اگرروزی‌بازبه‌هوای‌این‌قلب‌خسته‌ی‌مست بازگشتی، بدان، وبه‌یادبیاور؛لحظاتی‌که‌ازایام‌می‌توانستندبه‌کام‌دل‌جفتمان، روانه‌گردندوبه‌لطف‌تیغ‌برنده‌ی‌تو، شکافته‌وبریده‌بریده‌شدند. به‌"آنی"رسیدی؛ به"آنی"امیدمانابودنت‌را دردلم‌کاشتی؛ به"آنی"آن‌من‌وآن‌همه‌را، فِدای‌هیچ‌کردی. برای‌آخرین‌باربگوخونفامِ‌من، دل‌های‌ماکه‌کارشان‌وفابود، چراجورجفاکشیدند؟چراصفای‌بینمان‌آن همه‌زود، سازرفتن‌زد؟ازآن‌عجب‌ترآن‌است که‌من‌وتوبه‌آن‌سازناکوک‌خوب‌رقصیدیم‌و خوب‌خواندیم؛ غافل‌ازآنکه‌آغازمرگ‌هرآنچه بودکه‌درون‌مابود...نصیب‌وقسمت‌به‌هریک ازماراهی‌برای‌درکنارهم‌بودنمان‌نشان‌دادو مارابهم‌رساند؛ امافرصت‌همراهی‌ازیکدیگر راازقلب‌های‌مادریغ‌کرد؛ واین‌پایان، جزای"آنی"هایی‌بودندکه‌جلویشان‌را نگرفتم. #طلوع

من‌ از بیگانگان‌ هرگز ننالَم که‌ با من‌ هر چه‌ کرد آن‌ آشنا‌ کرد. 💕🕯حافظ

قـدم به کوچه‌ی دیوانگی بـزن چندی که عقل بر سرِ بازارِ عشق حیران است. 💕🕯فروغی‌بسطامی

چو قناری به قفس یا چو پرستو به سحر؟ هیچ یک من چو کبوتر نه رهایم نه اسـیر. 💕🕯فاضل‌نظری

خشت بر خشت زوایای جهان گردیدم منزلی امن‌تر از گوشه تنهایی نیست. 💕🕯طالب‌آملی

لطف خورشید است اگر از ماه نوری می‌رسد آنچه فهمیدی غلط بود؛ آنچه هستم، نیستم! 💕🕯حسین‌دهلوی

فصل بهار آمـــد و رنـگِ بهار نيست "اردی‌جهنم" است زمانی كه يار نيسـت. 💕🕯علیرضابدیع

درگیر غمی کهنه و مزمن هستم در جمعه‌ترین حالت ممکن هستم. 💕🕯علیرضاکریمی

سفر به خیر گُلِ من! که می‌روی با باد ز دیده می‌روی امّا نمی‌روی از یــاد 💕🕯حسین‌منزوی

به‌نامِ‌منتقمِ‌مظلومان کلمات، آب و رنگِ همیشگی خود را برای بیان احساسات ندارند؛ چشم ها به سبب اشک ها، سوی همیشگی خود را ندارند؛ در خانه های مردم میناب دیگر طنینِ دلنواز و دلنشین کودکان نمی‌پیچد؛ و این ها همه گوشه ای از تمام احزان است.از آن دم که دشمن بدخصال، دست بر تجاوز برد و با ضربت های نخستینش، ۱۶۸ بچه ی  پاک و بی‌گناهِ مینابی، و رهبر و قائد امت اسلامی را شهید کرد، سوگِ عظیمی در چشمان مادرمان، ایران نشسته است.چه روزها که بچه های مدرسه ی شجره طیبه صبح با مادران خود خداحافظی می‌کردند و شب ها، از اوقاتِ سپری شده ی داخل مدرسه برای پدرها و مادرهایشان صحبت می‌کردند.چهل روز پیش، خداحافظیِ ۱۶۸ فرشته ی بی‌گناه، آخرین خداحافظی بود.دیگر نیازی به کاپشن و البسه ی گرم نبود، بچه‌ها برای همیشه میان ملحفه های سفید پیچیده شدند و در مجاورت یکدیگر، به خاک بازگشتند؛ خاکی که صورت آن نیز، برای آن نوگلان پرپر شده، خیس و اشک‌آلود بود، و همراه مادران شیون و داد سر می‌داد و می‌گریست. آوَخِ مادرمان ایران، برایِ ندیدنِ جوانی و شور آن در سیرِزندگیِ کوتاهِ کودکان مینابی، گوشِ عالم را کَر کرده است ولی، هنوز در رگ های مردم، خونی با جوش و خروشِ امید و غیرت در جریان است.هنوز چشم های اشکبار مادرانِ داغ‌دیده، به پگاهِ زرینِ فرداست، فردایی که نشان آن پیروزی ست، و هَزارانِ بهاری در آن نغمه ی شادی سر می‌دهند.مَردانِ زیادی اکنون، در میادین محاربه، وجهِ انتقام کرده اند و موشک به موشک، پدافند به پدافند، خشم خود را نیز به سوی آن دشمنِ بدکار و هم‌پیمانانش، می‌وارهند.زنان بسیاری امروز، مانند هرروز، الگوی نیکی، صبوری و استقامت در راهِ عشق، وطن و تعلیم به سازندگانِ بعدی هستند.همه می‌دانند، نار مقیم کمترین عاقبت، برای دشمنان امروز و دیروز و همیشه ی ماست. ما ظهور و بازگشتِ دوباره ی منجیِ اعظم‌الشان، خاتمِ انبیاء الهی و خاندانش شریفش را در تک تک این ایام و روزها میبینیم.می‌دانیم ترسِ یهود، امروز، ذوالفقارش را به دستانِ مریدانِ فداییِ غیورش داده است تا دست هر نانجیب و اجنبیِ بی‌شرافت را از خاکِ پاک و مقدس وطن نازنین و گران‌قدر کشورمان، ایران، ببُرَّند. به‌نامِ‌والامقامش، به‌دستِ‌ایرانیان. #طلوع

اختلافِ‌نظر، به‌معنیِ‌وارهیدن‌ازقیدِمهم‌وحیاتیِ‌احترام‌ گذاشتن‌نیست.اگرقرارباشدفردی‌که‌باحجاب‌است، اوکه‌بی‌حجاب‌(نه بدحجاب)است‌رابه‌طرزِوقیحی، سرزنش‌کند، اعتقاداتِ‌خودرابیش‌ازآنکه‌فکرکند، زیرِسوال‌برده‌است؛ وکَمابالعکس. مابرای‌شبیه‌به‌یکدیگربودن، آفریده نشدیم، که‌بخواهیم‌‌خودرابه‌یکدیگرتحمیل‌کنیم!امام‌علی'ع'که‌هرکس‌که‌اسلام‌رابشناسد، اوراهم‌می‌شناسد، بارهابه‌این‌موضوع‌اشاره‌کرده‌اند. پس‌چه‌برای‌تنفر، چه‌برای‌دوست‌داشتن، انتقادوهرچیزِدیگری، تحقیق، نقطه‌ی‌مرکزیِ‌شکل‌گیریِ‌تمامِ‌اعتقادات‌ ماست؛ تحقیقی‌درست‌وسازنده. #طلوع