#منِ_ابی
#دختر_دریا_درون
دختر دریا عزیزم؛
[.درونم، جهانی بیانتهاست؛ آمیخته از نورهای خاموش و روشن، رؤیاهایی که در سکوت میدرخشند و زخمهایی که با هر تپش قلبم زمزمهای از تجربه میسازند. گاه پر از غوغای واژههاییست که به دنیا نیامدهاند و گاه آینهای است، زلال و بیپرده، که حقیقت را بیهیچ ترسی بازمیتاباند.
درونم، جادهای است که هرگز انتهایش را ندیدهام، اما هر گامم مرا به افقی تازه میکشاند. اینجا، زمستانهای آرام و تابستانهای شورانگیز در هم تنیدهاند؛ خاطراتم، چون برگهای پاییزی، بر زمین خیال ریختهاند و امیدم، همانند بهاری همیشهجوان، بر شاخسار دل سبز میشود.
گاهی درونم به شبی طولانی میماند، پر از ستارههای خاموش و ابرهایی که اشکهایشان را پنهان کردهاند، اما در قلب همان شب، سپیدهای آرام زمزمه میکند: «ادامه بده، هنوز راهی هست.»
آری، درونم جهانیست پر از ناشناختهها، اما زیبا... جایی که هر لحظه میتواند آغازگر داستانی تازه باشد.
درونم، جهانی بیانتهاست.]
- نامه ای از طرف : "نگار"
شـاید من:)
من هنوزم از دیگران قول میگیرم و معتقدم باید رو قولشون بمونن..
آقا من خیلی ساده ام و تو این جهان مارپیچ
اذیتم نکنین..
شـاید من:)
ولی اسمون امشب انقدر پرستاره است کهه:))))
حیف که این دستگاه ساخته دست بشر
بیانگر زیباییش نیست..
هر چند وقت یه بار به خودتون نگاه کنید که به اون آدمی که ازش بدتون میومد تبدیل نشید.
برای هزارمین بار
بعضی انسان ها میان
تا رشدتون بدن
و بعضی میان که
خشکتون کنن
حواستون باشه:))
وقتی دلت بشکنه خیلی چیزها تغییر میکنه
نگاهت به ادما،احساست،حتی خودت طوری عوض میشی که دیگه خودتو نمیشناسی..