مستقل بودن اینجوریه که؛ حالم بده ولی وقت ندارم حالم بد باشه!

یه مرحله بعد تنهایی ، خندوندن آدماست تا با خنده‌شون کمتر احساس تنهایی کنی .

شب آمد و با خود سوغات دلتنگی آورد...

اون لحظه که با اینکه دورت شلوغه ولی مث چی احساس تنهایی میکنی :)

نرود خواب در آن سر که خیالی باشد:))

میگف؛ نمیدونم اسمش رو چی میذارید؛ ولی من یه غار نشینهِ غیر اجتماعی شدم! من خیلی وقته با هر آدمی حال نمیکنم! ارتباطم با همه کم شده، حوصله ی دوستی های الکی رو هم ندارم! از کسی انتظار ندارم، رو قولِ کسی حساب نمیکنم، آدم های مهمه زندگیم انگشت شمار شدن و هرچیزی و هرکسی نمیتونه ناراحتم کنه، فقط دارم سعی میکنم تو تنهاییم رشد کنم:)

گفته بودم به تو این بار شما یادت هست ؟ معنی تو شدنت را به شما می‌فهمی ؟..

حق؟!

میگف؛ و کاش عزیزم اگر به غم مبتلا شدی، پناهی هم داشته باشی...

و اگرچه دل خواهد شکست، باز با دل شکسته به زیستن ادامه می‌دهی..

میگفتا؛ شاید اگر خوش بیاری ها و موفقیت هامون زود یادمون نره بابت یک بد بیاری کوچک از دنیا طلبکار نشیم...

اگر سخن میان من و تو پایان یافت و راههای وصال قطع شدند و جدا و غریبه گشتیم؛ از نو با من آ‌شنا شو..