدا شک نکنیم، در دوستی او با خودمان دچار تردید می‌شویم.

#بریده: چه زیبا! خدا معناداری عالم را بسته به میدان‌داری یک زن کرده است. اما کدام زن؟ شیرزنی که جنگیدن و عفت ورزیدن را چنان همراه کرد که دیگر کسی به بهانهٔ عفت، از جنگ غافل نشود و یا به بهانهٔ رزمیدن، دور عفت ورزیدن را خط قرمز نکشد. زنی که مردان عالم در برابر عزت او احساس ذلت می‌کنند. شیرزنی که اقتدارش همدستی قدیمی مظلومیت و خواری را قطع کرد. او مظلومیت و اقتدار را که فرسنگ‌ها از هم فاصله گرفته بودند، کنار هم نشاند و حجت خدا شد بر همهٔ عالم تا هیچ کسی مظلوم واقع شدن را توجیهی برای ظلم‌پذیری نداند. قهرمان کربلا زیبایی مصیبت را چنان به جلوه درآورد که دیگر کسی بهانه‌ای برای شکوه از بلا نداشته باشد. وای بر ما! در ذهن خویش تصویر زنی ضعیف از او ساخته‌ایم که نالیدن کار اصلی اوست و سال‌ها پای این تصویر خودساخته به گریه نشسته‌ایم. چنین نقشی، چه نسبتی دارد با واقعیت بانوی مظلوم مقتدر کربلا، زینب(ع) ؟ باید برای زینب(ع) کربلا، خون گریه کرد، باید فریاد کشید و ضجه زد! اما اگر اشک‌ها آینهٔ شکوه حماسهٔ این بانو نباشند، باید از گریه‌های جاهلانه‌مان استغفار کنیم. _ از کتابِ بگو چگونه دل از حسین کندی