یه جور تقدسه یجور سوختن یجور اعتراف.

بارِ زیادی داره و مردم ازش فرار میکنن کلمه‌هارو سبک کردن چون دلاشون دیگه طاقت وزنِ معنا رو نداره

معشوق مالِ وقتی بود که دوست داشتن، صرفاً یک رابطه نبود؛ یه مرض بود یه تبِ بی‌درمان.

چیزی که آدم رو از خودش کم میکرد و به یکی دیگه می‌بخشید الان اما همه چی باید امن باشه، کنترل شده باشه.. بدون فروپاشی بدون جنون بدون اون زخمِ شیرینی که آدم رو شب تا صبح نگه می‌داشت

کلمه‌ی خیلی صادقیه، و صداقت ترسناکه

وقتی کسی رو اینجوری صدا بزنی یعنی پذیرفتی که اون میتونه..می‌تونه ویرونت کنه و تو با اون ویرونی ای که داری، بازم ازش دست نکشی..

آدمای امروز بیشتر دنبال همراهن..پارتنر، کیس

کلمه‌هایی که اگر یک روز همه‌چیز تمام شد، کمتر بوی خاکِ قبر بدن

«معشوق» کلمه‌ایه که از همون لحظه‌ی اول بوی فقدان می‌داد بوی چیزی که یا هرگز به دست نمیاد؛ یا درست وقتی به دست اومد، شروع به از دست رفتن می‌کنه.

همه دیگه فهمیدن عشق بیشتر از اون رسیدن..تحمل نبودنه

خیلی جدی، بیشعورم اگر از فردا به تك‌تك ساعتای مطالعم عمل نکنم و برنگردم به حالت قبلیم..

ذهنِ‌مه‌آلود-