ـ آدمها از کسایی که . .
دوسشون دارن بیشتر میرنجن وگرنه بقیه که مهم نیستن!
حالم بد بود و آمدم تا با کلمات خودم را خالی کنم،ناگهان به یادم آمد مگر در گذشته که غمم را با آنها در میان گذاشته بودم آنها اهمیتی دادند؟
نه هیچ نبود جز خوشحالی از غم من.
ـ ما هردو یک نفر را تنها گذاشتیم . .
اول تو مرا و بعد من خودم را !